We don’t need the key, we’ll break in*

17 07 2007

Είπαμε, θα τα συζητάμε όλα ανοικτά από το blog αυτό, και να που ήρθε η ώρα να ασχοληθούμε με ένα θέμα πολύ ευαίσθητο. Αυτό των εκλογικών συνεργασιών.

Ένα και στο χέρι: Αν υπήρχε η βεβαιότητα ότι η ΦΣ μπαίνει στην Βουλη αυτοδύναμα, η κουβέντα αυτή μάλλον δεν θα γίνονταν. Αν οι εκλογές γίνουν το Σεπτέμβρη – που είναι και το πιθανότερο – εκ των πραγμάτων δεν προλαβαίνουμε να φτάσουμε στο επίπεδο οργάνωσης που θα μας επιτρέψει να επιδιώξουμε με αξιώσεις το 3%.

Δύο και στο άλλο χέρι: «Που να μπλέκουμε τώρα…». Εδώ η συμβίωση δύο ανθρώπων είναι συνήθως δύσκολη, πόσο μάλλον η επίτευξη συμφωνίας μεταξύ μεγάλων ομάδων ανθρώπων, που ειδικά στην περίπτωσή μας τυχαίνει να έχουν έντονα ιδεολογικό χαρακτήρα… Όποτε, λογικό, αντί να μπλέκεις σε έναν προβληματικό γάμο, καλύτερα ας μείνεις στο ράφι (για την ώρα).

Υπάρχει όμως και τρίτος δρόμος, και τον προτείνει ο κ. Νίκος Ράπτης, στο από 12/4/2007 άρθρο του στην «Προοδευτική Πολιτική, με τίτλο «Η ‘δεύτερη κάλπη’ και ο Αννίβας». Πρόκειται για ένα εξαιρετικό άρθρο, εμπνευσμένο και πλήρες, και σας προτείνω να το διαβάσετε πριν προχωρήσετε στην ανάγνωση αυτού του post, μιας και η δική μου σύνοψη είναι βέβαιο ότι θα αδικήσει την ιδέα.

Εν συντομία, αυτό που προτείνει ο κ. Ράπτης είναι μια τακτική ανταρτοπολέμου των λεγόμενων «μικρών» κομμάτων για να υπερβούν το (απαράδεκτο και αντιδημοκρατικό) όριο του 3% για την είσοδο στην Βουλή, και να καταφέρουν ένα κτύπημα-έκπληξη στον δικομματισμό: μια βουλή πιθανότατα 6 κομμάτων, χωρίς αυτοδύναμο κόμμα!

Προτείνει λοιπόν κάποια από τα «μικρά» κόμματα να συστήσουν έναν εκλογικό συνασπισμό διάρκειας μίας (1) ημέρας δηλαδή της ημέρας των εκλογών. Ο συνασπισμός αυτός δεν θα έχει κανένα ιδεολογικό περιεχόμενο (για τον σκοπό αυτό προτείνει το ουδέτερο όνομα «Δεύτερη Κάλπη»), ούτε θα υπονοεί οποιαδήποτε σύγκλιση μεταξύ των κομμάτων. Θα αποτελέσει απλώς ένα κοινό καλάθι συλλογής ψήφων προκειμένου να ξεπεραστεί το εμπόδιο του 3%. Την επόμενη των εκλογών, το κάθε κόμμα που συμμετείχε θα μετρήσει τους σταυρούς του (δηλαδή τους σταυρούς που συνέλεξαν οι υποψήφιοι-μέλη του) και αναλογικά θα εκλέξει τους βουλευτές που του αντιστοιχούν. Το κάθε κόμμα θα πάρει τον κοινοβουλευτικό δρόμο του από ‘κει και μετά.

Όσο το βασανίζω στο μυαλό μου, βλέπω μόνο θετικά. Τα απαριθμώ:

1) Είναι δίκαιο: Σε συνθήκες απλής αναλογικής, το 0,33% του λαού δικαιούται να έχει έναν εκπρόσωπο στο κοινοβούλιο. Ο εκλογικός νόμος προστατεύει του υπάρχοντες «παίκτες» και εμποδίζει την είσοδο νέων.

2) Είναι αποτελεσματικό (από οικονομική άποψη): Το κόστος του παραβόλου συμμετοχής στις εκλογές μοιράζεται στα συμμετέχοντα κόμματα (με μια μικρή επιφύλαξη, το παράβολο αυτό ανέρχεται σε 20.000 ευρώ, ποσό διόλου ευκαταφρόνητο για ένα κόμμα που χρηματοδοτείται από τις εθελοντικές συνεισφορές των μελών και των φίλων του και όχι από τον κρατικό προϋπολογισμό)

3) Απαλλάσει τα συμμετέχοντα κόμματα από τον βραχνά να συμπληρώσουν αυτοδύναμους εκλογικούς καταλόγους σε όλες τις περιφέρειες της χώρας. Για να έχεις πλήρη ψηφοδέλτια, απαιτούνται περί τους 400 υποψήφιοι. Θεωρείτε εύκολο να βρεθούν ανάμεσα στους φίλους ενός νεοϊδρυθέντος κόμματος, 400 άνθρωποι που να επιθυμούν να εκτεθούν σε ένα ψηφοδέλτιο? Με την «Δεύτερη Κάλπη» αρκούν 1-2 υποψήφιοι σε κάθε περιφέρεια για να «συλλέξουν» τους σταυρούς του κόμματος. Έτσι μειώνεται ο κίνδυνος να γίνουν «ποιοτικοί συμβιβασμοί» προς χάριν της ποσότητας.

4) Είναι συμφέρον: Μια τέτοια κίνηση θα καταστήσει τα συμμετέχοντα κόμματα δικαιούχα κρατικής χρηματοδότησης. Κατά την άποψή μου το κράτος δεν πρέπει να χρηματοδοτεί τα κόμματα. Δυστυχώς στην περίπτωση της Ελλάδας, τα χρηματοδοτεί, και μάλιστα αφειδώς. Πως το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ στήνουν όλα αυτά τα φαντασμαγορικά συνέδρια, τις συγκεντρώσεις, τυπώνουν αφίσες, παίζουν σποτ στην τηλεόραση? Είναι χρήματα των φόρων μας. Μιας και έτσι και αλλιώς σπαταλιούνται λεφτά υπέρ των κομμάτων, και μέχρι να είμαστε σε θέση να το αλλάξουμε αυτό, ας πάρουμε το μερίδιο που μας αναλογεί. Ένα κόμμα που περνά το 3% δικαιούται(με μια μικρή επιφύλαξη) 3.000.000 ευρώ χρηματοδότησης. Ακόμα και με 1,6% δικαιούται (πάλι με επιφύλαξη) 1.000.000 ευρώ. Τούτο σημαίνει ότι ένα κόμμα που θα συμμετάσχει στην «Δεύτερη Κάλπη», στην περίπτωση που ο συνασπισμός μπει στην Βουλή, θα αποκτήσει πολύτιμους πόρους για την διάδοση του μηνύματός του. Απόλυτα θεμιτό, στο δικό μου μυαλό.

5) Η εφικτότητα του στόχου θα κινητοποιήσει ακόμα περισσότερο τα μέλη των κομμάτων. Δουλεύοντας κοντά στις πωλήσεις, έχω διαπιστώσει μια καθολική αλήθεια: Βάλε μικρό στόχο, και το αποτέλεσμα θα είναι μικρό. Βάλε άπιαστο στόχο και το αποτέλεσμα θα είναι πάλι μικρό. Οι άνθρωποι για να μεγιστοποιήσουν την προσπάθειά τους χρειάζονται προκλητικούς, αλλά εφικτούς στόχους. Και η «Δεύτερη Κάλπη» πιστεύω ότι θα δώσει στο ανθρώπινο δυναμικό των κομμάτων που συμμετέχουν αυτό ακριβώς: Έναν προκλητικό αλλά εφικτό στόχο, που θα τους κινητοποιήσει για να μεγιστοποιήσουν το αποτέλεσμα (μην ξεχνάμε, περισσότεροι σταυροί = περισσότεροι βουλευτές = μεγαλύτερο μερίδιο από την κρατική χρηματοδότηση)

6) Πολλαπλασιαστικά και παράπλευρα οφέλη: Αν τελικά δημιουργηθεί η «Δεύτερη Κάλπη» είναι σίγουρο ότι θα προκαλέσει αίσθηση. Θα ανατρέψει ένα καλά στημένο σκηνικό για 5 κομματική βουλή. Τα μεγάλα κόμματα θα νιώσουν τις πιθανότητες αυτοδυναμίας να μειώνονται. Αυτό αρκεί για να στρέψουν αυτά και τα φιλικά τους ΜΜΕ τα βέλη τους πάνω μας. Τώρα, για έναν νεοϊδρυθέν κόμμα που, όπως έχουμε πει, αντιμετωπίζει αδιαπέραστο «τείχος σιωπής», αυτό είναι σίγουρα τεράστιο κέρδος. Τουλάχιστον θα μάθουν ότι υπάρχουμε όλοι εκείνοι που πιθανώς θα μας ψήφιζαν αλλά μας αγνοούν. Επιπρόσθετα οι ιδέες μας θα έχουν την ευκαιρία να ακουστούν και να επηρεάσουν. Τέλος είναι σχεδόν βέβαιο ότι ένα μέρος των ψήφων διαμαρτυρίας θα καταλήξει στην «Δεύτερη Κάλπη», και κάποιο μέρος του και σε μας. Δεν μας βλάπτει.

Βασικός παράγων για την επιτυχία είναι το πως θα επικοινωνηθεί το συγκεκριμένο εγχείρημα. Είναι κρίσιμο να παραμείνει αποϊδεολογικοποιημένο. Γι’ αυτό, όσα περισσότερα κόμματα συμμετάσχουν, τόσο το καλύτερο.

Θα σκέφτεστε: Συνασπισμό με τον Παπαθεμελή? Τον Λεβέντη? Με τους Μαρξιστές-Λενινιστές? Πράγματι, στην αρχή ακούγεται κάπως. Στην πράξη όμως, είμαστε όλοι σαν μια ομάδα αδίκως φυλακισθέντων που μας περιβάλλει ένας τοίχος αδικίας, αυτός του 3%. Δεν χρειάζεται να συμπαθιόμαστε για να συνεργαστούμε προκειμένου να πηδήξουμε τον τοίχο και μετά να τρέξουμε κατά μόνας προς την ελευθερία, προς την κατεύθυνση που ο καθένας κρίνει….

Το γράφω γιατί η άποψή σας στο θέμα αυτό είναι πολύτιμη. Πως θα αντιμετωπίζατε μια τέτοια κίνηση? Η ΦΣ, συνολικά, θα κέρδιζε ή θα ζημιώνονταν από την συμμετοχή σε μια τέτοια πρωτοβουλία?

*στίχος από το «Know your enemy», των Rage Against the Machine, που μου κόλλησε στο μυαλό από την στιγμή που διάβασα το άρθρο του κ. Ράπτη…

Advertisements

Ενέργειες

Information

35 Σχόλια

17 07 2007
S G

η ερωτηση για μενα ειναι: θεωρεις οτι θα προσφερει η ΦιΣ αρκετα ωστε να εχει νοημα να βοηθησει τετοια αθλια κομματα να μπουν στην βουλη? Δηλαδη θα εξισορροπηθει αρκετα η ακρα αριστερα?

Παρεπιμπτοντως αν η ΦιΣ επαιρνε επιδοτηση δεν θα επρεπε να την επιστρεψει σε καθε πολιτη, αναλογα με το ποσους φορους πληρωσε?

17 07 2007
Σπύρος Ντόβας

Το «προσφέρει αρκετά» είναι αρκετά αόριστο, και δεν μπορώ να φανταστώ πως μπορεί να ποσοτικοποιηθεί. Μακροσκοπικά πάντως, ανάμεσα σε δύο πιθανές καταστάσεις, μία στην οποία έχουμε 5 κομματική βουλη με ΝΔ – ΠΑΣΟΚ – ΚΚΕ – ΛΑΟΣ – ΣΥΝ και πιθανή αυτοδυναμία, και μια στην οποία έχουμε πολυκομματική βουλή με την ΦΣ να εκπροσωπείται και σίγουρη έλλειψη αυτοδυναμίας, σίγουρα προτιμώ την δεύτερη. Ας σκεφτούμε επίσης ότι το εγχείρημα της «Δεύτερης Κάλπης» δεν απαιτεί την πρωτοβουλία ή την σύμφωνη γνώμη της ΦΣ για να πραγματοποιηθεί. Μπορεί να γίνει και ερήμην της. Η θεωρία των παιγνίων ποιαν στρατιγική προκρίνει ως βέλτιστη σε αυτή την περίπτωση? 🙂

Η δεύτερή σου ερώτηση / πρόταση, άσχετα με το ότι είναι τεχνικά ανέφικτο να υλοποιηθεί, με έκανε να σκεφτώ δύο πράγματα: 1) Ένας φιλελεύθερος επιχειρηματίας ωφείλει να αρνηθεί επιδότηση που δικαιούται όταν όλοι οι ανταγωνιστές του την λαμβάνουν? 2) Δεν είναι άδικο για τους ψηφοφόρους της ΦΣ οι οποίοι με τους φόρους τους έχουν χρηματοδοτήσει και όλα τα υπόλοιπα κόμματα να δουν το κομμάτι που αντιστοιχεί στο δικό τους κόμμα να μοιράζεται στους ψηφοφόρους και των άλλων κομμάτων με τελικό αποτέλεσμα την δική τους υποεκπροσώπιση? Δεν θα λάμβαναν τελικά εντελώς ασύμμετρα λίγες «πολιτικές υπηρεσίες» σε σχέση με τους φόρους που έτσι και αλλιώς έχουν πληρώσει?

17 07 2007
vasilis tsiknakos

Η πρώτη μου αντίδραση όταν άκουσα για πιθανότητα συνεργασίας ήταν αρνητική και την εξέφρασα και στο ανάλογο φόρουμ στο site του κόμματος. Πίστευα ακράδαντα ότι το κόμμα θα πρέπει να κατέβει αυτόνομο στις εκλογές και οι όποιες συνεργασίες να γίνονται σε επίπεδο κοινωνίας. Η αλήθεια είναι ότι διαβάζοντας το άρθρο του Νίκου Ράπτη προβληματίστηκα. Πολλά από τα επιχειρήματα του μοιάζουν πειστικά. Η πιθανότητα εισόδου στην Βουλή σίγουρα αυξάνεται. Τα ποσοστά όλων των μικρών κομμάτων αθροιστικά στις εκλογές του 2004 ανήλθαν στο 2,65% που σε συνδυασμό με την αρνητική ψήφο που θα προσελκύσει αυτός ο συνασπισμός μπορεί τελικά να τον οδηγήσει πάνω από το πλαφόν του 3%. Είμαι όμως ακόμα προβληματισμένος. Πως θα πείσουμε ότι δεν είμαστε γραφικοί όταν συνεργαζόμαστε με τον Λεβέντη και τον Βεργή; Πως θα πείσουμε ότι δεν είμαστε καιροσκόποι όταν στην πρώτη εκλογική μας κάθοδο συνεργαζόμαστε με όλους με απώτερο σκοπό την είσοδο στην βουλή και την εξασφάλιση της κρατικής χρηματοδότησης; Πως θα μιλήσουμε για μείωση του κράτους και κρατιστές, για εθνοκάπηλους και υπερπατριώτες, για οικολογικό ταλιμπανισμό όπως πολύ εύστοχα έγραψε ο Πάσχος Μανδραβέλης, όταν θα συνεργαζόμαστε μαζί τους; Μήπως τελικά ο στόχος μας δεν θα πρέπει να είναι αυτές οι εκλογές αλλά οι ευρωβουλευτικές όπου και η ψήφος είναι πιο χαλαρή; Όπου το χρονικό περιθώριο για να ακουστούμε και να κάνουμε τις ακτιβιστικές ενέργειες που θα τραβήξουν τα φώτα της δημοσιότητας όπως μας πρότεινε ο Ανδρέας Ανδριανόπουλος θα είναι μεγαλύτερος;

Υ.Γ. Επειδή τα mail λόγω φόρτου εργασίας τα λαμβάνω λίγο καθυστερημένα οι εκλογικές συναντήσεις γίνονται κάθε Τετάρτη; Είναι ανοιχτές και σε όσους δεν θα κατέβουν ως υποψήφιοι;

17 07 2007
fileleytheros

Εξαρχής ήμουν αρνητικός στο ενδεχόμενο συνεργασιών. Όχι τουλάχιστον πριν δοκιμάσει η ΦΣ την τύχη σε 2-3 εκλογικές αναμετρήσεις. Παρά το ότι η ρηξικέλευθη σκέψη του να σπάσουμε τον εκλογικό νόμο με τα ίδια του τα όπλα με προβληματίζει, εξακολουθώ και είμαι αρνητικός. Για διάφορους λόγους:
1. Τί θα «πουλήσουμε» στη διαπραγμάτευση με τα άλλα κόμματα; Τα μέλη μας; Εκείνα φέρνουν ήδη τις ψήφους τους και τους υποψηφίους τους. Τί θα κερδίσουν από εμάς;
2. Είμαι φανατικός υπέρμαχος των πολυκομματικών κυβερνήσεων και της απλής αναλογικής. Είναι για εμένα όνειρο ζωής να φτάσουμε στο σημείο να έχουμε τα κόμματα που ταιριάζουν στις απόψεις των πολιτών, ακόμη και αν είναι 10, με κυβερνήσεις συνεργασίας και συγκλίσεων. Μήπως όμως η «Δεύτερη Κάλπη» θα είναι αυτή που με τα παρεπόμενά της την επομένη των εκλογών και για όσο κρατήσει μια τέτοια Βουλή, θα δυσφημίσει όσο τίποτε άλλο τις κυβερνήσεις συνεργασίας και την πολυκομματική σύνθεση της Βουλής;
3. Απέναντι σε κόμματα με υπάρχοντες και ισχυρούς μηχανισμούς (οργανωτικούς και επικοινωνιακούς) όσο μικρά ή μεγάλα και αν είναι, εμείς πώς ακριβώς θα προβάλλουμε την ατζέντα μας; Ποιος θα εμποδίσει το «τείχος σιωπής» να περιλαμβάνει και πάλι τη ΦΣ, ακόμη και αν συμμετέχει σε έναν ευρύτερο συνασπισμό, που κανείς από τους άλλους συμμετέχοντες δεν έχει ούτε καν παραπλήσιο πολιτικό λόγο;
4. Είχα την εντύπωση ότι βασικός στόχος της κινητοποίησής μας ήταν η προβολή και, μακροπρόθεσμα, η επικράτηση των πολιτικών μας απόψεων. Για αυτό νομίζω ότι κάναμε έναν τόσο γόνιμο, μακρύ και ποιοτικό εσωκομματικό διάλογο, και για αυτό συνεχίζουμε. Υπηρετείται αυτός ο στόχος με τη συμμετοχή της ΦΣ σε έναν εκλογικό συνασπισμό χωρίς ιδεολογικοπολιτικό πλαίσιο, όπου προσέρχεται με μόνο όπλο τον αριθμό των μελών και των υποψηφίων της;

Και φυσικά, πριν προχωρήσουμε κάτι τέτοιο, θα πρέπει να διερευνήσουμε αν όλοι οι πιθανοί ετέροι επιθυμούν τη ΦΣ να συμμετέχει μαζί τους…

17 07 2007
GordonGR

Ἐγὼ δὲν βρίσκω κακὴ τὴν ἰδέα. Τὴν παρομοιάζω μὲ ἔνα ἐναλλακτικὸ σχῆμα ὀργάνωσης ψηφοδελτίου, ἀπολύτως συμβατὸ μὲ τὴν ἁπλῆ ἀναλογική, καὶ γι᾿ αὐτὸ μ᾿ ἀρέσει (γιὰ τὰ ἄλλα ποὺ εἰπώθηκαν δὲν ἔχω γνώμη).

Σὲ κάθε ἐκλογικὴ περιφέρεια ὑπάρχει ἕνα ἐνιαῖο ψηφοδέλτιο, μὲ τὰ ὑποψήφια ἄτομα ὅλων τῶν κομμάτων (καὶ τὰ ἀνεξάρτητα). Τὸ ἐκλογικὸ σῶμα μπορεῖ νὰ βάλει σταυρὸ σὲ ὅποια ἄτομα θέλει, ἀνεξαρτήτως κόμματος (ἀφοῦ ὁ κατάλογος εἶναι ἐνιαῖος) ἢ σὲ κανένα (ὁπότε θὰ ὑπολογιστεῖ ὡς λευκό). Ἔτσι, σὲ κάθε περιφέρεια ἐκλέγονται τὰ ἄτομα μὲ τοὺς περισσότερους σταυρούς, καὶ μετὰ ἀνάλογα σὲ ποιὸ κόμμα ἀνήκουν, ὀργανώνονται οἱ κοινοβουλευτικὲς ὁμάδες. Κατ᾿ αὐτὸ τὸν τρόπο ἡ ἐκλογὴ ἐπικεντρώνεται στὰ ἄτομα (ποὺ εἶναι προφανῶς φορεῖς ἰδεῶν καὶ πολιτικῶν), ἀλλὰ ὄχι στὶς πολιτικὲς καὶ στὰ κόμματα καθαυτά.

17 07 2007
aerosol

«Ένας φιλελεύθερος επιχειρηματίας ωφείλει να αρνηθεί επιδότηση που δικαιούται όταν όλοι οι ανταγωνιστές του την λαμβάνουν?»
1. Ένας φιλελεύθερος επιχειρηματίας κοιτάει πρώτα την πάρτη του και την επιχείρησή του. Θα έλπιζα τα κόμματα να δρουν διαφορετικά.
2. Ένας φιλελεύθερος επιχειρηματίας δεν παράγει πολιτική και κοινωνική πρόταση για τον λαό. Κάνει μπίζνες. Δεν είναι το ίδιο.
3. Ένας φιλελεύθερος επιχειρηματίας μπορεί ανά πάσα στιγμή να πουλήσει την επιχείρησή του. Δεν θα ήθελα να συμβεί το ίδιο με την ψήφο ή τη χώρα μου.
4. Ακόμα κι ένας φιλελεύθερος επιχειρηματίας μπορεί να έρθει σε σύγκρουση με την «πελατεία» του αν η εταιρική φιλοσοφία (χμμ…) που διαφημίζει έρχεται σε αντίθεση με τις πράξεις του.

Μήπως η παρομοίωση κράτους/πολιτικής με επιχείρηση/διοίκηση έχει παρατραβήξει λίγο;

18 07 2007
philos

Επί του πρακταίου η εφαρμογή της Δεύτερης Κάλπης, εκ πρώτης όψεως ακούγεται ενδιαφέρουσα, αλλά υπάρχουν όμως αρκετοι σοβαροι προβληματισμοι.
Η κατανομή δεν επιτρέπει εκ των προτέρων να ξερεις ποιος βουλευτής θα βγει και απο ποια περιφέρεια. Και να υπάρξει συμφωνία κομματων θα πρέπει και ολοι ανεξαιρέτως οι υποψήφιοι να αποδεκτούν ότι θα παραιτηθούν για να εξυπηρετηθεί η συμμαχία.
Και ποιοι και πως θα αποφασίσουν ποιοι θα εκλεγουν και τι θα γίνει με την βουλευτική τους αποζημίωση?

Αλλά ας πουμε ότι ξεπερνιούνται όλα αυτά τα τεχνικά και φτάνουμε ότι πετυχαίνεται μία τέτοια συμφωνία.

Και μπαίνει στην Βουλή και ο Παπαθεμελής και ο Βεργης, και ο Λεβεντης και οι Τροτσκιστες και ένας δυο φιλελεύθεροι.

Αν πάλι δεν τρέξεις από την επομενη μέρα και δεν ασχοληθείς full time, οι πιθανότητες να πετύχεις το κάτι παραπάνω στις επομενες εκλογές δεν θα αλλάξουν σημαντικά. Ας θυμηθουμε τι (δεν) πέτυχαν οι οικολόγοι πριν χρόνια…

Να είμαστε ρεαλιστές.

Σίγουρα θα προκαλέσει μία τέτοια κίνηση. Οι μεγάλοι θα την χλευάσουν με διάφορους τρόπους, ασε που ούτε οι μισοί από τους μικρούς δεν θα την δεχθούν. Θέλει μεγάλη ηγετική προσωπικότητα που θα πείσει διάφορα μικρά κομματα να συνεργαστουν μεταξύ τους. Πολλά απο αυτά δε, αρέσκονται να επιδεικνύουν την εξωκοινοβουλευτική τους ιδιότητα και γενικότερα ο κίνδυνος να αποτύχει μία τέτοια κίνηση τον στόχο της, κατά την γνώμη μου είναι κάτι παραπάνω από βέβαιη υπο τις παρούσες συνθήκες.

ΑΛΛΛΑ….

Θα συμφωνούσα να γίνει!
Για να ταραχθουν τα νερά,
να ακουστουν και να συγκρουστουν απόψεις,
να οριοθετηθεί και ένας 6ος πόλος.

Και ίσως μία δεύτερη κάλπη να κέρδιζε πολλα περισσότερα αν κατεβαιναν όλοι μαζί με μία κοινή πρόταση περί ενός εκλογικού συστηματος απλής αναλογικής. Με σοβαρότητα και υπευθυνότητα.

Θα συμφωνήσω με τον aerosol, ότι η συνεχόμενες αναφορές το πως θα έπραττε ένας φιλελεύθερος επιχειρηματιας δεν πετυχαίνουν κάτι.
Εγώ θα ψηφίσω φιλελεύθερη συμμαχία, όχι για να στηρίξω φιλελεύθερους επιχειρηματίες και τον τρόπο σκέψης τους, αλλά για να στηρίξω την ιδέα ενός φιλελεύθερου κράτους, μίας φιλελεύθερης κυβέρνησης.
Μία φιλελεύθερη κυβέρνηση δεν θα έπρεπε με τίποτε να χρηματοδοτεί ή να επιδοτεί κόμματα με κάθε μορφή. Δεν μπορώ να καταγγέλω μία κλοπή και μετά να αποδέχομαι τα προϊόντα της κλοπής!

Ένας επιχειρηματίας μπορεί να επιδιώκει την βιώσιμότητα της επιχείρησης του με κάθε δυνατό και θεμιτό τρόπο, αλλά ένας φιλελεύθερος πολιτικός δεν μπορεί να επιδιώκει την χρηματοδότηση του από το κράτος ωσαν να ήταν ένα αριστερό ή κρατικιστικό κόμμα.

Αν και αυτό είναι ένα άλλο θέμα, θα μπορούσε κάλλιστα μία τέτοια επιδότηση να την επιστρέψει στον ελληνα φορολογούμενο με μία δωρεά σε μία κοινωφελή δραστηριότητα.

Σπύρο, όπως διαπιστώνεις ακόμη δεν έχω γραφεί μέλος της ΦΣ, και συνεχίζω να μένω εκτός διεργασιών ή άλλων δραστηριοτήτων, οχι γιατι με αυτό τον τρόπο θέλω να δηλώσω κάποια διαφωνία μου, αλλά γιατί θέλω να βλέπω τα πράγματα με όσο το δυνατό πιο αντικειμένικη ματια και όταν χρειαστεί να μεταφέρω τις απόψεις μου από μία πιο ψύχραιμη γωνία και με λιγότερο συναισθηματικά φορτισμένη ανάλυση.

18 07 2007
labros sdrolias

Το σχέδιο για το σχηματισμό της «Δεύτερης Κάλπης» υπηρετεί πράγματι το στόχο της ΦιΣ για την είσοδό της στο Κοινοβούλιο και την εξασφάλιση της κρατικής επιχορήγησης. Κάποιος θα μπορούσε να το χαρακτηρίσει ιδιοφυές. Πολεμάς το σύστημα με τα ίδια τα μέσα που σου παρέχει. Αν και είμαι βέβαιος πως κάτι θα βρουν οι κυβερνώντες μας για να το μπλοκάρουν στην εξέλιξή του. Κάποια διάταξη σε εκλογικό νόμο, όπως σκαρφίστηκαν αυτό το ίδιο το 3%.

Στην ουσία του πράγματος τώρα. Τελικά, η διακύβευση της δημιουργίας της ΦιΣ είναι η με κάθε τρόπο είσοδο στη Βουλή και τα λεφτά του κρατικού προϋπολογισμού; Η προβολή στους πολίτες πως σκοπός μας δεν είναι τίποτα περισσότερο από τη νομή κάποιων εκατοντάδων Ευρώ και η διαπραγμάτευση με αυτά λίγων λεπτών προβολής στα εγχώρια ΜΜΕ.; Η εξαγορά μιας θέσης και λίγων λεπτών συμμετοχής στα show των χαρισματικών τηλεδικαστών, δίπλα σε πρόσωπα όπως αυτά των Γιακουμάτου, Κουλούρη, Στρατούλη, Σκυλάκου, Άδωνη Γεωργιάδη και όλων των άλλων που μαζί μας θα περάσουν το κατώφλι του Κοινοβουλίου; Η εκλογή δύο-τριών βουλευτών σε ένα Κοινοβούλιο πλήρως υποταγμένο στην εκτελεστική εξουσία;

Και το πλαίσιο των ιδεών μας, ο προγραμματικός λόγος, αυτό που προκαλεί ρήξεις και ανατροπές στα γαλήνια νερά της ελληνικής πολιτικής και του «Διαπλεκόμενου, Διεφθαρμένου Κρατισμού» τι απέγινε; Πόσους τόνους λάσπης και λαϊκισμού μπορεί να αντέξει στις πλάτες του;

Αν θες τη δική μου άποψη, προτεραιότητα της ΦιΣ νομίζω πως είναι η δημιουργία ενσυνείδητων πολιτών που θα αξιολογήσουν το κόμμα μας γι’ αυτό που ακριβώς πρεσβεύουμε, για την αδικημένη και κατασυκοφαντημένη στην Ελλάδα φιλελεύθερη ιδεολογία μας. Θα συνταχθούν μαζί μας και θα θελήσουν να αλλάξουν τα δεδομένα και τις δομές της ελληνικής πραγματικότητας. Για να είμαι ειλικρινής, στην παρούσα εκλογική φάση δεν περιμένω κάτι το συνταρακτικό. Το «τείχος της σιωπής» δε γίνεται να σπάσει. Μόνος τρόπος η προσωπική ακτινοβολία των μελών του κόμματος στο περιβάλλον τους, η χρήση «ελεύθερων» μέσων προβολής των ιδεών μας και των θέσεων μας, όπως είναι το Διαδίκτυο, στοχευμένες επιχειρήσεις ακτιβισμού.

Μιλώντας με αριθμούς, είμαι περίεργος για το δεύτερο ψηφίο του καταγεγραμμένου σε κάλπη ποσοστού της εκλογικής μας απήχησης. Για το πρώτο είμαι μάλλον βέβαιος. Το ζητούμενο, όμως, είναι η επόμενη μέρα των εκλογών, η δυναμική αυτής της ομάδας που βρεθήκαμε σήμερα εδώ. Ο πόλεμος με κατεστημένες νοοτροπίες και συμπεριφορές θα είναι μακροχρόνιος. Και οι αντοχές μας δεν θα πρέπει να εξαντληθούν στην έκβαση μιας μάχης. Γιατί, αν καταφέρουμε και ξεφύγουμε από αυτή την κοντόθωρη προσέγγιση, τότε η μετάγγιση της ελληνικής κοινωνίας με τις ιδέες μας ίσως έχει προοπτική και αξία.

21 07 2007
Σπύρος Ντόβας

Αντικειμενικοί λόγοι (εργασία και ταξίδια) με ανάγκασαν να απέχω από το web για μερικές μέρες και φοβάμαι ότι ο ενδιαφέρον διάλογος ίσως ατόνησε – ωστόσο έχουν τεθεί ενδιαφέροντα επιχειρημάτα στο τραπέζι και είναι κρίμα να μείνουν αναπάντητα, οπότε πάμε ένα – ένα: (η πρόσβασή μου στο internet παραμένει περιορισμένη οπότε απαντώ offline και θα τα postάρω όλα μαζί)

21 07 2007
Σπύρος Ντόβας

@vasilis tsiknakos
Αντίρρηση #1: Γραφικότητα: Αν συνεργαστούμε μόνο με τον Λεβέντη ή τον Βεργή πράγματι υπάρχει αυτός ο κίνδυνος. Θα μπορούσαμε εξάλλου a priori να τους εξαιρέσουμε από μια τέτοια πρωτοβουλία. Η δική μου άποψη είναι ότι δεν πρέπει να εξαιρεθούν για δύο λόγους. Ο πρώτος είναι ότι με τον τρόπο αυτό υπογραμμίζεται το εφήμερο της σύμπραξης και δεν μένουν περιθώρια σε κανέναν να μιλήσει για ιδεολογικές παραχωρήσεις και στρογγυλέματα. Ο βασικότερος όμως για μένα λόγος είναι ότι δεν δικαιούμαστε να τους εξαιρέσουμε. Αν αρχίσουμε να εγκρίνουμε και να εφαρμόζουμε λογικές που χαρακτηρίζουν κόμματα «περιθωριακά», που έρχονται να εφαρμόσουν «αντικειμενικά» κριτήρια για να περιορίσουν την αντιπροσωπευτικότητα, τότε είναι σαν να αποδεχόμαστε ότι το όριο του 3% έχει λογική και -γιατί όχι- αν κάποιος υποκειμενικά κρίνει ότι υπάρχει «περιθωριακή» πίεση να το ανεβάσει και στο 5% ή και παραπάνω. Λέω, αν κάποιο κόμμα σέβεται το σύνταγμα και συγκεντρώνει 0,33% δικαιούται να εκλέξει έναν βουλευτή. Η ευθύνη είναι των ψηφοφόρων. Ούτε του εκλογομάγειρα που φτιάχνει τον εκλογικό νόμο, ούτε καν ημών που μέσα από την αποδοχή ή την εξαίρεση σε μια σύμπραξη ουσιαστικά θα αναλάβουμε ρόλο μικρορυθμιστή, εφαρμόζοντας ένα ακόμα «φίλτρο» στην αντιπροσώπευση κάποιων ψηφοφόρων.
Βέβαια, αυτή είναι η δική μου άποψη – ο κ. Ράπτης στο άρθρο του δεν αναφέρθηκε στην σύμπραξη με «γραφικούς». Ας μην «κολλήσουμε» σε αυτό, αν σαν γενικό concept υπάρχει αποδοχή, ας αρχίσουμε την διερεύνηση από τους «σοβαρούς» και βλέπουμε…
Αντίρρηση #2: Καιροσκοπισμός: Η είσοδος στην Βουλή και η εξασφάλιση κρατικής χρηματοδότησης δεν είναι απώτερος σκοπός, αλλά μέσο για την επίτευξη του απώτερου σκοπού που είναι η διάδοση των φιλελεύθερων ιδεών. Αν θεωρούμε ότι η είσοδος στην Βουλή και η αποδοχή της αναλογούσας κρατικής επιχορήγησης ΔΕΝ προδίδει τις φιλελεύθερες αρχές, τότε δεν έχουμε να απολογηθούμε σε κανέναν. Σε όποιον μας εγκαλεί για καιροσκοπισμό, θα τον παραπέμπουμε να εγκαλέσει τον συντάκτη του εκλογικού νόμου που επιβάλει το αντιδημοκρατικό 3% και που μας αναγκάζει να ξοδεύουμε πολιτικό δυναμικό για να μηχανευόμαστε τρόπους να το παρακάμψουμε. Σε τελική ανάλυση υπάρχουν πλήθος θέσεών μας που δεν είναι αυταπόδεικτές ούτε αυτονόητες. Τις υποστηρίζουμε άσχετα με την πιθανότητα να παρεξηγηθούμε από μεγάλο μέρος της κοινής γνώμης. Γιατί στο θέμα αυτό να κολλήσουμε στο «τι θα πει ο κόσμος»?
Αντίρρηση #3: Μείωση της δυνατότητάς μας να καταγγείλουμε τους «συνεργάτες» μας: Η σύμπραξη για μία μέρα δεν μας απαγορεύει να επιτιθέμεθα στους «συνοδοιπόρους» μας με την ίδια ή ίσως και μεγαλύτερη ένταση απ’ότι πριν. Η μάχη πρέπει να δωθεί στο επίπεδο των ιδεών και όχι με τερτίπια του εκλογικού νόμου. Θα συνεχίσουμε να τους «απογυμνώνουμε» με επιχειρήματα. Αν στο τέλος καταφέρουν να μαζέψουν 0,33%, με γεια τους και χαρά τους, ας μπουν στην Βουλή, όπου θα συνεχίσουμε να τους «στολίζουμε» όπως πρέπει. Η στάση μας στην προεκλογική περίοδο δεν θα αφήσει κανένα περιθώριο σε κανέναν να πιστέψει ότι η σύμπραξη μας μετακίνησε ιδεολογικά. Είναι στο χέρι μας.
Αντίρρηση #4: Ευρωεκλογές vs Εθνικές Εκλογές: Είναι ειλημμένη απόφαση να συμμετέχουμε στις εθνικές εκλογές και με αυτό ως δεδομένο πρέπει να ακολουθήσουμε την τακτική που μεγιστοποιεί το αποτέλεσμα (όπου αποτέλεσμα όχι μόνον η συλλογή ψήφων αλλά και το συνολικό πολιτικό δυναμικό μας όπως εκφράζεται από τις ψήφους που συλλέξαμε, την αναγνωρισιμότητα που εξασφαλίσαμε, οι θετικές για μας γνώμες κλπ. – θα επεκταθώ σε αυτό σε μελλοντικό post). Η ‘δεύτερη κάλπη’ μου φαίνεται μια καλή πρόταση προς την επίτευξη μέγιστου αποτελέσματος, δοθέντων των συνθηκών.

21 07 2007
Σπύρος Ντόβας

@fileleytheros:
Θέμα #1: Ας κρίνουν εκείνοι.
Θέμα #2: Επικίνδυνη άποψη αυτή. Πάνω σε αυτήν τέθηκε και συντηρείται το 3%. Ποιος θα κρίνει πότε η πιθανή μελλοντική σύνθεση της Βουλής θα είναι ευφημιστική της απλής αναλογικής? Πως μετριέται αυτό? Έχει ηθική βάση?
Θέμα #3: Δεν μπορώ να εγγυηθώ ότι θα είμαστε κάθε μέρα στην τηλεόραση, πιστεύω όμως ακράδαντα ότι οι πιθανότητες προβολής μας θα αυξηθούν δραματικά, κυρίως γιατί θα είμαστε μέρος μιας πρωτοβουλίας με σημαντικότατες πολιτικές συνέπειες.
Θέμα #4: Πιστεύω πως ναι, όπως έγραψα και παραπάνω στο #3 του Βασίλη. Αρκεί να μην «στρογγυλέψουμε» τον λόγο μας ενόσω συμμετέχουμε στην σύμπραξη, και ειλικρινά δεν βλέπω για ποιον λόγο θα κάναμε οποιαδήποτε ιδεολογική παραχώρηση. Το ερώτημα είναι: Μας βλάπτει μια τέτοια κίνηση? Αν πραγματικά πιστεύουμε ότι δεν υπάρχει τίποτα μεμπτό σε αυτήν, η «άποψη του κόσμου» είναι αρκετός λόγος για να μας σταματήσει? Doesn’t sound like ΦΣ…

21 07 2007
Σπύρος Ντόβας

@aerosol
Ο παραλληλισμός αφορούσε το συγκεκριμένο θέμα και δεν τον γενικεύω. Ήθελα να δείξω ότι όπως οι επιχειρηματίες λειτουργούν σε στρεβλωμένη αγορά από τις κρατικές παρεμβάσεις, ομοίως, η κρατική χρηματοδότηση στρεβλώνει την πολιτική διαδικασία. Μέχρι εκεί.

21 07 2007
Σπύρος Ντόβας

@Philos
Τα τεχνικά προβλήματα που θέτεις είναι ίσως και τα σοβαρότερα για μένα. Μπορούν πραγματικά να αποτελέσουν show-stopper.
Φυσικά συμφωνώ ότι πρέπει η προσπάθεια να είναι συνεχής.
Σχετικά με το παράδειγμα του φιλελεύθερου επιχειρηματία, εξήγησα και παραπάνω ότι εξαντλούνταν στο θέμα των επιχορηγήσεων. Ήσουν νομίζω παρών όταν από του συνεδριακού βήματος αντιπαρήλθα την αναλογία κόμματος – Α.Ε. Το ότι όμως μια επιχείρηση και ένα κόμμα είναι ουσιωδώς διαφορετικοί οργανισμοί δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχει ούτε ένα σημείο αναλογίας. Το στρεβλό περιβάλλον το οποίο λειτουργούν είναι ένα από αυτά τα σημεία αναλογίας και σε αυτό αναφέρθηκα.
Σχετικά με την κρατική χρηματοδότηση, το έγραψα και παραπάνω, είμαι εναντίον. Αλλά όσο η κρατική χρηματοδότηση συνεχίζεται, και ένα μέρος απο τους φόρους μου (δηλαδή ένα μέρος του χρόνου και του κόπου μου) διατίθεται υπέρ των άλλων κομμάτων, θα ήταν άδικο προς εμένα -ως φοφολογούμενο ψηφοφόρο της ΦΣ- το κόμμα που εγώ υποστηρίζω να μην παίρνει το κομμάτι που του αναλογεί προκειμένου να προωθήσει τις πολιτικές θέσεις μου. Η μονομερής παραίτηση από την κρατική χρηματοδότηση είναι τελικά μια μικρή προδοσία των ψηφοφόρων της ΦΣ που θα συνεχίσουν -παρότι πληρώνουν- να υποεκπροσωπούνται πολιτικά.

21 07 2007
Σπύρος Ντόβας

@labros sdrolias
«Τελικά, η διακύβευση της δημιουργίας της ΦιΣ είναι η με κάθε τρόπο είσοδο στη Βουλή και τα λεφτά του κρατικού προϋπολογισμού;»
Το σχολίασα και παραπάνω, προφανώς όχι. Ο σκοπός μας όμως εξυπηρετείται καλύτερα με την ΦΣ στην Βουλή και χρηματοδοτούμενη, ή εκτός και χωρίς χρηματοδότηση? Αν η είσοδος στην Βουλή και η λήψη χρηματοδότησης δεν είναι σε αντίθεση με τις αρχές μας (όπως εγώ πιστεύω) δεν βλέπω γιατί θα πρέπει να απέχουμε από την επιδίωξή τους.

Φυσικά και η δημιουργία ενσυνείδητων πολιτών είναι η προτεραιότητά μας αλλά δυστυχώς τα μέσα μας είναι περιορισμένα. Η είσοδος στην Βουλή δεν αντιμάχεται την προτεραιότητα αυτή, αντίθετα την υπηρετεί. Αυτό που προτείνω είναι να την επιδιώξουμε με έναν ευφάνταστο αλλά θεμιτό τρόπο.

Η προσωπική ακτινοβολία των μελών του κόμματος στο περιβάλλον τους, η χρήση «ελεύθερων» μέσων προβολής των ιδεών μας και των θέσεων μας, όπως είναι το Διαδίκτυο που και σήμερα χρησιμοποιούμε τι αναγνωρισιμότητα μας έχει δώσει? Δεν διαφαίνεται ότι έχει «ταβάνι»? Η ίδια η ‘Δεύτερη Κάλπη’ δεν αποτελεί πράξη πολιτικού ακτιβισμού?

Οι αντοχές μας είναι πιστεύω μεγάλες, αλλά αυτό δεν πρέπει να μας κάνει να υποβιβάζουμε την αξία και το μέγεθος της ευκαιρίας που μας παρέχει αυτή η πρώτη μάχη.

22 07 2007
FILELEYTHEROS_154

Σπύρο επιτέλους καταφέρνω να σου γράψω και στο Blog για να μην επικοινωνούμε μόνο απο το φορουμ της ΦΣ. Το θέμα είναι ενδιαφέρον και καλά έκανες και το έθεσες στο ανοιχτό φόρουμ.
Θα ήθελα να επαναλάβω τις θέσεις μου στο εγχείρημα και ίσως απαντήσουν σε κάποιους απο τους γραφόντες.
-Κατ’αρχην είμαι θετικός.
-Οχι μόνο γιατί μπορεί να μας βάλει στην Βουλή και να κερδίσουμε κρατικές επιδοτήσεις αλλά γιατί εάν ηγηθούμε μιας τέτοιας κίνησης, αποδεικνύουμε πόσο πιστεύουμε στην πολυφωνία, και στην διαφορετικότητα.
-Πόσο πιό ενδιαφέρουσα θα ήταν η Βουλή και με περισσότερα κόμματα και πόσο πιο δημιουργική θα ήταν η αντιπαράθεση όσο περισσότερο γίνεται των πολιτικών ιδεών και του πολιτικού λόγου.
-Δεν φαντάζομαι οτι η ΦΣ θα έχανε απο την δυναμική του λόγου της, αντιθετα όπως ανέφερες η Βουλή θα γινόταν μία πολύ αποτελεσματική πλατφόρμα για να φανεί η γύμνια πολλών κομμάτων που θα έμπεναν με αυτον τον τρόπο. Πιστεύω οτι η ΦΣ θα έβγαινε κερδισμένη.
-Η συνεργασία θα πρέπει να είναι όσο πιό ευρεία γίνεται.Τουλαχιστον να γίνει κρούση πρόσκληση σε όσο περισσότερα κόμματα και κομματίδια γίνεται.
-Τραβάω δύο διαχωριστικές γραμμές:
α) Στην Ακρα Δεξία που πρεσβεύει την ιδεολογία του μίσους και του ρατσισμού. Γενικά πιστεύω οτι απο τους οικολόγους ώς τους κομμουνιστές, θα τους χαρακτήριζα ημιμαθείς αλλά ώς επι το πλείστον ακίνδυνους. ‘Τα παιδιά’ της Χρυσης Αυγης (αλλα και οποιουδήποτε είδους ‘αναρχίζοντες’ πυρηνες) που πιστεύουν οτι οι πολιτικες αντιπαραθέσεις λύνονται με ξυλο και βία δεν θα πρέπει ποτέ να μπούν στην Βουλή.
β) Στις δεκάδες κομμάτων που μπορεί να δημιουργηθούν μετά την δημοσιοίηση της κίνησης, μόνο για να πάρουν ένα κομμάτι της επιδότησης.
Κατα τ’αλλα συμφωνώ μαζί σου οτι δεν θα πρέπει να κρίνουμε εμείς τους γραφικούς ας τους κρίνει ο λαός.

Τα ‘τεχνικά θέματα είναι βέβαια σημαντικά:
-Ακόμα δέν έχω καταλάβει πώς θα ξέρουμε πόσο πήρε το κάθε κόμμα, εαν κατεβάσουμε κοινά ψηφοδέλτια, ώστε να κατανεμηθούν οι έδρες και η επιδότηση.
Πρέπει να λυθούν αυτά πριν προσεγγίσουμε άλλα κόμματα.
Συγγνώμη για το μήκος του κειμένου
Ελπίζω να είσαι καλά

22 07 2007
Σπύρος Ντόβας

Γειά σου Νίκο!

Είμαι καλά και σε χαιρετώ από το Λιτόχωρο Πιερίας! Θα περάσω σημαντικό μέρος των διακοπών μου εδώ και ήδη σκέφτομαι να ακολουθήσω το καλό παράδειγμα σου της Ζακύνθου (αν και η έμμεση σχέση μου με την Πιερία πιστεύω θα είναι σε κάποιο βαθμό ανασταλτική).

Συμφωνούμε σχεδόν σε όλα, με μόνη εξαίρεση την β) προϋπόθεση που θέτεις. Ακόμα και αν υπάρξουν καιροσκόποι της επιδότησης, δεν αρκεί το να ιδρύσουν κόμμα προκειμένου να «βάλουν χέρι στα λεφτά». Θα πρέπει να ψηφιστούν. Αν ψηφιστούν, λέω, με γειά τους και χαρά τους, ας λάβουν ότι δικαιούνται. Άλλωστε εκτιμώ ότι μια τέτοια πρωτοβουλία μπορεί να απελευθερώσει και άλλες πραγματικές πολιτικές δυνάμεις που δεν βρίσκουν εκπροσώπηση, αλλά είναι σήμερα ουσιαστικά «κλειδωμένες» και σε καταστολή από τον εκλογικό νόμο. Φαντάζομαι και ελπίζω ότι μια τέτοια πρωτοβουλία θα ταράξει τα νερά και μπορεί να μας οδηγήσει σε περισσότερο ουσιαστικά πολιτικοποιημένες εκλογές.

22 07 2007
FILELEYTHEROS_154

Δηλαδή άν ένα κόμμα πάρει 30 ψήφους δέν θα του βγουν και 1000 ευρώ στην επιδότηση; Και αν ένα κόμμα βγεί και πεί οτι οτι πάρουμε απο την επιδότηση θα το μοιράσουμε στους ψηφοφόρους μας; Το ξέρω τα παραδείγματα είναι τραβηγμένα και τα κόμματα θα πρέπει να καταθέσουν και κάποια χρήματα για την συμμετοχή στις εκλογές, αλλα μία άλλη παράμετρος είναι οτι τα ήδη υπάρχοντα κόμματα ίσως φοβηθούν τον κατακερματισμό των ψήφων με όλα τα νέα κόμματα. Τουλάχιστον χρειάζεται προσοχή.

Βέβαια δέν βλέπω αυτην κίνηση μόνο γι’αυτές τις εκλογές. Θα ήταν πολύ ωραίο να γίνει ένας θεσμός για να μπαίνουν στην Βουλή τα μικρά κόμματα, και αν ενα κόμμα απο την συνεργασία μπορέσει να συγκεντρώσει απο μόνο του το 3%, θα φέυγει απο την συνεργασία και θα αφήνει χώρο για περισσότερα κόμματα. Ακόμα και αν πρόσκαιρα η ‘Δεύτερη Κάλπη’ πέσει κάτω απο το 3%, η κρατική επιδότηση θα επιτρέψει σε όλα αυτα τα κόμματα να στηθούν καλύτερα και να προβάλλουν καλύτερα το μυνημά τους.

Σε οτι αφορά το θέμα του προεκλογικού αγώνα στις διακοπές, ανοιξέ το σε άλλο θέμα και θα το συζητήσουμε, ειναι αρκετά ενδιαφέρον

22 07 2007
Stelioskal

Κατ΄άρχήν μου άρεσε πολύ η ιδέα της εξωτερίκευσης της κουβέντας σε ανοιχτό φόρουμ. Αγαπητέ Σπύρο φοβούμει οτι στο δικό σου blog έλαχε ο κλήρος….
Κατ΄αρχήν στο θέμα της επιστροφής της χρηματοδότησης για να τελειώνουμε: Να μας επιστρέψει το κράτος τους φόρους που δίνουμε για τα κόμματα και θα τα δώσουμε μόνοι μας στη συμμαχία. Ή, ακόμη καλύτερα, αν παραμείνει υποχρεωτικός ο φόρος, να δηλώνουμε στη φορολογική μας δήλωση σε ποιό κόμμα θέλουμε να ςπάνε τα λεφτά. Τέλος.
Σχετικά με τη δεύετρη κάλπη τώρα. Φαίνεται λογικό αλλά έχω δύο προβληματισμούς:
1. Δεν θα μάθουμε πόσοι έλληνες ενστερνίζονται πραγματικά τις αρχές μας. Ο στόχος μας πρέπει να είναι όχι το ποσοστό αλλά η διαρκής αύξησή του. Αν αυτό δεν επιτευχθεί σε μια δεκατία τότε μπορούμε να γυρίσουμε πίσω στους καναπέδες μας πλουσιότεροι κατά αρκετές αξιόλογες γνωριμίες-παρέες-φιλίες και το υπέροχο συναίσθημα οτι προσπαθήσαμε.
2. Θα είναι εύκολο για κάποιον ψηφοφόρο -που θα μας έβλεπε θετικά- να μας ψηφίσει αν μαζί με μας ψήφιζε υποχρωτικά και κόμματα με τα οποία διαφωνεί κάθετα? Δεν θα ήταν ανασταλτικός παράγοντας?

Δεν έχω καταλήξει ακόμη….

22 07 2007
Sarastro

@Fileleytheros_154
Μήπως – λέμε τώρα – η δυνατότητα εισόδου στο κοινοβουλευτικό παίγνιο λειτουργούσε ως βαλβίδα εκτόνωσης ακόμα και για τα ακραία γκρουπούσκουλα που αναφέρατε; (φυσικά οι περισσότεροι εξ’ αυτών είναι ΄μάλλον παραβάτες του κ.π.δ παρά ‘ιδεολόγοι’, μιας και βιαιοπραγούν, αλλά χρειάζεται κι ο δικηγόρος του διαβόλου). Απλή απορία.

@ Στέλιο
Αν δηλώναμε που θέλουν να πάνε τα λεφτά μας δε θα παραβιάζονταν η αρχή της μυστικότητας της ψήφου; (εκτός κι αν ήταν εντελώς προαιρετική η φορολογική αυτή συνεισφορά, όπως ο εκκλησιαστικός φόρος στη Γερμανία που έχω ακούσει από τον Ν. Δήμου)… Αλλά και πάλι…

22 07 2007
FILELEYTHEROS_154

SARASTRO αν κατάλαβα καλά εννοείς οτι αν μπεί η Χρυσή Αυγή και το Ελληνικό μέτωπο στην Βουλή θα ‘μαλακώσουν’ τον λόγο τους και θα γίνουν ηπιότεροι;
Ενα απο τα hobby μου είναι και το χάζεμα ιστοτοπών της ακροδεξιάς (πρόκειται για το αντίστοιχο του να βλέπεις ταινίες τρόμου στο Διαδίκτυο) και μπορώ να σε βεβαιώσω οτι άν υπάρχει τμήμα του εθνικιστικού χώρου που δέν διακατέχεται απο διακαή ρατσισμό, αρειανισμό, αντισημιτισμό, αντι -ισλαμισμο, αυτό είναι πολύ μικρό και μάλλον ανένταχτο, και δέν πιστεύω οτι έχουν διάθεση να εκτονώσουν την ‘πολιτική τους ενέργεια’ γιατι απλούστατα η ΄ενέργεια τους’ είναι απλά καταστροφική.
Δεν θα ήθελα ποτέ το εγχείρημά της ΄Δευτερης Καλπης’ αν ευοδώσει να γίνει πύλη για να μπούν αυτά τα άτομα στην Βουλή (πολλοί απο τους οποίους θα μπούν αν μπεί το ΛΑΟΣ στο Κοινοβουλιο).
Και αν νομίζεις οτι είμαι απόλυτος η άκαμπτος, μπορείς να βγάλεις απο μόνο σου τα συμπεράσματα.
Σπύρο συγγνωμη που μολύνω το blog με ακαθαρτα links, αν θες σβήστα
http://www.xrushaugh.org
http://www.e-grammes.gr
http://www.stoxos.gr
ο οποίος έχει και ένα μικρό φορουμ.

Πάντα όταν μιλάμε για την Δεύτερη καλπη, καταλήγω να μιλάω για την ακροδεξιά.

22 07 2007
Σπύρος Ντόβας

@stelioskal: Αν η καταμέτρηση της δύναμης του κάθε κόμματος είναι η μόνη σου επιφύλαξη, είναι λυμένο: Μετράς τους σταυρούς των υποψηφίων. Το πως ακριβώς θα διανεμηθούν στην συνέχεια οι έδρες παραμένει ένα technicality για το οποίο δεν έχω απάντηση – μέχρι να δω στην λεπτομέρειά του τον εκλογικό νόμο.

@fileleytheros_154: Η αποστροφή μου προς την άκρα δεξιά είναι δεδομένη. Και πράγματι, αν a priori τους αποκλείσουμε είναι πιθανότερο είναι να καρποφορήσει το εγχείρημα. Από την άλλη παραμένω on the fence σχετικά με το «δικαίωμα» μας να τους αποκλείσουμε. Όχι ότι μας υποχρεώνει κανένας να τους συμπεριλάβουμε, αλλά ποια είναι η ηθική βάση πάνω στην οποία δεν δικαιούνται να εκπροσωπηθούν κοινοβουλευτικά αν πάρουν 0,33%? Ότι ενδεχομένως οι θέσεις τους είναι κόντρα στο σύνταγμα? Πολλές και από τις δικές μας θέσεις είναι κόντρα στο σύνταγμα. Ότι κυρήττουν το μίσος? Και με την -προσωπική το τονίζω- άποψή μου ότι όλα τα αδικήματα που σχετίζονται με την έκφραση γνώμης θα πρέπει να καταργηθούν τι γίνεται?
Οι προσωπικές μου αρχές με διατηρούν σκεπτικό ως προς αυτή την θέση σου… Σε σχέση όμως με την συνολική εικόνα δεν παύει να είναι μια από τις πολλές παραμέτρους του θέματος, οπότε ας μην εξαντληθούμε σε αυτήν…

23 07 2007
FILELEYTHEROS_154

Σπύρο, η θέση σου είναι ευγενής με την έννοια οτι προσπαθείς απλώσεις τις αρετές της δημοκρατίας ακόμα και σε αυτους που θέλουν να την καταργήσουν.

Εχεις δίκιο οτι μεγάλο μέρος του πολιτικού κόσμου θέλει να αλλαξει το Συνταγμα, και ενα μικρότερο θέλει την κατάργηση της δημοκρατίας (και απο την δεξιά και απο την αριστερά). Κυρήγματα μίσους θα βρείς σε όλους τους χώρους.

Το πρόβλημά μου δέν είναι αυτό. Για μένα η ελευθερία έκφρασης έχει όρια και τα όρια αυτά είναι οτι δέν μπορείς να εύχεσαι τον θάνατο η την βλάβη της σωματικής ακεραιότητας κάποιου.Είναι ενα πολύ απλό όριο το οποίο είναι πολύ πιο πέρα απο την προσβολή εθνικών, θρησκευτικών η καλλιτεχνικών φρονημάτων η την άρνηση και αποδοχή ιστορικών γεγονότων.
Ο συγκεκριμένος χώρος ξεπερνά συστηματικά αυτό το όριο, και μπορεί να ακούγεται συμβολικό αλλά δεν θα πρέπει να τους δοθεί το βήμα μιας κοινοβουλευτικής έδρας.
Γι’αυτο και δεν έχω πρόβλημα να προσεγγίσουμε ήπια εθνικιστικά κόμματα (πχ Παπαθεμελής, Ε.Α.Ρ και ας έχουν μια σχετικα αντισημιτική στάση). Αλλα διακυρρητες (και διαπράττοντες) της βίας ; Νομίζω ότι έχουμε ηθικά το δικαίωμα για να μην πω την υποχρέωση να τους αφήσουμε έξω από την κίνηση αυτή.

23 07 2007
stelioskal

Θα συμφωνήσω με τον FILELEYTHEROS_154: Υπάρχει όριο στην ελευθερία έκφρασης και αυτό είναι αξιοπρόσεκτα σαφές: Όταν μια ιδεολογία ζητά την φυσική εξόντωση (θάνατος-φυλάκιση-φίμωμα δια της βίας) των εκφραστών της άλλης άποψης, όταν ζητά την κατάργηση της ελευθερίας των άλλων στην επιλογή της κυβέρνησης τότε η απάντηση δεν μπορεί παρα να είναι μία: ΠΟΛΕΜΟΣ

23 07 2007
stelioskal

Τα σχόλια του FILELEYTHEROS_154 περί ακροδεξιάς έχουν να κάνουν και με τον προβληματισμό που έθεσα σχετικά με την υπερψήφιση του κοινού ψηφοδελτίου απο απλώς «συμπαθούντες» την ΦΣ

23 07 2007
Σπύρος Ντόβας

Αυτό που λέω είναι μάλλον θεωρητικό (χωρίς να σημαίνει ότι έχει – για μένα – μικρή αξία).

Επί του πρακτέου, δεν μας υποχρεώνει κανείς να τους συμπεριλάβουμε, προφανώς δεν έχουμε κανένα όφελος να τους συμπεριλάβουμε οπότε προκειμένου να φτάσουμε κάπου – φαντάζομαι ότι μια τέτοιου τύπου κουβέντα θα περιέπλεκε τις συζητήσεις και με τα άλλα κόμματα – ας τους αγνοήσουμε.

20 08 2007
karpidis

Συγγνώμη που δεν διάβασα την συζήτηση σας και ίσως επαναλαμβάνομαι. Καταρχήν με το παλιό τρόπο εκλογών ακόμα και το ακριβές 3% δίνει λιγότερο ποσοστό στη βουλή από τους 9%. Με το νέο εκλογικό νόμο νομίζω πως θα δίνει λιγότερους από 8. Ο διαχωρισμός μετά τη βουλή για τους βουλευτές θα είναι πολύ παράξενος στην υποθετική περίπτωση που η 2η κάλπη αναδείξει βουλευτές ενός κόμματος που συμμετέχει στη 2η κάλπη περισσότερους από το κόμμα που παίρνει τις περισσότερες ψήφους.
(σημ.Τελικά διάβασα διαγώνια κάποια πράγματα και κάποιος το έγραψε αυτό)
Έγραψα ένα άρθρο σήμερα επί του θέματος χωρίς να γνωρίζω που έλεγα πως έπρεπε να ψηφίσει η ΦιΣ ΚΚΕ 🙂

21 08 2007
The Reality Tape » Blog Archive » Υγιείς σκοποί: Μη Αυτοδυναμία / Ονειροπραγματισμοί: Η Δεύτερη Κάλπη

[…] Τι είναι η δεύτερη κάλπη; Μια συμμαχία-αχταρμάς των 24 ωρών, στην οποία θα συμμετέχουν, με κοινό ψηφοδέλτιο, οι “λοιποί” – τα κόμματα του 0.5% και του 1% – ελπίζοντας ότι το άθροισμα των ποσοστών τους θα ξεπεράσει το πλαφόν του 3% για είσοδο στη βουλή. Την ιδέα έριξε στο τραπέζι ο Νίκος Ράπτης στο ppol.gr και δούλεψε λίγο παραπάνω ο υποψήφιος βουλευτής της Φιλελεύθερης Συμμαχίας Σπύρος Ντόβας. Αξίζει να διαβάσετε το ποστ του εδώ. […]

21 08 2007
vrypan
21 08 2007
Σπύρος Ντόβας

@karpidis: Έρχομαι από κει να στα πω…

21 08 2007
Σπύρος Ντόβας

@vrypan: έρχομαι και από κει (με έφαγαν οι δρόμοι σήμερα 🙂 )

21 08 2007
karpidis

Αμ ήθελες να κατέβεις υποψήφιος. Θα λιώσεις σόλες αγαπητέ. Ξέχασα και επίσημα να σου ευχηθώ καλή επιτυχία.

6 09 2007
Lefki Sinidisi

Εάν, αυτή επιστολή έχει φτάσει στις οθόνες του υπολογιστή σας είστε από τους τυχερούς , η πλειοψηφία, όμως του Ελληνικού λαού, δυστυχώς ή ευτυχώς δεν έχει πρόσβαση στο Internet ούτε σε ηλεκτρονική αλληλογραφία. Εάν, η συνέχεια σας ανταμείψει για την υπομονή σας και την υιοθετήσετε, έχετε την υποχρέωση στη συνείδηση σας, να διαβιβάσετε με οποιονδήποτε τρόπο (εκτύπωση, προφορικά) το νόημα και την ουσία της στους συνανθρώπους σας.

Σίγουρα, δεν φιλοδοξούμε να ασκήσουμε μόνο το 2007, το εκλογικό μας δικαίωμα, ως εκ τούτου αρνούμαστε να ψηφίσουμε καιροσκοπικά, θέλουμε να αλλάξουμε το πολιτικό και εκλογικό σύστημα, θέλουμε να έχουμε άποψη και θέση κάθε μέρα, όχι μόνο κάθε 4 χρόνια, και προπάντων σεβούμενοι την ανείπωτη εθνική καταστροφή δεν θα υποκύψουμε σε ψευτοδιλήμματα. Δεν θα επωφεληθεί κανείς, πάνω σε μια εθνική καταστροφή με ένα απλό σλόγκαν, παρασύροντας με επειδή αυτή τη στιγμή είμαι συναισθηματικά ευάλωτος και πρέπει σε κάποιον να ρίξω το φταίξιμο. Γιατί δεν φταίει κανείς άλλος, πρώτα από όλα φταίμε εμείς οι ίδιοι, φταίει, η θεωρητική μας ευαισθησία προς τα περιβαλλοντολογικά ζητήματα που δεν μετουσιώνεται σε πράξη, γιατί δεν ανακυκλώναμε τα χαρτιά, πλαστικά κλπ., γιατί και εμείς έχουμε πετάξει τσιγάρο έξω από το παράθυρο του αυτοκινήτου καθώς και για πολλά άλλα.
Φταίει, η απάθεια μας προς το πολιτικό σύστημα, που ενώ μας δίνει δυνατότητες αντιπαράθεσης μαζί του εμείς ασκούσαμε το εκλογικό μας δικαίωμα τόσες φορές, βασιζόμενοι στο τι έκαναν οι γονείς μας, επειδή έτσι μάθαμε, όπως ακριβώς μάθαμε να είμαστε Ολυμπιακός, Παναθηναϊκός ή ΑΕΚ, έπρεπε να ανήκουμε σε μια ομάδα και δη στην ομάδα που έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε να κερδίζει.
Μήπως φταίμε εμείς, που δεν ψάξαμε να μάθουμε, τι μπορούμε να καταφέρουμε ασκώντας το εκλογικό μας δικαίωμα;

Κοιτάζοντας τι ισχύει στα υπόλοιπα δημοκρατικά καθεστώτα, των ευρωπαίων εταίρων μας μπορούμε να παραδειγματιστούμε, κατά πόσο το παρών Σύνταγμα ταυτίζεται με την ιστορία του λαού μας, που όπως έχουμε διδαχθεί, γέννησε τη δημοκρατία:

Ξέρετε ότι το σύγχρονο Σύνταγμα μας είναι του 1975, και προβλέπει ότι μπορεί να διενεργηθεί δημοψήφισμα, αλλά η τελευταία φορά που μας ρώτησαν για κάτι, ήταν το 1974 για το αν θα παραμείνει η Βασιλευόμενη Δημοκρατία; Γιατί, δεν μας ρώτησαν ποτέ για τίποτα; Ο Χρήστος Γιανναράς στο άρθρο του στην Καθημερινή (δες την ιστοσελίδα http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_235_06/01/2007_211199 ), σας προτείνει αρκετό καιρό πιο πριν, να αντιδράσετε για το ότι δεν σας ρώτησαν με δημοψήφισμα για το Σκοπιανό, όπως και για το θέμα με τις ταυτότητες, ενώ ο Αρχιεπίσκοπος, είχε μαζέψει 3 εκατ. υπογραφές, με τον τρόπο που σας προτείνουμε εμείς τώρα, καθότι είναι το μόνο ουσιαστικό μέσο αντίδρασης.
Σε αντίθεση, ξέρετε ότι, σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες, μπορεί να διενεργηθεί δημοψήφισμα με μια απλή συλλογή ενός ποσοστού υπογραφών από έναν οποιονδήποτε πολίτη; Η Ελβετία χρειάζεται μόνο το 5% του πληθυσμού, σκεφτείτε στην Ελλάδα αυτό αναλογεί σε 500.000 υπογραφές!!!!
Ξέρετε ότι, το 1996 διάφοροι Γερμανοί, ευρωπαίοι συμπολίτες μας, μαζί με μία ισχυρή τοπική οργάνωση έθεσαν το ζήτημα να καταργηθεί η Γερμανική Γερουσία. Αυτός ο στόχος επιτεύχθηκε τελικά με τη διαδικασία του «petition». Συγκεντρώθηκε το προβλεπόμενο από το Σύνταγμα ποσοστό υπογραφών για να γίνει δημοψήφισμα και τελικά με το δημοψήφισμα αυτό κατήργησαν τον αναχρονιστικό θεσμό της Βαυαρικής Γερουσίας. Έτσι οι πόροι οι οποίοι διατίθεντο γι’ αυτό το παρακμασμένο και άχρηστο αντιπροσωπευτικό όργανο της Γερουσίας διατέθηκαν για την οικολογική ανάπτυξη. Πρόκειται για ένα απτό και ζωντανό παράδειγμα του τι θα μπορούσαν να επιτύχουν οι ίδιοι οι πολίτες εκεί όπου οι πολιτικοί δεν θα τολμούσαν. (Δες τη συνέντευξη του κου Κόκκα, και ενημερώσου http://www.metafysiko.gr/interviews.php?id=18 )
Μήπως φταίει το αναχρονιστικό μας Σύνταγμα; Μήπως φταίει ότι έτσι τους έχουμε συνηθίσει, να μην μας ρωτούν και απλά να βρισκόμαστε αντιμέτωποι με τις συνέπειες των πράξεων τους;

Και, τι φταίει για αυτή την ομολογουμένως εθνική καταστροφή;
Όσο πιο χαμηλά πέφτει η αντίληψη μας για αυτούς που εκλέγουμε, τόσο πιο ψηλά θα τους ζητήσουμε να ανέβουν. Θα τους ζητήσουμε, να συνεργαστούν μεταξύ τους όλες οι ομάδες για να μην έχουν δικαιολογία την ‘καραμέλα’, το πολιτικό κόστος, που οι ίδιοι συντηρούν και οι παρελθόντες κυβερνήσεις, ποιες είναι δηλαδή οι παρελθόντες κυβερνήσεις, οι ίδιοι είναι. Δεν μας απασχολεί κύριοι το παρελθόν, αφήστε τις δικαιολογίες, δεν υπάρχει πλέον εμφύλιος πόλεμος στην Ελλάδα, και μην προσπαθείτε να μας περάσετε αυτό τον τρόπο σκέψης. Μην συμβουλεύεστε επικοινωνιολόγους για το πως θα μας μιλήσετε, ξέρετε πως να το κάνετε, όπως κάνετε με την οικογένεια σας, εάν δεν ξέρετε, τότε σίγουρα ξέρετε που είναι η πόρτα. Αυτό που μας απασχολεί, είναι να βλέπουμε χαρούμενους συνανθρώπους με αισιοδοξία, και όχι να δηλώνουν οι Έλληνες στις δημοσκοπήσεις, οι πιο απαισιόδοξοι για το μέλλον, μεταξύ των Ευρωπαίων μαζί με τους Πορτογάλους. Απλά, δεν μας απασχολεί πως θα καταφέρετε να συνεργαστείτε αριστεροί με δεξιούς, κεντροδεξιούς κλπ. Τι μας νοιάζει ξαναγεννηθείτε και πείτε εαυτόν Νότιοι και Βόρειοι, Ανατολικοί και Δυτικοί, δεν μας απασχολεί το παρελθόν, εμείς θέλουμε αποτελέσματα, για αυτό και σας πληρώνουμε με τους φόρους, άμεσους και έμμεσους. Εάν δεν μπορείτε να συνεργαστείτε εσείς, εμείς πως το κάνουμε στη δουλειά μας;. Στο βιογραφικό μας, δεν βάζουμε τις πολιτικές μας πεποιθήσεις και συνεργάζομαστε μια χαρά και με αριστερούς και με δεξιούς και με βόρειους και με νότιους, δεν έχουμε πρόβλημα με τις ταμπέλες, γιατί απλά δεν υπάρχουν. Εάν εσείς δεν μπορείτε γιατί σας πληρώνουμε, απολύεστε κύριοι, περάστε από το λογιστήριο.

Ή μήπως να μην περάσουν από το λογιστήριο οι μικροί; Μικρό είναι το μάτι τους. Να μην περάσει από το λογιστήριο το ΚΚΕ; ο κομμουνισμός που είναι πολύ σωστός σαν ιδεολογία αλλά χωλαίνει στην πράξη και για αυτό δεν υφίσταται σε αυτό το πλανήτη. Που είναι ο κομμουνισμός στη Ρωσία του Πούτιν; Αλήθεια η κα. Παπαρήγα γιατί έστειλε το παιδί της στο ‘Ιμπεριαλιστικό’ Αμερικάνικο Κολλέγιο της Ελλάδος (Deree); (Δες http://www.rizospastis.gr/page.do?publDate=16/1/2007&id=8425&pageNo=8&direction=1 )
Αλήθεια, γιατί οπαδοί του ΚΚΕ, προσήλθαν στη βουβή και μη πολιτική διαμαρτυρία στο Σύνταγμα με πανό του ΚΚΕ, τους καταδίκασε το ΚΚΕ για ασέβεια; Μπα, άστο μωρέ ποιος θα δώσει σημασία.
Μήπως θέλουμε και το σκύλο χορτάτο και την πίτα ολόκληρη; Θέλω λοιπόν, οι πολιτικοί να πρεσβεύουν με τις ενέργειες τους τα πιστεύω τους και την ιδεολογία τους, να αισθάνονται το βάρος της ευθύνης και να αδιαφορούν για οποιοδήποτε κόστος, ακόμα και της ίδιας τους της ζωής μπροστά στο δημόσιο συμφέρον, όπως έκαναν οι Ούλοφ Πάλμε, Τζών Κένεντι και τόσοι άλλοι.
Μήπως να μην περάσει από το λογιστήριο το ΛΑΟΣ, του Καρατζαφέρη, ο οποίος σαν ένας Ελληνοποιημένος Μάικ Τάισον, με ένα γάντι του μποξ θα πλακώσει στο ξύλο το κατεστημένο, επιλέγοντας την Έφη Σαρρή να τον βοηθήσει σε αυτό το ρόλο τραγουδώντας μέσα και έξω από τη Βουλή σταυρώστε με, σταυρώστε με; (δες την ιστοσελίδα http://www.youtube.com/watch?v=8zjw4mlzs48 ), αυτές είναι οι επιλογές αυτού του τόπου; Αυτοί οι κύριοι και οι κυρίες, προς το παρόν έχουν βάλει το ατομικό συμφέρον πάνω από το συλλογικό, γιατί λοιπόν εμείς πρέπει να τους ψηφίσουμε; Σε αυτό θέλουμε να μας απαντήσετε; Ποια είναι η ιδεολογία του κου. Παπαθεμελή που από το ΠΑΣΟΚ, πηγαίνει στη ΝΔ και μετά ιδρύει δικό του κόμμα; Πείτε μας εσείς; Εσείς που παρασυρόμενοι, από μια βιτρίνα πόλωσης βρίζετε αριστερούς και δεξιούς ενώ εκείνοι με τις πράξεις τους σας δείχνουν πολύ καλά, ότι δεν έχουν τίποτα παραπάνω να τους χωρίζει, πέρα από τα οφέλη της εξουσίας για τους μεγάλους και την είσοδο στη Βουλή για τους μικρούς. Ποια είναι η ιδεολογία της κα. Δαμανάκη που βρίσκεται από τη μια στιγμή στην άλλη στο ΠΑΣΟΚ. Ποια είναι η ιδεολογία του κου. Σαμαρά που έριξε την κυβένηση της Νέας Δημοκρατίας και επίσης ποιά είναι η ιδεολογία της ΝΔ, η οποία μετά από αρκετά χρόνια τον ξανδέχθηκε στους κόλπους της; Πολλά παραδείγματα, πολλά. Η μνήμη μας άραγε μπορεί να τα συγκρατήσει;

Δυστυχώς αυτές είναι οι διαθέσιμες επιλογές αυτού του τόπου, γιατί όσο αγοράζουμε προϊόντα με εργοστασιακά σφάλματα τόσο αυτά θα συνεχίσουν να κυκλοφορούν στην αγορά.

Πως μπορούμε όμως να αντιδράσουμε?

Παραθέτουμε το κείμενο του 2σέλιδου φυλλαδίου που μοιράστηκε στη βουβή διαμαρτυρία την Τετάρτη 29 Αυγούστου, με μια όμως διαφορά. Προσθέτουμε παραπομπές, ούτως ώστε οι ενδιαφερόμενοι να έχουν τη δυνατότητα να διερευνήσουν κατά πόσο αυτά που ισχυρίζεται το 2σέλιδο φυλλάδιο είναι πραγματοποιήσιμα και εφικτά. Μόνο έτσι θα σταματήσει η παραπληροφόρηση του αντίκτυπου που μπορεί να έχει η ψήφος του καθενός από εμάς στο ίδιο το πολιτικό σύστημα και κατά συνέπεια στο εκλογικό σύστημα, στο κράτος και στους ίδιους τους πολιτικούς, μόνο με την ενημέρωση, γιατί στους καιρούς της υπερπληροφόρησης που ζούμε, δεν πρέπει απλώς να διαβάζουμε αλλά και να διασταυρώνουμε τα λεγόμενα με πειστήρια. Και το 2σέλιδο ξεκινάει:

‘ΑΠΟΛΥΣΤΕ ΤΟΥΣ ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ – ΨΗΦΙΣΤΕ ΛΕΥΚΟ

Το ‘λευκό’ είναι μια ψήφος διαμαρτυρίας για εκείνους τους πολίτες που επιθυμούν να παραμείνουν ενεργοί και να συμμετάσχουν στην εκλογική διαδικασία, όμως δεν εκφράζονται από τα υφιστάμενα κόμματα, είτε σε ιδεολογικό είτε σε πρακτικό επίπεδο. Πολίτης, άλλωστε, είναι αυτός που συμμετέχει στα κοινά, στα ‘της πόλης’ του. (1)
Όπως γίνεται αντιληπτό, η αποχή δε συνιστά αντίδραση: αποτελεί ένδειξη απάθειας και αδιαφορίας. Επιπλεόν, και σε πρακτικό επίπεδο, η αποχή είναι αναποτελεσματική διότι δεν προσμετράται στο εκλογικό αποτέλεσμα: ο ψηφοφόρος που απέχει απλά ‘δεν υπάρχει’ για το εκλογικό μας σύστημα και οι έδρες των κομμάτων θα βγουν από τους συμμετέχοντες ούτως ή άλλως. (2) Το ίδιο ισχύει και για το ‘άκυρο’: το άκυρο ισχύει σε κάθε διαδικασία και σημαίνει απλά ότι αυτός που το έριξε έκανε κάποιο λάθος και η ψήφος του δεν είναι σαφής ή έγκυρη. Συνεπώς είναι παράλογο να συνιστά συνειδητή επιλογή. Σε πρακτικό πείπεδο, άλλωστε έχει το ίδιο αποτέλεσμα με την αποχή: δεν προσμετράται, όπως είναι λογικό άλλωστε, στο σύνολο των έγκυρων ψηφοδελτίων και στο συνολικό αποτέλεσμα.
Το λευκό, αντιθέτως, είναι μια επιλογή που προσφέρεται από την εκλογική διαδικασία: είναι μια πολιτική επιλογή, αλλά όχι μια κομματική επιλογή, που αρμόζει σε όσους δεν ταυτίζονται ή σε όσους διαφωνούν με τα υφιστάμενα κόμματα, είτε σε ιδεολογικό είτε σε πρακτικό επίπεδο (δηλαδή σε επίπεδο αποτελεσματικότητας). (3) Προτείνεται, επίσης, ως άρνηση της λογικής που λέει «μην ψηφίσετε ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, ψηφίστε μικρά κόμματα, όποια και αν είναι αυτά», δηλαδή ως άρνηση της λογικής που προτείνει το μικρό κόμμα εξ’ ορισμού, λόγω του μεγέθους του. Αλλά η λογική του ‘εξ ορισμού’ είναι λαναθασμένη ως τέτοια – εκτός και αν το μέγεθος μετράει!!! Αντιθέτως, αν ΚΑΙ τα μικρά κόμματα είναι αναποτελεσματικά, η φασιστικά(!) κλπ πρέπει και αυτά να απορρίπτονται. (4)

Το βασικότερο ‘επιχείρημα’ εναντίον του λευκού είναι ότι «πάει στο πρώτο κόμμα»!!! Δεν υπάρχει μεγαλύτερο και καλύτερα συντηρούμενο ΨΕΜΑ. Δηλαδή, φαντάζεται κανείς πως το ποσοστό που έχει καταγραφεί για τα λευκά δίνεται σε κάποιο, οποιοδήποτε κόμμα;
Η αλήθεια είναι πως ΤΟ ΛΕΥΚΟ ΔΕΝ ΠΑΕΙ ΣΕ ΚΑΝΕΝΑ ΚΟΜΜΑ. Πρόκειται για μια προπαγάνδα η οποία ξεκίνησε από τα μικρά κόμματα μέσα από την, σωστή αρχικά, επιχειρηματολογία τους κατά του λευκού που βασιζόταν στην απόψη ότι ρίχνοντας λευκό δεν ενισχύεις κάποιος μικρό κόμμα και άρα, εμμέσως, ενισχύεις το δικομματισμό. Γιατί το λευκό είναι μια ψήφος διαμαρτυρίας, και, ως γνωστόν, τα μικρά κόμματα λαμβάνουν πολλές ψήφους διαμαρτυρίας. Είναι όμως διαφορετικό αυτό απ’ τη διαστρέβλωση πως το λευκό προσμετράται στο ποσοστό των μεγάλων κομμάτων ή του πρώτου κόμματος! Μια διαστρέβλωση που δεν έχει αποκατασταθεί από κανένα μικρό κόμμα – εννοείται, αφού στην προκειμένη περίπτωση η αλήθεια τα θίγει – και από κανένα μεγάλο – εννοείται αφού το ψέμα τα ευνοεί. Κι έτσι, τα μικρά κόμματα δεν επιδεικνύουν διαφορετική πολιτική λειτουργία από τα μεγάλα, απλά ‘μικρότερη’ λαο αυτό συνιστά λόγο να ψηφίσει κανείς λευκό, δηλαδή να διαμαρτυρηθεί κανείς και εναντίων τους. (5)
Το μόνο πρόβλημα που πραγματικά υπάρχει με το λευκό είναι ότι, στην πράξη, η αντιμετώπιση του από την επίσημη εκλογική πρακτική είναι η ίδια με του άκυρου: λευκά και άκυρα, αν και καταμετρώνται χωριστά, ανακοινώνονται μαζί και τίθενται εκτός ποσοστού στα τελικά αποτελέσματα. Το κενό νόμου που δεν κάνει αναφορά στο λευκό επέτρεπε αυτή την αντιμετώπιση. Την επέτρεπε…μέχρι πριν 3 χρόνια, όταν, ύστερα από σχετική προσφυγή υποψήφιου βουλευτή (της ΝΔ, για δικούς του μικροπολιτικούς σκοπούς), το αρμόδιο δικαστήριο αποφάνθηκε πως το λευκό συνιστά συνειδητή επιλογή και πρέπει να προσμετράτε στο συνολικό ποσοστό των κομμάτων! Και αυτό αποτελεί νομολογία, πρόσφατη και τεκμηριωμένη άποψη του Αρείου Πάγου και του Συμβουλίου της Επικρατείας. Ας τους την πετάξουμε στα μούτρα. (6)(7)
Φυσικά, το επίσημο πολιτικό σύστημα θα επιδιώξει να μην το προσμετρήσει γιατί αναγνώριση του λευκού σημαίνει ΚΕΝΑ ΕΔΡΑΝΑ ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ. Τότε, όμως θα πρέπει να δράσουμε ως πραγματικοί ενεργοί πολίτες και με τα ένδικα μέτρα που προβλέπει ο ίδιος εκλογικός νόμος να απαιτήσουμε την αναγνώριση του λευκού αμέσως μετά τις εκλογές (να είστε σε εγρήγορση για τη συλλογή υπογραφών που θα χρειαστεί.)
Συνεπώς, στην προκειμένη πολιτική συγκυρία, το λευκό, εκτός από επιλογή διαμαρτυρίας, είναι και ψήφος τιμωρίας όλων αυτών που μας κοροϊδεύουν ανοιχτά και απροκάλυπτα εδώ και αρκετά χρόνια και που καταπατούν το ίδιο το Σύνταγμα, χωρίς κανείς (‘μικρός’ ή ‘μεγάλος’) να το καταγγέλλει ή να κάνει κάτι γι’ αυτό. Και, κατά πως φαίνεται, μόνο αν θιγεί ο αριθμός των βουλευτών και, συνεπώς, η τσέπη τους υπάρχει η δυνατότητα αν τους ταρακουνήσουμε. Με τον ίδιο τρόπο που θίγονται και οι πολίτες καθημερινά: με την απόλυση, ή την απειλή της απόλυσης. (8)

Η πρόταση για λευκό δεν είναι μια ιδεολογική ή συγκεκριμένη τοποθέτηση για την άσκηση της διακυβέρνησης. Είναι πρόταση ΕΜΠΡΑΚΤΗΣ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ και ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΗΣ ΤΙΜΩΡΙΑΣ. Έμπρακτη τόσο κατά την ψηφοφορία όσο και, κυρίως, μετά από αυτήν.
Είναι πρόταση καταψήφισης του υφιστάμενου κομματικού συστήματος στο σύνολο του.
Είναι όμως πάνω απ’ όλα πρόταση συμμετοχής: μην απέχετε. Ψηφίστε ότι να’ ναι, αλλά ψηφίστε. Αλλά, ειδικότερα όσοι απέχουν, που δεν επιθυμούν να ψηφίσουν κάποιο από τα υφιστάμενα κόμματα, πρέπει να κατέβουν και να ψηφίσουν λευκό. Για όλους τους λόγους που αναφέρθηκαν. Για να ενισχύσουν την αξία του μέσα από ένα μεγάλο ποσοστό. Σκεφτείτε πως η αποχή στις προηγούμενες εκλογές άγγιξε το 30%. Αν έστω και οι μισοί από αυτούς ψηφίσουν λευκό, το πολιτικό σύστημα θα ταραχτεί τόσο που θα υπάρξει η κινητοποίηση του. Και κάθε κίνηση είναι ευπρόσδεκτη μέσα στο υπάρχων βαλτωμένο πολιτικό σκηνικό.

Τέλος, ότι και να πράξετε εν τέλει, σπάστε την παραπληροφόρηση. Διακινείστε αυτό το κείμενο, ενημερώστε πως είναι ένα ψέμα ότι το λευκό ‘πάει στο πρώτο κόμμα’ – και μετά πράξτε κατά συνείδηση. Ώστε η όποια ψήφος, η όποια επιλογή, να είναι συνειδητή και ενημερωμένη. Και αυτό είναι το πιο σημαντικό.

Μην πετάξετε αυτό το κείμενο. Δώστε το σε κάποιον συμπολίτη σας. Φωτοτυπείστε το και μοιράστε το. Γιατί κανένα ΜΜΕ δε θα το κάνει. Ο καθένας μόνος του. Και όλοι μαζί.

ΣΠΑΣΤΕ ΤΗΝ ΠΑΡΑΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗ.

ΠΑΡΑΠΟΜΠΕΣ ΤΟΥ 2ΣΕΛΙΔΟΥ

(1) ΤΑ ΛΕΥΚΑ ψηφοδέλτια έχουν δώσει την ευκαιρία και στη λογοτεχνία να πει τη γνώμη της. Ο Ζοζέ Σαραμάγκου , ( Νόμπελ Λογοτεχνίας ,1998 ) , μετά το έργο του «Περί τυφλότητος », Εκδόσεις Καστανιώτη , περιγράφει τις δημοτικές εκλογές σε μια ανώνυμη πρωτεύουσα της οποίας οι πολίτες αποκτούν πνευματική-πολιτική διαύγεια ( ξετυφλώνονται ) και ψηφίζουν λευκό με ποσοστό 70%…………………. Πως αντιδρούν οι αρχές , οι πολίτες , τι εννοεί ο Ζ. Σαραμάγκου , τι καταλαβαίνει ο αναγνώστης ?………………. Οι αρχές αποφασίζουν να απομακρυνθούν από την πόλη , θεωρούν ύποπτους τους πολίτες και τους αποκαλούν συνολικά και αδιακρίτως «λευκούς»………… Οι πολίτες βλέπουν σε αυτό το λευκό , το λευκό λιτό ένδυμα του Γκάντι ,το οποίο συμβολίζει τη πολιτική αντίσταση με ειρηνικά μέσα , το λευκό είναι το πένθιμο χρώμα τους σε κηδεία θυμάτων μιας « τυφλής » τρομοκρατικής ενέργειας , το λευκό τους μοιάζει με το « πορτοκαλί » της κυβερνητικής αλλαγής στην Ουκρανία ………….. Ο Ζοζέ Σαραμάγκου γράφει : «Ετσι, το δικαίωμα ψήφου, ως έκφραση πολιτικής βούλησης, είναι ταυτόχρονα πράξη παραίτησης από αυτή τη βούληση, αφού ο ψηφοφόρος τη μεταβιβάζει σ’ έναν υποψήφιο. Η άσκηση του δικαιώματος ψήφου είναι, τουλάχιστον για ένα τμήμα του πληθυσμού, μια μορφή προσωρινής παραίτησης από την προσωπική πολιτική δράση, η οποία αναστέλλεται μέχρι τις επόμενες εκλογές, όταν οι μηχανισμοί αντιπροσώπευσης θα επανέλθουν στο σημείο εκκίνησης για να επαναλειτουργήσουν με τον ίδιο τρόπο ». ( Ελευθεροτυπία , le Monde 31/10/04 ). Το «λευκό» ίσως σημαίνει τη συνειδητοποίηση από τους πολίτες της μετατροπής της Πολιτικής σε μηχανισμούς νομής εξουσίας και της εξάρτησης από την παραοικονομία και το παρακράτος ,( Luciana Picchio , il paradoso di Saramago ,La Republica,17/09/04 ) ………. To λευκό ψηφοδέλτιο σημαίνει πολλά για πολλούς πολίτες , δεν μπορεί να υπερσηματοδοτηθεί προς χάριν εσωκομματικών είτε διακομματικών διενέξεων ………….. Το «λευκό», στη τοπική και παγκόσμια ιστορία , στη λογοτεχνία , έχει τους «λόγους» του , άς μη το αφορίσουμε για πρόσκαιρα συμφέροντα , ιδιαίτερα όταν το λευκό μπορεί να σημαίνει «συμμετοχή» και ο ψηφοφόρος θέλει να είναι ενεργός πολίτης . Το «λευκό» είναι πιο κοντά στους έντιμους πολιτικούς , είναι ευθέως αντίθετο με τις πελατειακές σχέσεις ,τον ωχαδερφισμό και την αποχή από τις εκλογές . Αυτός τον πολίτη μιάς ημέρας, μπορεί πολιτικός να τον αντιπροσωπεύσει?

Απάντηση του Γεώργιου Μπατζιλή στις 3 Ιουλίου 2005, 17:07 στην ιστοσελίδα του Προέδρου του ΠΑΣΟΚ http://www.papandreou.gr/papandreou/content/opinionfolder.aspx?d=6&rd=7739474&f=1394&rf=1369766675&m=-1&rm=-1&l=2

(2) Ε. Η Αποχή.
4. Είναι προφανές ότι η ερμηνεία της αποχής μπορεί να διαφέρει με την αντίστοιχη αυτής για τα λευκά/άκυρα. Μπορεί για παράδειγμα να εκφράζει σε κάποιες περιοχές την έλλειψη του πολιτικού διακυβεύματος που θα παρακινούσε τους ψηφοφόρους να προσέλθουν στις κάλπες, μπορεί να αποτυπώνει την αδιαφορία τμήματος της κοινωνίας στην πρωτοβάθμια/δευτεροβάθμια αυτοδιοίκηση, μπορεί να εκφράζει δυσπιστία στις ικανότητες της, αλλά μπορεί και να δηλώνει μία συνολικότερη απαξίωση της πολιτικής και των πολιτικών. Μπορεί όμως ένα μέρος να δικαιολογείται με τεχνικούς όρους, όπως π.χ. τη μη προσέλευση εγγεγραμμένων που είναι απόδημοι.

Ανάλυση των αποτελεσμάτων των εκλογών του 2004 από το ΠΑΣΟΚ, βρίσκεται στην ιστοσελίδα http://www.pasok.gr/portal/gr/ethn_sym/41176/2/1/showdoc2.html

(3) 5. Μεγαλύτερη βαρύτητα αποδίδεται στη μεγάλη αύξηση των λευκών/άκυρων. Πρόκειται για πολίτες που επιλέγουν να προσέλθουν στην κάλπη και τελικά αποφασίζουν να εκφράσουν την αποδοκιμασία τους για τους υποψήφιους συνδυασμούς, επιλέγοντας είτε το λευκό ή το άκυρο.
6. Είτε όμως συζητάμε για την αποχή ή για τα λευκά/άκυρα, φαίνεται ότι τελικά υπάρχει κοινός τόπος. Ο κοινός αυτός τόπος δεν είναι άλλος παρά το ότι έχουν διαμορφωθεί «βουβές κοινωνίες», πολίτες δηλαδή που δεν συμμετέχουν σε πολιτικές εκδηλώσεις, δεν ανταποκρίνονται σε κομματικές προσκλήσεις, δεν εκφράζονται πολιτικά και δεν απαντούν σε πολιτικές δημοσκοπήσεις. Με την προσέλευση τους όμως στις εκλογές ή την αποχή τους από αυτές, διαμορφώνουν σε σημαντικό βαθμό το τελικό αποτέλεσμα των εκλογών. Υπό αυτό το πρίσμα, αποτελεί πρόκληση αλλά και υποχρέωση για το ΠΑΣΟΚ να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις ώστε οι «βουβές» αυτές κοινωνίες να αποκαταστήσουν την εμπιστοσύνη τους στην πολιτική και τους πολιτικούς, να συνειδητοποιήσουν τις ιδεολογικές διαφορές μεταξύ των κομμάτων και να ανταποκριθούν τελικά σε μία νέα προοδευτική πρόταση που θα αφορά το μέλλον της κοινωνίας και των ιδίων.

Είναι η Ανάλυση των αποτελεσμάτων των εκλογών του 2004 από το ΠΑΣΟΚ, και βρίσκεται στην ιστοσελίδα http://www.pasok.gr/portal/gr/ethn_sym/41176/2/1/showdoc2.html

(4) Όσον αφορά τον πολυκομματισμό στη Βουλή και την αξιοπιστία του σαν Αξιωματική Αντιπολίτευση, απλά θα σας παραπέμψουμε στην ιστοσελίδα http://www.ekloges.gr/pages.asp?pageid=5&langid=1 στην οποία μπορείτε να δείτε ότι το 1977!!! στη Βουλή εισήλθαν 7 κόμματα και το 1990 8!! Στο σημερινό επιχείρημα του πολυκομματισμού, τι έχουν να πουν για αυτό τα ‘μικρά’ (μεγάλα θα λέγαμε καλύτερα) κόμματα;

(5) Εάν θέλετε να δείτε ότι όντως, τα λευκά δεν πηγαίνουν υπέρ κανενός κόμματος, μπορείτε να μπείτε στην ιστοσελίδα http://www.ekloges.gr/pages.asp?pageid=9&langid=1 εκεί θα δείτε ότι το 45,36% που συγκέντρωσε η ΝΔ είναι το πηλίκο της διαίρεσης των 3.359.058 ψήφων που έλαβε η ΝΔ και των 7.404.934 έγκυρων ψήφων του εκλογικού σώματος. Τα λευκά δεν συμμετείχαν στις έγκυρες ψήφους.

(6) Ο αποκλεισμός των λευκών από τις έγκυρες ψήφους έγινε με μεταγενέστερο ερμηνευτικό νόμο, τον ν. 3434/2006, παρ’όλο που το Ανώτατο Ειδικό Δικαστήριο με την 12/2005 απόφασή του είχε κρίνει κατά πλειοψηφία (6 προς 5) ότι η αντίστοιχη ρύθμιση του προηγούμενου νόμου ήταν αντισυνταγματική. Το δικαστήριο είχε κρίνει ότι η λευκή ψήφος διακρίνεται από την άκυρη και αποτελεί ενάσκηση του εκλογικού δικαιώματος, γι’ αυτό και θα πρέπει να λαμβάνεται υπ’ όψιν. Οι διατάξεις που ορίζουν ότι το εκλογικό μέτρο ευρίσκεται χωρίς να συμπεριληφθούν οι λευκές ψήφοι «θίγουν τον πυρήνα της λαϊκής κυριαρχίας και την ισότητα της ψήφου και είναι αντίθετες προς τις […] συνταγματικές διατάξεις».

Στην πιο διάσημη βιβλιοθήκη του Internet μπορείτε να το δείτε: http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9D%CF%8C%CE%BC%CE%BF%CF%82_3231_(%CE%B5%CE%BA%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CF%82) καθώς και την επιμέρους απόφαση της προσφυγής στην ιστοσελίδα http://www.hri.org/news/greek/mpegrb/2005/05-05-10.mpegrb.html

(7) ΕΓΚΥΡΟ ή ΑΚΥΡΟ , το ΛΕΥΚΟ………. Η Νομολογία της εκλογικής διαδικασίας είναι διαφορετική, με τον ίδιο εκλογικό νόμο. Όταν η ψήφος θεωρείται υποχρεωτική σύμφωνα με το Σύνταγμα και τους Νόμους, τότε, μπορεί το «λευκό» να προσμετρηθεί ως άκυρο. Όταν η ψήφος θεωρείται προαιρετική και ελεύθερη, τότε το «λευκό» μπορεί να προσμετρηθεί ως έγκυρο…….. Αν η νομοθετική εξουσία, από το 1992, δεν θέλησε να προσαρμοστεί στη νέα πραγματικότητα, το έκανε η δικαιοσύνη με καθυστέρηση και σε συνθήκες πραγματικά ενδιαφέρουσες και «ανατρεπτικές» με την έννοια που αποδίδει στην ανατροπή ο Φρόιντ. Η «ψήφος», ως συμμετοχή του Πολίτη στις εκλογές από υποχρέωση μετατράπηκε σε δικαίωμα , όπως εκφράζεται από τα άρθρα που περιγράφονται από την Οικουμενική Διακήρυξη για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα,Ο.Η.Ε.,1948.(βλ.άρθρο21,1. Κάθε άνθρωπος έχει δικαίωμα να συμμετέχει στη διακυβέρνηση της χώρας, είτε άμεσα είτε έμμεσα, με ελεύθερα εκλεγμένους αντιπροσώπους. κ.ά.)……….. Δεν αντελήφθησαν οι πολιτικοί μας την ανάγκη του εκλογικού νόμου για αλλαγή, μεταρρύθμιση, ανατροπή και εκσυγχρονισμό. Επιπλέον τώρα, με το κουρνιαχτό που σηκώθηκε από το μπέρδεμα «δικών μας» και «κακών», γίνεται ακόμη πιο δυσδιάκριτη η ολιγωρία και η παράλειψη. Θέλει τόλμη για τη νομοθετική εξουσία να αναγνωρίσει τον αναχρονισμό της και να προσαρμοστεί στην εξουσία των πολίτη για την συμμετοχή του στη διακυβέρνηση της χώρας αντί να τον αντιπαλεύει. Δυστυχώς αν και είμαστε με τους «καλούς», πρέπει να αναγνωρίσουμε τη δικαστική απόφαση ως σωστή, στο συμπέρασμα της.

Αντικειμενική Απάντηση του Γεώργιου Μπατζιλή στις 3 Ιουλίου 2005, 17:07 στην ιστοσελίδα του Προέδρου του ΠΑΣΟΚ
http://www.papandreou.gr/papandreou/content/opinionfolder.aspx?d=6&rd=7739474&f=1394&rf=1369766675&m=-1&rm=-1&l=2

(8) Σύμφωνα με το εκλογικό σύστημα, για να εισέλθει ένας συνδυασμός ή ένας μεμονωμένος υποψήφιος στη Βουλή, πρέπει να έχει συγκεντρώσει τουλάχιστον 3% των εγκύρων ψήφων πανελλαδικά. Εφόσον λοιπόν το λευκό συγκεντρώσει άνω του 3% από πανελλαδικά και με προσφυγή από οποιονδήποτε πολίτη έχει έννομο συμφέρον, στο Ανώτατο Ειδικό Δικαστήριο, το οποίο είναι αποκλειστικά αρμόδιο να ελέγχει το κύρος των βουλευτικών εκλογών, τα λευκά ψηφοδέλτια θα προσμετρηθούν στα έγκυρα, όπως έκανε και η κα. Φουντουκίδου στο Νομό Πέλλας. Ως εκ τούτου, η διαμαρτυρία των Ελλήνων πολιτών προς το υφιστάμενο πολιτικό και εκλογικό σύστημα θα αντικατοπτριστεί με την παραχώρηση προς το Λευκό, κενών εδράνων στη Βουλή, τα οποία κενά έδρανα, δεν θα προέρχονται μόνο από τα μικρά κόμματα αλλά και από τα μεγάλα!! Το ζήτημα αυτό φαντάζει για τους βουλευτές ως ένας τεράστιος πονοκέφαλος, αλλά με το πενιχρό ποσοστό του 0,57% που είχε το Λευκό στις τελευταίες εκλογές του 2004, αυτός ο πονοκέφαλος αντιμετωπίζεται και με ασπιρίνη….

Για να ενημερωθείτε για το ενδεχόμενο μιας τέτοιας εξέλιξης σας παραθέτουμε τις κάτωθι ιστοσελίδες τις οποίες σας συνιστούμε να διαβάσετε κριτικά και αποστασιοποιημένα, βγάζοντας τα δικά σας συμπεράσματα:

http://www.metafysiko.gr/interviews.php?id=21 Συνέντευξη του Κώστα Σκανδαλίδη

http://www.metafysiko.gr/interviews.php?id=18 Συνέντευξη του Γεώργιο Κόκκα

http://www.politicaldialogue.gr/rigos/left.html Ομιλία Άλκη Ρήγου

http://www.politicaldialogue.gr/konstantopoulos/left.html Ομιλία Νίκου Κωνσταντόπουλου

http://www.papandreou.gr/papandreou/content/opinionfolder.aspx?d=6&rd=7739474&f=1394&rf=1369766675&m=-1&rm=-1&l=2 Σχολιασμός των λευκών ψηφοδελτίων από την ιστοσελίδα του κου. Παπανδρέου

ΤΕΛΟΣ ΠΑΡΑΠΟΜΠΩΝ
————————————————————————————————————————-

Από συμβολικής πλευράς δίνεται ο ορισμός του λευκού:
‘Λευκός, λευκή, λευκό: σύμβολο της αγνότητας, της αθωότητας. Σύμβολο αρχής και τέλους, γέννησης και θανάτου. Λευκή η ελπίδα, λευκά και τα όνειρα. Στο λευκό όλα είναι ανέγγιχτα, καθαρά, ευάλωτα στη λύπη’

Εμείς λοιπόν, βρήκαμε τι να περιμένουμε από το Λευκό, και ίσως με μεγάλη δόση αυτοσαρκασμού, μέσα από αυτή τη πράξη να προσπαθούμε να εξαγνιστούμε από τις αμαρτίες (σαν Πόντιος Πιλάτος), που κάναμε στο παρελθόν άθελα μας, παρασυρόμενοι από το κλίμα πόλωσης που οι εκπρόσωποι ενός διεφθαρμένου πολιτικού συστήματος πολλές δεκαετίες τώρα ποτίζουν τον Ελληνικό λαό.

Τα εμπόδια σε αυτή την ανατροπή της παρακμής, στέκεται μόνο ο μηχανισμός προβολής και εξουσίας των πολιτικών παρατάξεων, που έχουν στη διάθεση τους κανάλια, εφημερίδες και φανατισμένο κοινό, μέσα, τα οποία το λευκό δεν μπορεί εκ των πραγμάτων να έχει στη διάθεση του και ούτε είναι αυτή η δύναμη του. Η δύναμη του είναι η ανιδιοτελής πίστη στην αξία του, δεδομένου ότι δεν περικλείει προσωπικό συμφέρον, μόνο συλλογικό, και αυτό δεν μπορεί κανείς να το αντιπαρέλθει, με κάνενα επιχείρημα, εξ ορισμού.

Το λευκό, έχει στη διάθεση του μόνο τη κριτική σκέψη, τη λογική, το συναίσθημα και το όραμα.
Εφόσον την επόμενη ημέρα των εκλογών το λευκό συγκεντρώσει πάνω από 3%, ο ντόρος που θα ξεσπάσει γύρω από αυτό το γεγονός, θα φέρει και άλλους υποστηρικτές στους κόλπους του. Αυτό που φιλοδοξούμε, είναι να ταρακουνήσουμε το πολιτικό σκηνικό και να δημιουργηθούν ικανοί, απλοί και ταπεινοί ηγέτες, να ξαναγεννηθούν τα ίδια τα κόμματα μέσα από τον προβληματισμό τους και να περάσουν από την υποκριτική, που πολύ σωστά είπε ο κος. Λαζόπουλος (ότι διαθέτουν) στο ρεαλισμό. Όσο και αν ψάξαμε, το εκλογικό σύστημα και το Σύνταγμα, δεν βρήκαμε άλλο τρόπο.

Με φιλικούς χαιρετισμούς,

ΛΕΥΚΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ

10 09 2007
alexg

Διάβασα με προσοχή τα διάφορα posts. Σίγουρα υπάρχουν πολλά σοβαρά επιχειρήματα και υπέρ και κατά μιας συμμαχίας με όλα τα μικρά κόμματα. Αυτά που θέλω να πω είναι τα εξής:

1) Δεν έχω δογματική θέση υπέρ ή κατά στο αν θα πρέπει η ΦΣ να συνεργαστεί με το κόμμα ‘Νέος Φασισμός’, σίγουρα όμως πιστεύω πως θα έπρεπε να συνεργαστεί με άλλα κόμματα όπως π.χ. ‘Οικολόγοι Πράσινοι’, με σκοπό πάντα να νικήσει τον εκλογικό νόμο και την αδικία του 3%. Δε βλέπω κανένα σοβαρό λόγο να μη συμβεί τουλάχιστον αυτό, όταν οι διαφορές στις θέσεις είναι μικρές. Εγώ προσωπικά θα ενδιαφερόμουν -από περιέργεια και μόνο- να δω μια γενική συμμαχία όλων των «μικρών», δεν θα πρέπει όμως να γίνει αυτό εαν βλάπτει την εκλογική βάση του κόμματος, δηλ. αν το όνομα του Παπαθεμελή τρομάξει μερικούς που σε άλλη περίπτωση θα ψήφιζαν ΦΣ. Ίσως θα έπρεπε να γίνει μια έρευνα ανάλογα με το που στέκονται αυτή τη στιγμή οι φιλελεύθεροι ψηφοφόροι επάνω σε αυτό το θέμα. Ίσως ένα γκάλοπ στο επίσημο site του κόμματος.

2) Είμαι της άποψης ότι σχεδόν οποιοδήποτε κόμμα θα ήταν καλό για την Ελλάδα, εαν μέσα σε αυτό ψηφίζαμε αποκλειστικά και μόνο τα αξιόλογα στελέχη του. Ας μην ξεχνάμε ότι όλες οι πολιτικές θεωρίες από αναρχία χωρίς επίθετα μέχρι φασισμό εξαρτώνται τελικά από τους ανθρώπους που τις υλοποιούν, τα κίνητρα και τις ικανότητές τους. Πιστεύω πως δεν υπάρχει πολιτική θεωρία που να υποστηρίζει το ένα σύστημα έναντι του άλλου με επιχειρήματα που δεν μπορούν να καταρριφθούν (αν δεχτούμε τη φιλοσοφία του μεταμοντερνισμού). Με αυτή τη λογική, συμφωνώ με την ιδέα ενός ψηφοδελτίου με τίτλο «Δεύτερη κάλπη» και μέλη από όλα τα μικρά κόμματα. Αν ψηφίσουμε λοιπόν τα φιλελεύθερα στελέχη του «κόμματος» Δεύτερη Κάλπη, θα αναδειχθεί η ΦΣ.

3) Είναι σίγουρα ένα πρόβλημα το ότι άνθρωποι που θα ψήφιζαν ΦΣ δε γνωρίζουν καν την ύπαρξη του κόμματος. Έχω όμως εμπιστοσύνη στο internet για αυτό το σκοπό. Είναι αλήθεια πως ένα πολύ μικρό ποσοστό των Ελλήνων έχουν πρόσβαση στο internet, όμως αυτό το μικρό ποσοστό δεν μπορεί παρά να μεγαλώσει, όχι να μικρύνει. Για αυτό είμαι αισιόδοξος ότι το κόμμα αργά ή γρήγορα θα γίνει αρκετά γνωστό ώστε να αντιπροσωπευτεί στη βουλή. Όλα τα μέλη αυτή τη στιγμή θα πρέπει να κάνουν posts, να ανταλλάξουν links και email με φίλους και γνωστούς, προς αυτό το σκοπό (να γίνει γνωστό και αναγνωρίσιμο το κόμμα). Το web είναι -ακόμα- ένα μέσο πιο ελεύθερο από κάθε άλλο ΜΜΕ και αυτό θα εξυπηρετήσει τους στόχους της ΦΣ. Το internet έχει μια μακριά ιστορία στο να ξαφνιάζει το κατεστημένο με τη ραγδαία του ανάπτυξη (πάντα πιο γρήγορη από τις πιο αισιόδοξες προβλέψεις) και τα φαινόμενα κινητοποιήσεών του. Παράλληλα φυσικά πρέπει να εκμεταλλεύεται η ΦΣ και κάθε άλλη ευκαιρία προβολής, όπως φυσικά κάνουν όλα τα κόμματα.

12 09 2007
Σπύρος Ντόβας

Αγαπητέ alexg, ευχαριστώ για το σχόλιο σου.
1 και 2: δεν θα έπρεπε να τους φοβίζει ότι στην σύμπραξη είναι ο Παπαθεμελής ή ο οποιοσδήποτε άλλος, εφόσον είναι ξεκάθαρο ότι πρόκειται για μια κυριολεκτικά εφήμερη συνύπαρξη σε ένα ψηφοδέλτιο, και ότι αν σταυρώσουν έναν της ΦΣ, κανένας δεν πρόκειται να θεωρήσει ότι στήριξαν άλλο κόμμα.
3) Η προσπάθειά μας στο διαδίκτυο είναι εντατική, αλλά δεν αναπληρώνει την προσωπική επαφή. Το διαπιστώνω αυτό όλες αυτές τις μέρες που μοιράζω φυλλάδια door-to-door στην εκλογική μου περιφέρεια.

5 10 2007
fileleytheros

Σπύρο μου δες και αυτό, είναι καινούργιο και θεματικό:
http://www.ppol.gr/fullarticle.php?id=3605

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s




Αρέσει σε %d bloggers: