Απώτερος σκοπός είναι φυσικά να σώσω τον κόσμο. Δεν ξέρω βέβαια αν θα προλάβω.
Μεσοπρόθεσμα, επιθυμώ να επηρρεάσω όσο μπορώ το περιβάλλον στο οποίο ζω εγώ και η οικογένειά μου. Είναι βέβαια τόσο καλά εγκατεστημένο τούτο το καταραμένο σύστημα, ώστε είναι δύσκολο να αλλάξει με τους ρυθμούς που θα ήθελα. Όχι ακατόρθωτο βέβαια. Και για αυτό προσπαθώ. Ρεαλιστικό όμως είναι να πούμε ότι η γενιά μου μάλλον δεν προλαβαίνει να αλλάξει τον κόσμο προς (αυτό που εγώ θεωρώ) το καλύτερο και να δρέψουμε τους καρπούς της αλλαγής αυτής. Όλη η φασαρία λοιπόν γίνεται για τους επόμενους. Τον γιο μου και τα άλλα μου παιδιά, αν έρθουν.
Τo mission statement λοιπόν είναι:
Να δημιουργήσουμε μια κοινωνία της οποίας τα μέλη θα απολαμβάνουν περισσότερη ελευθερία και θα έχουν περισσότερες ευκαιρίες να επιτύχουν μεγαλύτερη ευημερία.
Με όλο το σεβασμό και με πολυ καλή προδιάθεση ερχόμενος στη σελίδα σου φίλε Σπύρο, διαβάζω το mission statement και αναρωτιέμαι:
Δηλαδή το πρόβλημα που εντοπίζεις είναι η “ανεπάρκεια ελευθερίας” και η “έλλειψη ικανού αριθμού ευκαιριών” για την επιτυχία μεγαλύτερης ευημερίας;
Αν διορθώσουμε δηλαδή αυτά τα δύο κακώς κείμενα ο κόσμος θα έρθει στα ίσια του και όλα θα πηγαίνουν καλύτερα;
Με προβληματίζεις…
Γι αυτό σταμάτησα το γράψιμο αυτου του σχολίου εδώ, και πήγα να διαβάσω τη στρατηγική μήπως και το δω αλλιώς…
Διαβάζω τα περί τις πταίει στην στρατηγική και αφήνω πίσω τη σελίδα με μια γεύση “δεν φταίει το κράτος” και πάω να διαβάσω τακτική. Πάνω πάνω στην τακτική διαβάζω: “πως να μειώσουμε το αδηφάγο κράτος” (που όπως είπαμε στο προηγούμενο δεν φταίει)….
Έχω πλέον προβληματιστεί πολύ και είναι επείγουσα ανάγκη να καταφυγω στον “σκοπό αυτού του blog” πριν ολοκληρώσω τη συγγραφή αυτού του σχολίου που άρχισε πριν από κανένα τεταρτάκι. Δεν δίνω σημασία στα “εμείς” κι “εσείς” που βρίσκονται στο κείμενο και στέκομαι στο “συνοψίζοντας”.
Συνοψίζοντας φίλε Σπύρο, το “συνοψίζοντας” που έγραψες θα ήταν αρκετό. Είναι ελικρινές κι έχει και μια ρήτρα μέσα. Όλα τα άλλα πρέπει να τα δεις ξανά γιατί χωρίς το “συνοψίζοντας” και χωρίς ήδη να ξέρω για σένα από κοινούς γνωστούς μας δεν θα είχα προσωρήσει πέρα από το mission statement.
Πάντως δεν ήξερα για τη ΦΣ. Έμαθα κάτι ακόμα σήμερα. Θα το ψάξω εν καιρώ…
Να ‘σαι καλά και καλή επιτυχία,
Γιάννης
Γιάννη σε ευχαριστώ για τον χρόνο που ξόδεψες για αυτό το καλοπροαίρετο feedback.
Οι σελίδες αυτές γράφτηκαν 1 χρόνο πριν και το έχω στο πισω μέρος του μυαλού μου να τις επικαιροποίησω κυρίως ως προς το ύφος, μιας και τώρα, 1 χρόνο μετά ο χαρακτήρας της διαδικτυακής μου παρουσίας έχει κατασταλάξει και κάπως διαφοροποιηθεί.
Σε ότι αφορά την ουσία, η ελευθερία μου περιορίζεται από καθάρα δικές μου εκούσιες αποφάσεις (πχ. παντρεύτηκα) και από το κράτος, στο βαθμό που οι σημερινοί και παλαιότεροι πολίτες έχουν αποφασίσει να του εκχωρίσουν μέρος της ελευθερίας τους, έναντι ανταμοιβών που χαρακτηρίζονται “κοινωνικά αγαθά”.
Για το πρώτο, προφανώς είναι δική μου δουλειά τι κάνω και τι θα κάνω
Για το δεύτερο, αυτό που λέω είναι ότι μετά από τόσα χρόνια κρατικισμού, είναι προφανές -σε μένα- ότι έχουμε κάνει ένα κακό deal
Επαφείεται σε μας να το συνειδητοποιήσουμε και να το αναθεωρήσουμε.