Σχετικά με το εκλογικό αποτέλεσμα της Φ.Σ.

24 09 2007

Σχεδόν τα πάντα έχουν ειπωθεί. Για τις εκλογές και το αποτέλεσμά τους, το «μήνυμα» που έστειλε ο «σοφός λαός» (λες και συνενοηθήκαμε πριν πάμε να ψηφίσουμε), το χρέος των κομμάτων μετά τις εκλογές, την κρίση στο ΠΑ.ΣΟ.Κ. κ.ο.κ.

Ειδικά για το εκλογικό αποτέλεσμα της Φ.Σ. έχουν υπάρξει πολλές δημοσιεύσεις από τους περισσότερους συμμάχους (και μη).

Θα ήθελα πριν το θέμα μπει στο αρχείο να σημειώσω δύο-τρία πραγματάκια που θεωρώ σημαντικά/ενδιαφέροντα:

1. Δέος

Δεν θέλω κατ’αρχήν να ασχοληθώ με το αν οι 7500 ψήφοι είναι πολλές ή λίγες. Ας σκεφτούμε ότι ο κάθε πολίτης ΑΤΟΜΙΚΑ έχει το δικαίωμα με ΜΙΑ και μόν ψήφο κάθε 4 χρόνια να πάρει θέση για τα δημόσια θέματα, να δώσει εντολή για το πως θα ήθελε να διατεθούν οι φόροι του (αν πληρώνει), να κάνει την μικρή του επανάσταση (ή όχι). Για τον ΚΑΘΕ ΕΝΑ πολίτη η ψήφος του (θα έπρεπε να) έχει μεγάλη αξία. Μου προξενεί δέος η συνειδητοποίηση ότι 7500 πολίτες μας εμπιστεύτηκαν αυτήν την μία και πολύτιμη ψήφο τους, ο καθένας για τους λόγους του. 7500 άτομα (και εκείνοι στους οποίους γνωστοποίησαν την επιλογή τους) θα έχουν για τα προσεχή 3,5 χρόνια μέχρι τις επόμενες βουλευτικές εκλογές τα μάτια τους στραμμένα επάνω μας. Απέναντι σε αυτούς νιώθω πολύ μεγάλη ευθύνη. Και φυσικά νιώθω πολύ μεγάλη ευθύνη απέναντι στους 140 περίπου πολίτες που με σταύρωσαν. Στην (μονόφυλλη ασπρόμαυρη) μπροσούρα που διένεμα δεσμευόμουν προς αυτούς που θα με ψήφιζαν ότι θα επιδιώξω με κάθε θεμιτό και πρόσφορο τρόπο την επίτευξη φιλελεύθερων πολιτικών στόχων. Τους ευχαριστώ θερμά και ελπίζω οι μελλοντικές μου πράξεις να μην τους απογοητεύσουν.

2. Εκλογική κάθοδος ή καναπές?

Αρκετή κουβέντα γίνεται για την ορθότητα της απόφασης της εκλογικής καθόδου. Τάχθηκα εξ αρχής υπέρ της εκλογικής καθόδου παρά το ότι ήμασταν φανερά ανέτοιμοι για ένα τέτοιο εγχείρημα, γιατί πίστευα ότι εξυπηρετούσε τους καταστατικούς μας στόχους:

«… φιλοδοξεί στην αποκατάσταση του ελλείματος εκπροσώπησης των φιλελεύθερων αρχών, ιδεών και προτάσεων στην ελληνική πολιτική σκηνή.»

Από επιχειρησιακής άποψης, τα χρήματα που δαπανήθηκαν και οι πόροι που κινητοποιήθηκαν είχαν το μέγιστο δυνατό αποτέλεσμα που θα μπορούσαν να έχουν ακριβώς επειδή δαπανήθηκαν εντός του ευνοϊκού προεκλογικού περιβάλλοντος: Το κράτος μας διέθεσε το χαρτί των ψηφοδελτίων μέσω των οποίων ο κάθε Έλληνας πήρε ένα χαρτί που είχε πάνω του το όνομά μας και τις ιδέες μας. Ο εκλογικός νόμος μας κατέστησε δικαιούχους τηλεοπτικού και ραδιοφωνικού χρόνου σε τοπικά και πανελλαδικά ΜΜΕ. (κρατικοδίαιτα όλα αυτά, ε? 🙂 ). Επιπρόσθετα, η προσπάθεια αυτή καταβλήθηκε σε μια περίοδο που ο κόσμος έχει τα αυτιά του ανοικτά για πολιτικά μηνύματα, αυξάνοντας έτσι την αποτελεσματικότητα των δράσεών μας.

