Και, ω! τι έκπληξη, δεν εννοώ τους συνδικαλιστές. Εννοώ τις τράπεζες.
Η λεγόμενη κρίση των subprimes, έχει δώσει το έναυσμα για ένα μπαράζ παρεμβατικών δράσεων από διάφορες κυβερνήσεις της Δύσης.
Διαβάζω ότι στην Βρετανία κρατικοποιείται η Northern Rock, στην Γερμανία η κυβέρνηση “τσοντάρει” δις ευρώ στην “ατυχήσασα” IKB, ενώ στις ΗΠΑ η FED παρεμβαίνει για να μειώσει τις ζημιές των μετόχων της Bear Stearns.
Πρόκειται για προσοδοθηρία στην χείριστη μορφή της. Ομάδες συμφέροντος - εδώ οι τραπεζίτες - χρησιμοποιούν την ΤΕΡΑΣΤΙΑ μόχλευση που διαθέτουν στο πολιτικό σύστημα για να αποκομίσουν ίδιον όφελος.
Το βασικό πρόβλημα για μένα, πέραν του ηθικού ζητήματος και την σπατάλη πόρων, είναι αυτό που στα οικονομικά ονομάζεται “ηθικός κίνδυνος“. Είναι εύκολα αντιληπτό ότι αν κάποιος ξέρει ότι ακόμα και αν τα θαλασσώσει πλήρως υπάρχει κάποιος που στο τέλος θα τον σώσει, γίνεται όλο και λιγότερο προσεκτικός και η πιθανότητα τελικά να χρειαστεί να διασωθεί αυξάνεται.
Τέτοιου τύπου παρεμβάσεις, μπορεί να δίνουν μια προσωρινή λύση, αλλά ουσιαστικά μολύνουν στο διηνεκές το σύστημα με τον ιό της ανευθυνότητας. Κακομαθαίνουν τις τράπεζες, οι οποίες αναλαμβάνουν δυσανάλογα ρίσκα εφόσον γνωρίζουν ότι υπάρχει ειδικό για αυτές δίχτυ ασφαλείας.
Λένε:
- Μα, θα έχει αλυσιδωτές επιπτώσεις: Ας έχει
- Μα, θα χάσουν τα λεφτά τους οι μικροεπενδυτές: Ας τα χάσουν. Μικροί και μεγάλοι επενδυτές are into it για το κέρδος. Δεν κάνουν δα και καμμιά φιλανθρωπία. Όπου υπάρχει η πιθανότητα και η προσδοκία κέρδους, υπάρχει και η πιθανότητα ζημιας.Ας πρόσεχαν.
- Μα, θα χάσουν τα λεφτά τους ασφαλιστικά ταμεία: Ας τα χάσουν. Ειδικά για τα ιδιωτικά, ας πρόσεχαν. Για τα κρατικά, καλά να πάθουμε που τους εμπιστευόμαστε τυφλά. Στο κάτω κάτω, αν μας ενδιαφέρει το κράτος να εγγυηθεί την βιωσιμότητα των ταμείων και την καταβολή των συντάξεων, ας ενισχύσει τα πληγέντα ταμεία (πρακτική βέβαια που δημιουργεί τα ίδια ακριβώς προβλήματα ηθικού κινδύνου), όχι να σώσει τις γαμωτράπεζες.
Στο κάτω-κάτω όσοι πιστεύουν ότι η διάσωση των τραπεζών αποτελεί έναν ανώτερο πολιτικό ή ηθικό σκοπό για οποιοδήποτε λόγο, μπορούν να συστήσουν ένα ιδιωτικό Save-The-Banks charity fund, και να βάλουν από το υστέρημά τους. Οι φόροι μου δεν είναι για hedging των ατάλαντων κερδοσκόπων.
Είναι καιρός να καταργηθεί και η άτυπη “μονιμότητα” των Τραπεζών. Δεν γίνεται να είμαστε στις ζημιές αντάμα και στα κέρδη χώρια.
Ισως θα σε ενδιέφερε να συμμετέχεις στην συζήτηση που προσπαθώ να ανοίξω στο φόρουμ των ΟΠ, θα εκτιμούσα τον αντίλογο περισσότερο από επιδοκιμασίες. Μπορώ μάλιστα να κάνω την προκλητική δήλωση ότι μπορώ να αντικρουσω κάθε επιχείρημα!
http://www.ecogreens.gr/gr/modules.php?name=Forums&file=viewtopic&t=1766
http://www.ecogreens.gr/gr/modules.php?name=Forums&file=viewtopic&t=1329
Εμένα πάλι θα μου επιτρέψεις να επιδοκιμάσω.
Πρέπει κάποτε να καταλάβει ο κόσμος ότι οι Φιλελεύθεροι δεν επιδοκιμάζουν τον κάθε άχρηστο, λωποδύτη είτε αυτός είναι τραπεζίτης, είτε απλός πολίτης. Αποδεικνύεται ότι το περίφημο αυτό σύστημα του νεοφιλελευθερισμού (που όλοι αποκηρύσσονται σήμερα) δεν είναι φιλελεύθερο αλλά κρατικιστικό. Και μάλιστα πληθαίνουν το τελευταίο διάστημα τα άρθρα που μιλάνε για το τέλος του φιλελευθερισμού και το πόσο καλό θα κάνει η κρατική παρέμβαση και πάλι.
Εγώ ένα έχω να πω.
Τα ημίμετρα οδηγούν εδώ ακριβώς.
Ποτέ δεν υπήρξε κανονικός φιλελευθερισμός. Όσο το κράτος με τον ένα ή άλλο τρόπο συναλλάσεται με τους επιχειρηματίες, μην περιμένουμε σωστα οικοδομημένο φιλελευθερισμό.
Πλήρης απελευθέρωση και όποιος μπορεί να επιβιώσει και το αξίζει θα επιβιώσει.
Ας σκάσουν επιτέλους όλες αυτές οι φούσκες και να μην βρεθεί πάλι το κρατικό χρήμα να αναχρηματοδοτήσει νέες μελλοντικές φούσκες στους επίδοξους νέους τζογαδόρους.
Συμφωνώ με philos και Spyros. Την κοινωνία-ζούγκλα τη βιώνουμε τώρα και φιλελευθερισμό δεν έχουμε ζήσει ποτέ. Η διαφορά του δικού μας κρατικοπαρεμβατικού μοντέλου από αυτό της Δ. Ευρώπης είναι ότι η Δ.Ευρώπη είχε και έχει συγκριτικά οικονομικά πλεονεκτήματα λόγω αποικιών και συγκριτικό πλεονέκτημα νοοτροπίας λόγω Αναγέννησης και Διαφωτισμού. Τα οποία βέβαια σιγά σιγά χάνονται.
Πλήρης απελευθέρωση και όποιος μπορεί να επιβιώσει και το αξίζει θα επιβιώσει.
philos θα συμφωνήσω μαζί σου ότι πλήρης απελευθέρωση δεν υπάρχει, αντίθετα υπάρχει φουλ προστατευτισμός και όχι μόνο στα περί τραπεζών και θα μου επιτρέψεις να υποστηρίξω ότι ούτε θα υπάρξει.
Επιπλέον μάλιστα δεν συμφωνώ να υπάρξει, αντίθετα συμφωνώ να προστατεύονται όσοι αληθινά το χρειάζονται. Διότι το να “επιβιώσει όποιος μπορεί και το αξίζει” σηκώνει ΠΑΡΑ μα ΠΑΡΑ πολύ νερό.
Τέλος αν εγώ είμαι με κάποιο π.χ. πρόβλημα αναπηρίας ή έχω γεράσει να πάω στο διάολο και να μην επιβιώσω πλέον αφού δεν θα μπορώ και δεν θα αξίζω…
Αν μη τι άλλο αν είναι να συμφωνήσουμε σε αυτό να σταματήσουμε να κοροϊδευόμαστε και να το κάνουμε και λεβέντικα. Π.χ. στη αρχαία Τζια όταν φτάνανε τα 56 (ανώτερο όριο ηλικίας για τότε) κάνανε ένα τρικούβερτο γλέντι και στο τέλος πίνανε κώνειο και κάκαρο! Ή οι Ινδιάνοι άπαξ και χειμώνιαζε και αλλάζανε τόπο αν δεν βόλευε να μεταφέρουν και τους γέροντες γονείς αυτοί με τη θέληση τους έμεναν και πέθαιναν στο κρύο για χάρη της νεότερης γενιάς.
Αυτά όμως να τα ξέρουμε ξεκάθαρα και να υπάρχει ανάλογη στάση συνειδητής ζωής σε όλα τα επίπεδα. Να μην χτίζει κάποιος σπίτι παραπάνω έκταση από όσο αληθινά χρειάζεται ένας μέσος άνθρωπος, να μην ξοδεύει ανεξέλεγκτα για ο,τιδήποτε, να μην υπάρχει καμία διάκριση σε εκπαίδευση, ευκαιρίες κλπ.
Αν όλα ήταν εξίσου δίκαια παρεχόμενα σε όλους τότε ναι να επιβιώσουν όντως όσοι το αξίζουν και όσοι μπορούν. Αυτή η εξίσωση όμως αναγκαστικά θα περιείχε και προστατευτισμό και περιορισμούς.
Αυτό που υποστηρίζετε εσείς πάλι είναι και αυτό που αναιρεί ταυτόχρονα τον φιλελευθερισμό. Διότι η πλήρης απελευθέρωση σημαίνει και πολλές ανισότητες, άρα αναγκαστικά στη συνέχεια προστατευτισμό και πάλι, αλλά όχι ορθολογικό και συνειδητό προστατευτισμό, αλλά όσων έχουν το απάνω χέρι και το απάνω χέρι στο παιχνίδι πια το έχουν σε σημαντικό βαθμό οι τράπεζες. Εχουν καταντήσει σαν τα περίπτερα, σε κάθε γωνία και μία. Ασε δε το άλλο με τη ρημάδα την αγορά που όλα τα ρυθμίζει μόνη της. Λες και δεν υπάρχουν άνθρωποι με συγκεκριμένες νοοτροπίες ή δύναμη και αδυναμία που δρουν πίσω από αυτήν. Εχει μπει σε αυτόματο πιλότο…
Αν κάνεις τον κόπο coolplatanos και διαβάσεις την ιδρυτική διακήρυξη της ΦΣ, ή τα κείμενα μας για τον κοινωνικό φιλελευθερισμό είτε στο site αυτό είτε στο δικό μου θα διαπιστώσεις ότι οι θέσεις μας ειναι ακριβως αντίθετες από αυτές που εσύ θα ήθελες να πρεσβεύουν οι “κοινωνικά ανάλγητοι φιλελεύθεροι”.
Στο παραπάνω σχόλιό μου μίλησα για τους επιχειρηματίες και μόνο.
Αν σε σένα σου περισσεύουν από τα λεφτά που πληρώνεις στο κράτος μέσω των φόρων σου για να χρηματοδοτείς τον κάθε αποτυχημένο επιχειρηματία, εμένα δεν μου πέφτει λόγος.
Den sas krivw oti to logo tou psifodeltiou sas eine para poly elkistiko, Sxedon ola osa leei ta presveyw kai egw, Tha sas episkeytome syxna. Den prolava na to meletisw kala Tha poume tis epomenes meres. Egw eimai omofilofilos kai oxi gay poy den psaxnete ke den zhtaei sevasmo apo kanenan Ton epivalei
Εγώ να αναφέρω μόνο ότι ο κύριος λόγος για τον οποίο οι Κεντρικές Τράπεζες (ECB, FED κλπ) δίνουν “ενέσεις χρημάτων” στις μικρότερες τράπεζες είναι για να αποφύγουν ένα νεο Big Depression. Στην Γερμανία το ‘31 αυτός ήταν ο λόγος για τον οποίο κατέρευσε η οικονομία. Μία τράπεζα κατέρρευσε λόγο της Αμερικής, μετά ο κόσμος πανικοβλήθηκε και άρχισε να τραβάει τα χρήματα του, πράξη που φυσικά άφησε τις άλλες τράπεζες χωρίς πόρους, που τις ανάγκασε να καταρρεύσουν με την σειρά τους και πανικοβλήθηκε κι’αλλο ο κόσμος…κ.ο.κ.
Οι Κεντρικές τράπεζες πιστεύουν οτι εαν αποφύγουν αυτή την αρχική κατάρρευση τότε θα μπορέσουν να τα μπαλώσουν. Το πρόβλημα, εκτώς απο αυτό που πολύ σωστα αναφέρεις στο άρθρο σου, είναι ότι οι απλοί πολίτες είναι αυτοί που στην τελική πληρώνουν την ανευθυνώτητα και πλεονεξία των τραπεζιτών. Κατι που απλά δεν είναι δίκαιο.
@dbzer0: Το άρθρο μου δεν αφορά τις ενέσεις ρευστότητας από τις κεντρικές τράπεζες, που στο κάτω κάτω είναι βραχυπρόθεσμος δανεισμός προς τις τράπεζες προκειμένου να μπορέσουν να ξεπεράσουν μια παροδική κρίση εμπιστοσύνης των καταθετών που σπεύδουν να αποσύρουν τα χρήματά τους.
Αφορά τις κυβερνήσεις που ΞΟΔΕΥΟΥΝ (δεν δανείζουν) χρήματα των φορολογουμένων για να “μπαλώσουν” τις ζημιές των τραπεζών και των μετόχων τους ή για “εθνικοποιήσουν” (κρατικοποιήσουν) τις πληγείσες τράπεζες. Αυτό είναι άλλης τάξης θέμα.
philos παρεξήγησες. Δεν θεωρώ τους φιλελεύθερους “κοινωνικά ανάλγητους” θεωρώ απλά ανέφικτα αυτά που ευαγγελίζεται ο φιλελευθερισμός, τουλάχιστον προς το παρόν. Εξίσου ανέφικτα όσο και αυτά που ευαγγελιζόταν κάποτε η ιδεολογία του κομμουνισμού, διότι όλες οι ιδεολογίες προϋποθέτουν υπεύθυνους πολίτες διαθέσιμους να αναλάβουν ευθύνες. Πολίτες που δεν επαφίενται στις αποφάσεις άλλων. Αυτό τουλάχιστον δεν το βλέπω σύντομα.
της ελεύθερης αγοράς. Ε, κάτι ανάλογο νομίζω γίνεται και με τις τράπεζες.
Και όχι, δεν μου περισσεύουν χρήματα να χρηματοδοτώ τον αποτυχημένο επιχειρηματία, αλλά υποχρεωτικά για να υπάρχουν επιτυχημένοι υπάρχουν και οι αποτυχημένοι. Στο χρηματιστήριο αν κάποιοι δεν χάσουν χρήμα δεν θα κερδίσουν κάποιοι άλλοι, αλλιώς θα μιλάγαμε για κομμουνισμό
Συμπληρών κάτι ακόμα: Δεν νομίζω ότι ο αποτυχημένος επιχειρηματίας ήθελε ντα και καλά να αποτύχει και άρα πρέπει να τιμωρηθεί. Λες να είναι τόσο μαζόχας; Δεν μιλάω για όσους κάνουν τις αρπαχτές τους και σκόπιμα εξαπατούν και ζουν σε βάρος άλλων, αυτοί ναι να τιμωρούνται, αλλά μάλλον το αντίθετο συμβαίνει συχνά στην πράξη.
Ούτε φυσικά έχω κανένα καημό να υπερασπιστώ τους τραπεζίτες και φυσικά συμφωνώ και μαζί σου και με το ποστ σε γενικές γραμμές, απλά όπως ξανάπα θεωρώ αφελές να υπάρχει η αντίληψη πως τάχα μου θα υπήρχε περίπτωση να υπάρξει πραγματική ελευθερία της αγοράς.
Αρα το ζητούμενο για μένα είναι σε τίνος τα χέρια θα είναι ο έλεγχος, στων λίγων ή των πολλών;
Από το κράτος δύσκολο το βλέπω να ξεμπερδεύουμε τόσο που έχουμε αυξηθεί πληθυσμιακά, άρα όσοι το ελέγχουν ελέγχουν και όλα τα υπόλοιπα. Αλλο να είμαστε μία μικρή κοινότητα με άμεση δημοκρατία και άλλο εκατομμύρια. Υποχρεωτικά αυτό από μόνο του οδηγεί σε κράτος και γραφειοκρατία με όλα τα συνακόλουθα. Ετσι έδειξε η ιστορία μέχρι τώρα. Αύριο ίσως -και μακάρι- να δείξει κάτι άλλο, αλλά αφού θα έχουμε όλοι “εκπαιδευθεί” σε αυτό το κάτι άλλο.
coolplatanos καλώς ήρθες,
οι άνθρωποι είναι ατελή όντα και για αυτό έχουμε τόσα να συζητάμε σχετικά με τα μοντέλα και τους κανόνες συνύπαρξής τους.
το ζήτημα είναι ποιο σύστημα χειριζεται καλύτερα τις διαπιστωμένες αδυναμίες τους.
λες:
“Εξίσου ανέφικτα όσο και αυτά που ευαγγελιζόταν κάποτε η ιδεολογία του κομμουνισμού, διότι όλες οι ιδεολογίες προϋποθέτουν υπεύθυνους πολίτες διαθέσιμους να αναλάβουν ευθύνες.”
σωστό είναι αυτό, αλλά με μια διαφορά:
ο φιλελευθερισμός στηρίζεται στην υπόθεση ότι ο καθένας θα αναλάβει την ευθύνη του εαυτού του και θα πράξει ότι είναι καλύτερο για τον ίδιο.
ο κομμουνισμός θεωρεί ότι είναι δυνατόν ο άνθρωπος να “σμιλευτεί” προκειμένου να δρα κυρίως με βάση το τι είναι καλύτερο για το σύνολο.
ποια απο τις δύο υποθέσεις είναι πιο ρεαλιστική?
Συμφωνώ ότι “καθαρά” συστήματα με φουλ κράτος ή καθόλου κράτος είναι αδύνατον -σήμερα- να υπάρξουν. Το ζήτημα που κάποιοι από μας προσπαθούν να αναδείξουν είναι : Πόσο κράτος?
Να χρησιμοποιεί το κράτος χρήματα φορολογουμένων για να σώζει επιχειρήσεις και τράπεζες? Για να επιδοτεί τον πρωταθλητισμό? Για να πετάει αεροπλάνα? για να πληρώνει ιερείς και δεσπότες? και για άλλες δραστηριότητες για τις οποίες ουκ έστιν αριθμός?
Να πεταχτώ και να πω μόνο πως η θεωρία του κομμουνισμού δεν προϋποθέτει κάτι τέτοιο. Του Σταλινισμού ή του Μαοϊσμού ίσως, αλλά όχι έτσι όπως αρχικά το σκεύτηκε ο Μάρξ.
Ναι χρειάζεται μια άλλαγη στον τρόπο σκέψης για να δουλέψει ο Κομμουνισμός/Αναρχισμός αλλά αυτό δεν είναι αναγκαστικό να γίνει μέσω…Πλύσης εγκεφάλου
Δηλάδη, αν όχι με “πλύση εγκεφάλου” με τι? Με γενετικό mutation? (not available at that time).
Δεν είμαι ο ειδικότερος σε μαρξιστικά θέματα, αλλά μου φαίνεται ότι Στάλιν και Μάο, αναγκαστικά κατέφυγαν σε εκτεταμένη βία και περιορισμό ελευθεριών για να κρατήσουν το σύστημα σε λειτουργική κατάσταση, όταν φάνηκε ότι το πρότσες δεν δούλευε και παρά την “κατήχηση” πολύ άνθρωποι συνέχισαν να διατηρούν τα χαρακτηριστικά του είδους (ατομικότητα, ελεύθερη φρόνηση, ιδιοτέλεια, απληστία κλπ) και να μην μπορούν να μπουν στο σοσιαλιστικό καλούπι.
Η έννοια “καλύτερο για το σύνολο” είναι προβληματική γιατί δεν είναι καλά ορισμένη. Κάθε άνθρωπος έχει διαφορετική άποψη για το τι είναι καλύτερο για τον κόσμο. Ο φιλελευθερισμός δίνει στον κάθε άνθρωπο την ελευθερία ΚΑΙ την ευθύνη (το ίδιο πράγμα είναι) να αποφασίσει ποιο είναι το καλύτερο για τον κόσμο και να το πράξει. Έτσι το “καλύτερο για το σύνολο” προκύπτει από την προσωπική οπτική του καθενός. Θα μπορούσαμε να το διατυπώσουμε και ως εξής: Αν καθένας μας τραβήξει ένα καλό δρόμο, τότε καλό θα τραβήξει και το γένος (το ανθρώπινο, όχι το Ελληνικό).
Ο κομμουνισμός πώς προτείνει την καλυτέρευση του κόσμου? (ερωτώ)
Όσον αφορά την ερώτηση του coolplatanos
“Αρα το ζητούμενο για μένα είναι σε τίνος τα χέρια θα είναι ο έλεγχος, στων λίγων ή των πολλών;”
Για μένα η απάντηση είναι ξεκάθαρη: Στα χέρια αυτών που ξέρουν πως να τον ασκήσουν καλύτερα. Δηλαδή στην αγορά ας τον ασκήσουν οι οικονομολόγοι, στην ιατρική οι γιατροί, στην παραγωγή λογισμικού οι πληροφορικάριοι. Δεν είναι δυνατόν να ρωτάμε τον λαό να μας πει σε ποια γλώσσα πρέπει να γραφτεί ο κώδικας, ούτε τους οικονομολόγους να μας πουν πως διαβάζεται το γονιδίωμα.
Η ελευθερία του λαού (προσοχή: άρα και ευθύνη), σαν σύνολο, έγκειται στην εκλογή άξιων αντιπροσώπων πολιτικών. Όλα τα άλλα είναι ατομικές ελευθερίες (ευθύνες).
Εκεί έγκειται και το λάθος που κάνουν οι περισσότεροι που υποστηρίζουν τον κομμουνισμό/αναρχισμό. Υποστηρίζουν ότι πρέπει πρώτα να επέλθει ο κομμουνισμός και μετά η αλλαγή ιδεολογίας. Δυστυχώς η ιστορία έχει δείξει οτι αφότου γίνει αυτό, η εξουσία διαφθείρη πολύ γρήγορα και με λάθος ιδεολογίες πηγαίνεις σε λάθος δρόμους (εθνικισμός, δικτατορίες κλπ)
Η λύση είναι να υπάρξει πρώτα αλλαγή ιδεολογίας και μετά το καλύτερο πολίτευμα (Όποιο και αν είναι αυτό) θα επέλθει ειρηνικά.
Με λίγα λόγια: Κατάλυση του ταξικού διαχωρισμού και ισότητα σε όλους.
Δυστυχώς χωρίς την ανάλογη γνώση και κριτική σκέψη,η εκλογή αντιπροσώπων μπορεί να διαφθαρθεί απο την πολιτική ή απο συμφέροντα. Δες σαν παράδειγμα την προσπάθεια της εισαγωγής του “Intelligent Design” στα σχολία των ΗΠΑ σαν ισάξια θεωρία με το Evolution. Έχεις τους θεολόγους να διδάσκουν βιολογία και τους μπαρμπέρηθες πολιτική…
“Με λίγα λόγια: Κατάλυση του ταξικού διαχωρισμού και ισότητα σε όλους.”
Μα, μια τέτοιου είδους “ισότητα”, δεν είναι παρά μια κατάφορη αδικία. Αν εγώ κάθομαι και τα ξύνω όλη μέρα και εσύ δουλεύεις δέκα ώρες, θα πρέπει να πληρωθείς εσύ περισσότερα κι εγώ λιγότερα. Η πραγματική ισότητα είναι ο καθένας να αμοίβεται ανάλογα με το πόσο (πολύ/καλά) δουλεύει, και αυτό θα δημιουργήσει τάξεις τελικά. Είναι σημαντική λεπτομέρεια, νομίζω, το ότι ισότητα σημαίνει ισότητα ευκαιριών και όχι ισότητα αποτελεσμάτων.
Sakoulaki, έδωσα αποποίηση ότι η εξήγηση μου ήταν “με λίγα λόγια”.
Δεν είναι πρακτικό να κάνουμε συζήτηση περι κομμούνιστικής θεωρίας στα σχόλια ενώς άσχετου θέματος. Ίσως κάνω τον κόπο να γράψω περι του αυτού στο δικό μου ιστολόγια (αν και δεν είμαι εξαιρετικά σχετικός με το θέμα επίσης) για να συνεχίσουμε.
Σε απάντηση σε αυτό που ανέφερες, φυσικά και αυτό που είπες δεν είναι “ισότητα” όπως και δεν είναι αυτό που προτείνει ο κομμουνισμός.
Μια ενδιαφερουσα συνεντευξη του Γκρινσπαν για την κριση στην οικονομια.
http://www.cnbc.com/id/25953040
Γνωστος για τις φιλελευθερες αποψεις του αλλα και για την εμπειρια του, μας δινει απαντησεις χωρις δογματισμους….