Συνολικά πιστεύω ότι η Φ.Σ. βρίσκεται σε πολύ καλύτερο σημείο απ’ότι βρισκόταν πριν τις εκλογές. Οι σχέσεις των μελών που συμμετείχαν στον προεκλογικό αγώνα έχουν σφυριλατηθεί, ως μηχανισμός έχουμε μάθει τι σημαίνει (από διαδικαστικής άποψης) «κατεβαίνω σε εκλογές», δημιουργήσαμε επαφές με ανθρώπους των Μ.Μ.Ε., γίναμε γνωστοί σε κόσμο που δεν μας ήξερε (οι εγγραφές νέων μελών και η κατακόρυφη αύξηση επισκέψεων στο site μας το αποδεικνύει). Αντίθετα, αν δεν είχαμε κατέβει είναι πιθανό σήμερα να είμασταν σε μια φάση fade-out.

3. Με επώνυμους ή άνευ;

Άσχετα με το αν αυτό είναι κάτι που δεν εξαρτάται απολύτως από εμάς, άποψή μου εξ αρχής ήταν άνευ. Όχι ότι δεν εκτιμώ την ιστορία και την δράση των επωνύμων φιλελεύθερων πολιτικών. Κάθε άλλο. Πιστεύω όμως ότι η συμπόρευση μαζί τους μακροπρόθεσμα μειώνει τις προοπτικές μας. Ένα σημαντικό διαφοροποιητικό μας στοιχείο είναι ότι είμαστε κόμμα πολιτών, μια grassroots προσπάθεια, γεγονός που μας κάνει να ξεχωρίζουμε μέσα στο φθαρμένο πολιτικό σκηνικό. Σκεφτείτε πχ να κατέβαινε μαζί μας ο κ. Στέφανος Μάνος. Πόσο από το διαθέσιμο δυναμικό μας θα έπρεπε να ξοδέψουμε επιχειρηματολογόντας και προσπαθώντας να αποδείξουμε ότι δεν ήταν εξ’αρχής ο κ. Μάνος πίσω από το εγχείρημά μας; Και αν ο κ. Μάνος αποφάσιζε στις επόμενες εκλογές να μην κατέβει, δεν θα είχαμε καταγραφεί ως τα «ρετάλια του Μάνου»;

Δεν λέω, η συμμετοχή καταξιωμένων πολιτικών θα μας έφερνε αρκετές χιλιάδες ψήφους και θα μας εξασφάλιζε χρόνο στην τηλεόραση. Πρόκειται για ένα κλασικό δίλημμα της μορφής «Κάλλιο 5 και στο χέρι παρά 10 και καρτέρι». Στο δίλημμα αυτό, επειδή πιστεύω στην δυναμική του εγχειρήματός μας και στους νέους ψηφοφόρους που θα ψηφίσουν πρώτη ή δεύτερη φορά στις επόμενες εκλογές, λέω χωρίς δισταγμό: «10 και καρτέρι». Άλλωστε δεν υπάρχει τίποτα επιτακτικό (όπως πχ η ανάγκη διατήρησης μιας βουλευτικής έδρας) που να μας αναγκάζε να πάμε για όσες περισσότερες ψήφους γίνεται, με οποιοδήποτε κόστος, σε αυτές τις εκλογές.

4. Άραγε, τι να ψήφισαν οι φιλελεύθεροι;

Οι εκτιμήσεις για τον αριθμό των φιλελευθέρων ποικίλουν. Άλλοι λένε ότι μια καλή καταγραφή τους αποτελεί το εκλογικό αποτέλεσμα των Ταύρων στις ευρωεκλογές του 1999 (1.6%). ‘Αλλοι θα μπορούσαν να πουν ότι οι φιλελεύθεροι (συνειδητοί και «διαισθητικοί») ανέρχονται σε 24,3% (σύμφωνα με τα ευρήματα της δημοσκόπησης της ALCO). Ας πούμε ότι η αλήθεια είναι κάπου στην μέση (13,5%). Τι στο καλό ψήφισαν όλοι αυτοί; Με ποια επιλογή συμβιβάστηκαν; Και γιατί; Μόνο σε μένα όλοι οι άλλοι φαίνοναι αφόρητα κρατιστές;

Πάντως, το βασικό εμπόδιο για πολλούς οι οποίοι δεν προσχώρησαν αρχικά (η πολιτική διακύρηξη) έχει αρθεί. Τα μέλη που εγγράφονται σήμερα δηλώνουν ότι έχουν λάβει γνώση και αποδέχονται την Ιδρυτική μας Διακύρηξη και το Καταστατικό μας. Το δε πρόγραμμα μας προφανώς είναι αναθεωρήσιμο από επόμενο συνέδριό μας. Τι περιμένετε λοιπόν εσείς οι αρχικά επιφυλλακτικοί; Σπεύσατε!

5. Δεν μου αρέσει το 0,11%. Ας βρω ένα άλλο νούμερο 🙂

Πέρα από την πλάκα, το 0,11% δεν πιστεύω ότι αντιπροσωπεύει το ποσοστό της αποδοχής μας από το εκλογικό σώμα. Για να σε αποδεχθεί ή να σε απορρίψει κάποιος πρέπει να σε γνωρίζει.

Πιο ενδιαφέρον είναι να εκτιμήσουμε το πραγματικό ποσοστό της αποδοχής μας, ή καλύτερα την πολιτική μας αποτελεσματικότητα:

α. Πόσοι από τους ψηφοφόρους πιστεύετε ότι μας είχαν έστω ακούστα (σε όλη την Ελλάδα)? Την εβδομάδα πριν από τις εκλογές πήρα κανονική άδεια από την εργασία μου για να υποστηρίξω την υποψηφιότητά μου. Ανάμεσα στα άλλα μοίρασα εκλογικά μας φυλλάδια στα καταστήματα του Λαυρίου, της Κερατέας, των Καλυβίων, του Μαρκοπούλου, του Κορωπίου, των Σπατών και της Παιανίας. Υπολογίζω ότι μπήκα σε πάνω από 1000 καταστήματα. Στα μισά από αυτά υπήρχε μόνιμα ανοικτή τηλεόραση, στο δε 10% των καταστημάτων υπήρχε υπολογιστής (συνήθως laptop) και τα μισά τουλάχιστον από αυτά ήταν online (πρόσεχα αν ήταν συνδεδεμένα στο τηλέφωνο ή σε router, ώστε να τους πω ότι στο internet μπορούν να βρουν πληροφορίες για εμάς). ΟΥΤΕ ΕΝΑΣ δεν βρέθηκε να μου πει ότι μας έχει ακουστά. Εκτιμώ ότι η αναγνωρισιμότητά μας (οι άνθρωποι δηλαδή που αν τους ρωτούσες την Κυριακή το πρωί «τι είναι η Φιλελεύθερη Συμμαχία» θα σου απαντούσαν «πολιτικό κόμμα») δεν θα πρέπει να ξεπερνούσε το 3%, γύρω δηλαδή στα 200.000 άτομα.

β. Πόσοι από αυτούς γνώριζαν τις θέσεις μας; Αυθαίρετα, θεωρώ ούτε το 1/4, δηλαδή γύρω στις 50.000.

Το ότι από τους 50.000 που μας γνώριζαν μας ψήφισαν οι 7500, μας δίνει ένα ποσοστό αποδοχής ή πολιτικής αποτελεσματικότητας γύρω στο 15%. Ακόμα και αν εξαιρέσουμε τους συγγενείς και τους στενούς φίλους μας (παρότι πιστεύω ότι ούτε καν οι μισοί δεν μας ψήφισαν), το ποσοστό αυτό δεν πέφτει κάτω από 10%. Παρότι αυτοί που μας ήξεραν δεν συνιστούν ένα αντιπροσωπευτικό δείγμα του εκλογικού σώματος, θεωρώ το αποτέλεσμα αυτό πολύ ενθαρρυντικό. Και προφανώς πρέπει να προσπαθήσουμε σκληρά να αυξήσουμε την αναγνωρισιμότητά μας, καθώς σχεδόν αναλογικά με αυτήν θα μεγαλώσει και η εκλογική μας βάση. Η εκλογές ήδη μας έδωσαν μια γερή ώθηση την οποία πρέπει να διατηρήσουμε και επεκτείνουμε. Τα πάντα είναι στο χέρι μας.

Advertisements

Ενέργειες

Information

4 Σχόλια

24 09 2007
Πάνος

Πολύ καλά έκανε η ΦΣ και δοκίμασε τις δυνάμεις της στις εκλογές!

Πέρα από όλα τα άλλα, κανείς δε μπορεί να ισχυριστεί πως η ΦΣ είναι άγνωστη στη μπλογκόσφαιρα – κάθε άλλο. Θα ήταν ενδιαφέρον, λοιπόν, αφού αφαιρεθούν συγγενείς, φίλοι κλπ από το σύνολο των ψήφων, να επιχειρήσετε τον προσδιορισμό της πολιτικής σας εμβέλειας σ’ ένα χώρο που σας γνωρίζει καλά – και που είχατε σ’ αυτόν κάτι παραπάνω από ευπρόσωπη (και πολυπρόσωπη) παρουσία.

Προσωπικά, Σπύρο, τις καλύτερες ευχές!

24 09 2007
vasilis

Φίλε μου Σπύρο, με βρίσκουν σύμφωνο όλες οι νεες προσπάθειες από νέους ανθρώπους κάθε ιδεολογίας, άσχετα αν συμφωνώ με τις θέσεις τους. Θα συμφωνήσω όμως με τον Πάνο ότι η Φιλελεύθερη Συμμαχία σχετικά με το μέγεθός της (και το τελικό αποτέλεσμα) είχε πολύ καλύτερη προβολή στο διαδίκτυο, από πολλά άλλα αντίστοιχα μικρά σχήματα. Είδικά σε δημοσιογραφικά μπλογκς είχε μεταχείριση και προβολή μεγάλου κόμματος και έπαιρνε υψηλά ποσοστά σε γκάλλοπ πού γίνονταν. Εμείς που είμασταν μέσα στο δίκτυο το γνωρίζαμε πολύ καλά το κόμμα σας και τις παρεμβάσεις του. Αυτό είναι όμως μια μαγιά που θα πρέπει να εκμεταλλευτείτε για μια επόμενη κίνηση και ίσως να πρέπει να γίνετε πιο κοινωνικοί, πιο λαϊκοί (όχι λαϊκιστές) να ανταποκριθείτε δηλαδή στις ανάγκες του κόσμου και όχι μιας θεωρίας. Φυσικά πάνω απ όλα πιστεύω ότι μια φιλελεύθερη βολταιρική σκέψη εκ φύσεως δεν μετριέται με ποσοστά, δεν περιορίζεται η αποδοχή της σε μια ψήφο αλλά είναι άποψη, συμπεριφορά και καθημερινή πρακτική.
Καλή συνέχεια και κουράγιο στον ανηφορικό δρόμο που επιλέξατε και κάθε προσωπική επιτυχία και ευτυχία Σπύρο

25 09 2007
Σπύρος Ντόβας

@Πάνος: Συγχαρητήρια και σε σένα Πάνο, για την συνολική επίδοση των Ο-Π αλλά και το προσωπικό σου αποτέλεσμα.
Είμασταν όντως δυσανάλογα γνωστοί στην μπλογκόσφαιρα, αλλά τελικά, ποσοτικά, αυτό τι σημαίνει? Είναι δύσκολο να γίνουν υπολογισμοί, αλλά ας επιχειρήσουμε μια μικρή ανάλυση: Πόσα είναι τα ελληνικά μπλόγκς? 15.000? Από αυτά πόσα είναι ενεργά? Πολύ αισιόδοξα, τα 10.000? Πόσοι μη μπλογκερς παρακολουθούν την μπλογκόσφαιρα. Πιστεύω ελάχιστοι. Να πούμε άλλοι 10.000? Σύνολο λοιπόν το μπλογκοχώρι είναι 20.000 άτομα. Πόσοι από αυτούς μας γνώριζαν? Ας πούμε οι περισσότεροι, έστω 80%, δηλαδή 16.000. Από αυτούς, πόσοι ήταν «μπετόν» στις πολιτικές τους επιλογές σε άλλα κόμματα? Πιστεύω το μεγαλύτερο κομμάτι (και εσύ είσαι ανάμεσα σε αυτούς 🙂 ), έστω 60%, δηλαδή χοντρικά 10.000. Το οποίο μας αφήνει 6.000 άτομα που μας ήξεραν και ήταν κομματικά «χαλαρά» πριν τις εκλογές. Πόσους ψήφους να πήραμε από αυτούς? Μην ξεχνάς ότι ο τίτλος μας έχει την λέξη «φιλελεύθερη» μέσα το οποίο αποτελεί σαν-βουαρ χάντικαπ. Λέω, ούτε 1.000 ψήφοι δεν μας ήλθαν από το μπλογκοχώρι. Αν ήταν περισσότεροι θα είμαι πραγματικά ευτυχής, γιατί σημαίνει ότι ο λόγος μας έχει σημαντική αποτελεσματικότητα – όταν ακούγεται.

25 09 2007
Σπύρος Ντόβας

@Βασίλης: Ευχαριστώ πολύ Βασίλη. Η παραπάνω ανάλυση νομίζω απαντά σε κάποια από τα θέματα που θέτεις.
Προσωπικά είμαι στην Φ.Σ. και επειδή η ελευθερία (όπως εγώ τουλάχιστον την αντιλαμβάνομαι) είναι πολύ σημαντικό θέμα, αλλά και επειδή, προσεγγίζοντας τα ζητήματα με utilitarian τρόπο, πιστεύω ότι η φιλελεύθερη ιδεολογία εφαρμοζόμενη μπορεί να απαντήσει σε αυτά με πειστικό τρόπο.
Το ζήτημα είναι να «κωδικοποιήσουμε» την επιχειρηματολογία μας πάνω στα κυριότερα θέματα προκειμένου να γίνει αποτελεσματικότερη. Αυτό είναι μια κύρια πρόκληση για το προσεχές δίαστημα, ελπίζω να τα καταφέρουμε.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s




Αρέσει σε %d bloggers: