Κάμερες παντού!

4 11 2007

Είναι ευχή – όχι διαπίστωση ή καταγγελία.

Disclaimer: Προσωπικές απόψεις – μην καταριέστε την ΦΣ, δεν φταίει.

Μετά από 2 εβδομάδες flat out στην δουλειά, είπα να δω τι γίνεται στα πέριξ της μπλογκόσφαιρας και να γράψω κάτι τις και στο blog μου που έχει μαραζώσει από την εγκατάληψη.

Τι βολικό να έχουμε τέτοιο ωραίο θέμα στην επικαιρότητα! Και πόσο ανιαρό να είμαι και πάλι κόντρα στην «κοινή ιστολογική γνωμη»…

Λοιπόν, μ’αρέσει η ιδέα να επιτρέπεται η βιντεοσκόπηση διαδηλώσεων προκειμένου να τεκμηριώνονται αδικήματα. Μ’αρέσει γιατί το δικαίωμα αυτό αναγνωρίζεται και στην Αστυνομία και στους διαδηλωτές.

Η εμπιστοσύνη μου στην Ελληνική Αστυνομία είναι ελάχιστη και νιώθω τρομερά απειλητική την «τυφλή» εμπιστοσύνη που δείχνει η δικαιοσύνη στα όργανα της. Με δυο καταθέσεις αστυνομικών οργάνων μπορεί να βρεθείς δεμένος παρότι ενδεχομένως αθώος. Αυτή η ασυμμετρία πρέπει να αποκατασταθεί. Ας δούμε την βιντεοσκόπηση ως μια καλή ευκαιρία προς αυτή την κατεύθυνση.

Το κράτος έχει το μονοπώλιο στην βία, προκειμένου να επιβάλλει την τήρηση των νόμων. Είναι κάθε περιστατικό που ένας αστυνομικός ασκεί βία, μια fair περιπτωση επιβολής του νόμου? Ποιος ξέρει? Και πως να το αποδείξει? Που να ζητήσει το δίκιο του κάποιος που εδάρη, προσεβλήθη, προπηλακίστηκε αδίκως κατά την άποψή του? Ποιον θα πιστέψει το δικαστήριο?

Λέω λοιπόν: Ναι στην βιντεοσκόπηση των διαδηλώσεων, ώστε να έχουμε καθαρή άποψη σχετικά με το ποιος προκαλεί την βία. Για να έχουμε μια καθαρή άποψη σχετικά με το αν συλλαμβάνονται οι αδικοπραγούντες ή οποιοι βρεθούν πρόχειροι. Για να έχουμε άποψη αν οι περιστάσεις δικαιολογούν την χρήση χημικών.

Θα ήθελα μάλιστα να επεκταθεί το μέτρο και σε άλλους χώρους όπου το κράτος ασκεί την μονοπωλιακή βία του με προνομιακούς όρους. Ναι στην βιντεοσκόπηση των κρατητηρίων των αστυνομικών τμήματων. Ναι στην κατά βούληση χρήση της κάμερας του κινητού από τους κρατούμενους, προκειμένου να μπορούν να τεκμηριωθούν ενδεχόμενες παράνομες πράξεις των αστυνομικών οργάνων. Ναι στην βιντεοσκόπηση των κοινόχρηστων χώρων των φυλακών.

Και φυσικά ναι στην βιντεοσκόπηση αστυνομικών να κάνουν σφήνες στους δρόμους, να περνούν με κόκκινο, να χρησιμοποιούν χωρίς λόγο την σειρήνα και τους φάρους για να ανέβουν γρηγορότερα τον μποτιλιαρισμένο Κηφισό, να παρκάρουν τα περιπολικά τους στο πεζοδρόμιο κλπ κλπ.

Όπως λέει και ο Ron Paul, δεν μπορεί να νοηθεί government privacy…

Πολλοί λένε βέβαια ότι η συγκεκριμένη γνωμοδότηση του κ. Σανιδά, αποτελεί αντιδημοκρατική μεθόδευση, περιορισμό του δικαιώματος της συνάθροισης (!), παραβίαση της ιδιωτικότητας και κατάφωρη παραβίαση της προστασίας των προσωπικών δεδομένων. Προσπάθησα πραγματικά να τους κατανοήσω αλλά μου είναι αδύνατον. Η διαδήλωση είναι εξ’ορισμού μια δημόσια πράξη. Κάποιοι πολίτες, κινούμενοι από κοινές αξίες ή συνηθέστερα από κοινό συμφέρον επιλέγουν να διαδηλώσουν προς την υπόλοιπη κοινωνία (απευθυνόμενοι βέβαια στον νόμιμο εκπρόσωπό της που είναι το κράτος και ταλαιπωρόντας μιαν κατ’ εξακολούθηση αναξιοπαθούσα άλλη ομάδα πολιτών που είναι οι διαμένοντες, οι εργαζόμενοι και οι διερχόμενοι το κέντρο των Αθηνών) την απαίτησή τους για κατοχύρωση, συντήρηση, η επέκταση ενός (κατά την άποψή τους) δικαιώματος τους (συνήθως πρόκειται για προνόμοιο). Δεν υπάρχει τίποτα ιδιωτικό σε αυτό. Προς τι λοιπόν ο πόνος?

Ο πόνος εδράζεται στην δίκαια -λόγω του βεβαρυμένου παρελθόντος- καχυποψία για τους κρατικούς μηχανισμούς οι οποίοι φακελώνουν και χρησιμοποιούν αυτό το intelligence για να εφαρμόζουν διακριτική μεταχείριση σε όποιους κατά περίπτωση θεωρούν δυσάρεστους, εχθρικούς, «όχι δικούς μας». Μπροστά σε αυτό το ενδεχόμενο, αυτοί που διαμαρτύρονται, θεωρούν σκόπιμο να αγωνιστούν για να στερήσουν το κράτος από τις πηγές πληροφοριών του (εδώ την βιντεοσκόπηση). Μάλιστα, έχω την εντύπωση ότι κόπτονται για να περιορίσουν την συλλογή πληροφοριών για την ευρύτερη περιοχή του δικού τους πολιτικού χώρου (π.χ. την ευρύτερη Αριστερά, έσω- και έξω- κοινοβουλευτική, ακόμα και την δηλωμένη militant αριστερά) και δεν θα τους πείραζε ανάλογη αστυνομική δραστηριότητα στον κατ’ αυτούς «απένταντι» χώρο – (Χρυσή Αυγή, εθνικιστές, ρατσιστές κλπ). Κάνω λάθος?

Τέλος πάντων, θεωρώ ότι, τακτικά, πρόκειται για λάθος σκοπό. Ποτέ δεν μπορείς να είσαι σίγουρος ότι το κράτος δεν συλλέγει στοιχεία για να χρησιμοποιήσει εναντίον σου. Είναι σκοπιμότερο να προσπαθήσεις ώστε, ακόμα και αν έχει οποιοδήποτε «στοιχεία» για σένα, να μην έχει την δυνατότητα ή την διακριτική ευχέρεια να τα χρησιμοποιήσει εναντίον σου. Να προσπαθήσεις ώστε η έκταση στην οποία μπορεί το κράτος να παίξει κάποιο ρόλο στην ζωή σου να είναι η ελάχιστη δυνατή και, ακόμη και τότε (π.χ. κατά την έκδοση μιας πολεοδομικής άδειας, τον φορολογικό έλεγχο, ή ακόμη-ακόμη και τον διορισμό στο δημόσιο), αυτό να γίνεται με αντικειμενικό τρόπο και όχι να εξαρτάται από την κρίση του υπαλλήλου ή της «υπηρεσίας».

Δυστυχώς όμως, οι περισσότεροι «κρατικοδίαιτοι» στην σκέψη συνέλληνες, δεν θέλουν ούτε να σκεφτούν μια τέτοια εξέλιξη. Θέλουν ένα κράτος που να μπορεί να λύνει και να δένει, και απλά προσπαθούν να το έχουν του χεριού τους για να λύνει και να δένει για πάρτι τους. Και εις βάρος των υπολοίπων.

Advertisements

Ενέργειες

Information

30 Σχόλια

5 11 2007
Fuyumi Kotani

Μου αρέσει πολύ ο τρόπος που υπερασπίζεσαι μια «αιρετική» άποψη. Συμφωνώ σε όλα.

5 11 2007
vrypan|net|weblog » κάμερες αστυνομίας

[…] διαδηλώσεων κ.λ., αλλά όλο και έμενε πίσω. Ο Σπύρος γράφει μερικές απόψεις με τις οποίες γενικά […]

5 11 2007
buzz

Κάμερες παντού! (Σπύρος Ντόβας)

«μ’αρέσει η ιδέα να επιτρέπεται η βιντεοσκόπηση διαδηλώσεων προκειμένου να τεκμηριώνονται αδικήματα. Μ’αρέσει γιατί το δικαίωμα αυτό α…

5 11 2007
greeknetizen

Πολύ ενδιαφέρουσα προσέγγιση και συμφωνώ με αυτά που γράφεις. Είχαμε μάθει εδώ στην Ελλάδα όποιος επιθυμεί κάμερες σε δημόσιους χώρους είναι εκπρόσωπος του «παρακράτους της δεξιάς». Στην Ελλάδα μας αρέσει να νομίζουμε ότι είμαστε τόσο σημαντικοί που το κράτος θα κάτσει να μας παρακολουθήσει.

5 11 2007
Nikolas

1. Μήπως φτάσουμε να λέμε ‘ναι’ στις κάμερες μέσα στις κατοικίες μας, ώστε να αντιμετωπιστεί το φαινόμενο της ενδο-οικογενειακής βίας;
2. Πρέπει επιτέλους να αντιληφθούμε, ότι η αντιμετώπιση της βίας με κάμερες και καταστολή, είναι λογική αντιμετώπισης συμπτωμάτων.
Όσο τα αίτια που παράγουν βία (μεγάλη κουβέντα αυτή, αλλά προτιμώ να μην γράψω σεντόνι) παραμένουν και ενισχύονται, τόσο πιο ευφάνταστες μέθοδοι αντιμετώπισης της βίας θα προκύπτουν.
3. Επικεντρώνω στην άποψη του άρθρου, και διαπιστώνω, ότι ακόμη και αν τη δεχτώ ως ορθή, προκύπτουν ερωτήματα:
– Ποια αρχή διαχειρίζεται το υλικό που καταγράφεται; Η Αστυνομία; Η Κυβέρνηση; Η Δικαιοσύνη; Μια νέα ανεξάρτητη Αρχή;
– Υπάρχει κοινωνικός έλεγχος στη διαδικασία αυτή; Είναι ενήμερη η Βουλή για τον τρόπο καταγραφής, την ποιοτική διαβάθμιση του υλικού, και τις μεθόδους αξιοποίησής του;
– Είναι το υλικό στο σύνολό του δημόσιο; Έχουν πρόσβαση σε αυτό συνήγοροι υπεράσπισης, ο τύπος, ακόμη και ενδιαφερόμενοι πολίτες, κινήσεις πολιτών ή συλλογικότητες;
4. Πάνω από τη βία, αλλά και πάνω από την ευταξία, βρίσκεται η Δημοκρατία. Προσωπικά δεν θέλω μια κοινωνία ανθρώπων που φοβούνται να αντιδράσουν. Από την άλλη, πρέπει με κάθε τρόπο οι διοργανωτές διαδηλώσεων να καταφέρνουν να τις περιφρουρούν. Να προλαμβάνουν εστίες βίας, ακόμη και προβοκάτσιες.
5. Έγραψα σχετικά: Στριπτήζ Ρουσόπουλου για τις κάμερες

6 11 2007
FILELEYTHEROS_154

@ Νικολάς
Επικεντρώνω στην άποψη του άρθρου, και διαπιστώνω, ότι ακόμη και αν τη δεχτώ ως ορθή, προκύπτουν ερωτήματα:
—————————————–
Νομίζω οτι ο Σπύρος θα απαντήσει , αλλά παραθέτω τις δικές μου απαντήσεις στα εύλογα ερωτήματά σου.

Ν: Ποια αρχή διαχειρίζεται το υλικό που καταγράφεται; Η Αστυνομία; Η Κυβέρνηση; Η Δικαιοσύνη; Μια νέα ανεξάρτητη Αρχή;
Υπάρχει κοινωνικός έλεγχος στη διαδικασία αυτή; Είναι ενήμερη η Βουλή για τον τρόπο καταγραφής, την ποιοτική διαβάθμιση του υλικού, και τις μεθόδους αξιοποίησής του;

Φ_154: Μια νέα ανεξάρτητη αρχή που τα μέλη της διοικησής της θα προτείνονται απο την κυβέρνηση και θα επικυρώνονται απο αυξημένη πλειοψηφέια της σχετικής επιτροπής της Βουλής, και θα τελεί υπο την επιβλεψη της Δικαιοσύνης. Η πλειοψηφεια αυτή θα σημαίνει οτι θα πρέπει να συμφωνήσουν η δυο μεγάλα κόμματα η τρία μικρά.

Ν: Είναι το υλικό στο σύνολό του δημόσιο; Έχουν πρόσβαση σε αυτό συνήγοροι υπεράσπισης, ο τύπος, ακόμη και ενδιαφερόμενοι πολίτες, κινήσεις πολιτών ή συλλογικότητες;

Φ_154: Ναι και Ναι εκτός απο ειδικές περιπτώσεις που τιθεται θέμα εθνικής ασφάλειας, πχ η ανακρισή υποπτων τρομοκρατίας, οπού όχι οτι δεν θα βιντεοσκοπούνται, αλλά η πρόσβαση στο βιντεοσκοπημένο ντοκουμέντο θα πρέπει να γίνεται με εγκρισή δικαστηρίου.
Ισως και σε άλλες περιπτώσεις οπου το δικαίωμα της αποκρυψης δεδομένων επιτραπεί απο την δικαιοσύνη, πχ ανακριση ανηλίκων, η ανάκριση, ατόμων που αποδυκνείονται αθώα.
Ισως υπάρχουν και αλλες περιπτώσεις, αλλά παντα η πρόσβαση η μή, θα πρεπει να επιτρέπεται ή να απαγορεύεται πρωτοβάθμια απο την Ανεξάρτητη Αρχή και δευτεροβάθμια απο την Δικαιοσύνη

6 11 2007
Κουνούπι

Νικόλα, η συλλογιστική σου είναι έωλη:
1) Ο Σπύρος γράφει ξεκάθαρα για βιντεοσκόπηση σε δημόσιους χώρους (δρόμους, κρατητήρια). Αυτή η τραγική νότα που προσθέτεις, αντί απάντησης, θεωρώ ότι είναι ένδειξη έλλειψης επιχειρημάτων προκειμένου να τεκμηριώσεις έναν σοβαρό λόγο αντίρρησης.
2) Λογική Συνασπισμού: «δεν είναι η βία το θέμα, είναι οι αιτίες που γεννούν τη βία» και μία άλλη κοινωνία είναι εφικτή κ.λπ. Το πόσο ανεδαφικός είναι αυτός ο τρόπος σκέψης διαφαίνεται και από τη δική σου παρενθετική παρατήρηση. Συγνώμη για την ειρωνεία, αλλά παράλληλα με την αντιμετώπιση των «τα αιτιών που παράγουν βία», σε πειράζει να κάνουμε κάτι και για την καταστολή της;

Ουσιαστικά, δε λες τίποτα μέχρι στιγμής. Απλώς πετάς δυο πυροτεχνήματα για να δημιουργήσεις εντυπώσεις.

3) Επιτέλους, κάποιες σκέψεις σχετικές με το θέμα. Δε βλέπω όμως πώς τα (δικαιολογημένα) ερωτήματά σου καταρρίπτουν την πρόταση του Σπύρου. Σίγουρα απαιτείται ένα αυστηρό θεσμικό πλαίσιο διαχείρισης του υλικού της βιντεοσκόπησης. Σίγουρα χρειάζεται έλεγχος. Από εκεί και πέρα, άλλοι θα πρέπει να σου απαντήσουν, καταλληλότεροι εμού, και να συμπληρώσουν τη θέση του post με τις παρατηρήσεις σου.
4) «Πάνω από τη βία, αλλά και πάνω από την ευταξία, βρίσκεται η Δημοκρατία». Θυμίζει πάρα πολύ εκείνο το ανδρεοπαπανδρεϊκό: ο μόνος θεσμός είναι ο κυρίαρχος λαός, το σύνθημα της άλωσης του Κράτος και της νομιμότητας από τις ορδές των πράσινων λαμόγιων.
Ανταπαντώ: πάνω από τα κόμματα, τον Πρωθυπουργό, τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, τον ίδιο το λαό, βρίσκεται ο νόμος. Που οφείλει να ισχύει για όλους, σε κάθε περίπτωση, πάντα.
Είναι πολύ επικίνδυνο να τίθεται η ‘Δημοκρατία’ ή ο ‘λαός’ επάνω από το νόμο. Δίνει το πράσινο φως σε πραξικοπηματικές κινήσεις μειοψηφιών, που επικαλούνται τα λαϊκά δικαιώματα, το δίκιο του εργάτη ή κάτι ανάλογο. Μήπως η «κοινωνία που δε φοβάται και αντιδρά» σημαίνει ένταξη στους στοχευμένους τραμπουκισμούς του ΚΚΕ και του ΣΥΡΙΖΑ για να καλύψουν τα κάθε λογής παράσιτά τους σε συνδικάτα, πανεπιστημιακά γραφεία κ.λπ.; -στο όνομα του λαού, πάντα.

6 11 2007
Σπύρος Ντόβας

Έχω λίγο χρόνο και θα μείνω στο σημείο 3 του Νικόλα:

Όταν έγραφα το άρθρο δεν είχα στον νου μου να προτείνω διατάξεις, αρχές κλπ. Ωστόσο, κάπως πρόχειρα, πιστεύω ότι:

1) το υλικό είναι δημόσιο
2) Το υλικό απλώς καταγράφεται. Κανείς δεν το επεξεργάζεται.
3) εμπνεόμενος από το άρθρο του Vrypan αλλά και στην ίδια λογική ενός προηγούμενου δικού μου για τις φωτιές, θα μου άρεσε οι ίδιες οι εγκασταστάσεις καταγραφής να βιντεοσκοπούνται και να είναι streamed στο internet ώστε να μην επαφιόμαστε μόνο σε ενδιάμεσους για να πιστοποιούν την χρηστή διαχείριση του υλικού
4) Το υλικό τυγχάνει επεξεργασίας μόνο στα πλαίσια νομικής διαδικασίας (π.χ. κάποιος υποβάλει μήνυση ότι προπηλακίστηκε αδίκως και ζητά πρόσβαση στο υλικό για να το αποδείξει)
5) Το υλικο διαγράφεται μετά την παρέλευση εύλογου χρονικού διαστήματος π.χ. 6 μηνών

Το «Πάνω από τη βία, αλλά και πάνω από την ευταξία, βρίσκεται η Δημοκρατία», ομολογώ ότι μου δημιούργησε ναυτία…

6 11 2007
Nikolas

@ Κουνούπι
Σε ότι αφορά την έλλειψη επιχειρημάτων σε παραπέμπω στο blog μου, όπου είσαι ευπρόσδεκτος να σχολιάσεις, αν δεν πειστείς.
Δεν επιθυμώ, όμως, να σε ακολουθήσω σε χαρακτηρισμούς (τραμπουκισμούς, παράσιτα κλπ).
Θεωρώ τουλάχιστον υποκριτικό, να εστιάζουμε αποκλειστικά και μόνο στη βία στις διαδηλώσεις και τα αθλητικά γεγονότα, ενώ (και επιμένω) υπάρχει βία στα καφενεία, στα μπουζούκια, στις κρεβατοκάμαρες, στα σχολεία, στα πάρκα κλπ. Θέλετε να πιστέψω ότι όλη αυτή η ενέργεια θα εκλείψει αν βάλουμε κάμερες παντού; Είναι ή δεν είναι η βία κοινωνικό φαινόμενο; Εκτός αν είναι αποκλειστικό προνόμιο 50 αληταράδων…
Δεν αμφισβήτησα ποτέ ότι η βία οποιασδήποτε μορφής αποτελεί παραβατική συμπεριφορά, οπότε τα περί τραμπουκισμών σου τα επιστρέφω.
Και φυσικά πιστεύω, ότι αν ως κοινωνία καταφέρουμε και ενσκύψουμε στα αίτια της βίας, τότε θα έχουμε καταφέρει να περιορίσουμε, τόσο στη βία, όσο και στην καταστολή της.

@ Κουνούπι + Σπύρος Ντόβας
Σε ότι αφορά τη φράση «Πάνω από τη βία, αλλά και πάνω από την ευταξία, βρίσκεται η Δημοκρατία», δεν εννοώ φυσικά κατάλυση των νόμων! Υποστηρίζω τους θεσμούς της δημοκρατίας και του κράτους δικαίου. Υποστηρίζω τα κινήματα πολιτών και τις συλλογικότητες.
Η φράση κάνει νύξη για τη δημοκρατική νομιμοποίηση που έχει το ίδιο το νομικό πλαίσιο και η νομοθετική εξουσία.
Πρώτη παρατήρηση, ότι στη χώρα μας δεν εφαρμόζεται το σύνταγμα, καθότι συμπλέκονται η νομοθετική και εκτελεστική εξουσία.
Δεύτερη, ότι έχουμε ένα εκλογικό σύστημα ενισχυμένης (μη) αναλογικής, το οποίο ευνοεί ακριβώς το φαινόμενο της πρώτης παρατήρησης.
Τρίτον, ότι το εκλογικό σώμα δεν μπαίνει στην εκλογή εκπροσώπων του, αλλά κυβέρνησης.
Αυτά ήθελα να θίξω σε συμπυκνωμένη μορφή, στην παραπάνω φράση μου.

6 11 2007
Κουνούπι

Νικόλα, έχεις διαβάσει προσεκτικά το post; Το θέμα του δεν ήταν: η βία στην κοινωνία και πώς την εξαλείφουμε. Το θέμα ήταν η βιντεοσκόπηση διαδηλώσεων, τόσο για την καταστολή επεισοδίων όσο και για την προστασία των πολιτών από την αστυνομική αυθαιρεσία.

Για ν’ απαντήσεις σ’ ένα σαφές και πρακτικό μέτρο που προτείνει ο Σπύρος, ανακατεύεις τη βία στην ευρύτερη κοινωνία, το εκλογικό σύστημα και τη λειτουργία του πολιτεύματος. Μας κατηγορείς ότι θέλουμε να τοποθετηθούνε παντού κάμερες, τη στιγμή που κανείς δεν είπε κάτι τέτοιο. Το θεωρείς υποκριτικό να εστιαζόμαστε στη βία των δρόμων αντί να καλύψουμε όλες τις εκφάνσεις της στην κοινωνία, από την ενδοοικογενειακή βία μέχρι τη βία των σχολείων και των μπουζουκιών.
Και μόνο το ότι χρειάζεται να πεις τόσα πολλά για να δικαιολογήσεις τη θέση σου σε ένα πολύ συγκεκριμένο ζήτημα («…μεγάλη κουβέντα αυτή, αλλά προτιμώ να μην γράψω σεντόνι…»), φανερώνει ανεπάρκεια των δικών σου επιχειρημάτων, όχι πολυπλοκότητα του εν λόγω ζητήματος.

Θεωρώ ότι οι μόνες αξιόλογες παρατηρήσεις που έχεις κάνει μέχρι τώρα είναι αυτές στο σημείο 3) του πρώτου σου σχολίου. Όλα τα άλλα είναι εκτός θέματος.

6 11 2007
Όχι στις Κρατικές κάμερες « Ο “Νεοφιλελεύθερος”

[…] άποψη ρίξτε μια ματιά στους παρακάτω συνδέσμους: – Κάμερες παντού! – Διαδηλωσομανια και καμερες Explore posts in the same categories: […]

7 11 2007
S G

ελα ρε να που τα μεγαλα πνευματα συναντωνται 🙂
Κατι παρομοιο εγραφα χτες και βασικα και για μενα οι καμερες πιο πολυ την ασκοπη βια των ΜΑΤ θα περιορισουν παρα των χουλιγκανων

«Και φυσικά ναι στην βιντεοσκόπηση αστυνομικών να κάνουν σφήνες στους δρόμους, να περνούν με κόκκινο, να χρησιμοποιούν χωρίς λόγο την σειρήνα και τους φάρους για να ανέβουν γρηγορότερα τον μποτιλιαρισμένο Κηφισό, να παρκάρουν τα περιπολικά τους στο πεζοδρόμιο κλπ κλπ.»

αμην και ποτε. Εγω ξερω οτι καποτε εβγαλα Ζητά φωτογραφια να τρεχει σε πεζοδρομο, ηρθε με εβρισε και μετα εκανε σουζα μπροστα μου…
Δεν πασχει απο υπερβολικη λογοδοσια (πολιτων και κυβερνητικων οργανων) αυτη η χωρα, απο υπερβολικη ελλειψη της πασχει…

9 11 2007
Aris

Αν η διαιτησία είναι «στημένη» ή μπορεί εύκολα να «στηθεί», τότε το αποτέλεσμα μπορεί να διαμορφωθεί κατά πως θέλει η παράγκα, δηλαδή το κράτος στη συγκεκριμένη περίπτωση. Είτε με κάμερες είτε χωρίς.

Τι κι αν υπάρχουν αμφισβητούμενες φάσεις που τις έχει πιάσει ο φακός? Τι κι αν ο Βαρούχας τις αξιολογήσει με τον έναν ή τον άλλον τρόπο το βράδυ στην Αθλητική Κυριακή?

Το πρωτάθλημα θα το πάρει ο Κόκκκαλης και ίσα που θα το θεωρήσει και πιο επιτυχημένο….

13 11 2007
Σπύρος Ντόβας

@SG: 🙂

@Aris: Δυστυχώς, λαμβάνοντας υπόψιν και την κατάσταση της δικαιοσύνης, δεν μπορώ να παρά να συμφωνήσω…

Δες (σχετικώς σχετικό) και αυτό:

http://ermippos.blogspot.com/2007/09/blog-post_10.html

(thanx κουνούπι)

30 11 2007
Νοσφεράτος

Αγαπητε Σπύρο……
Τωρα ειδα αυτό το Ποστ .. Νομίζω οτι οι δικές μου αποψεις για τις καμερες της Αστυνομιας και την εγκυκλιο Σανιδά ειναι Γνωστες(σε διαφορα Μπλογκς )
Εκείνο που θα ηθελα εδώ ειναι κατι αλλο…..
Εχωω την εντυπωση οτι απο τον καιρό του Μοντεσκιε ακόμα το Φιλελευθερο Δημοκρατικόπολιτευμα με την Διακριση των Εξουσιων
Στηριζεται καταρχήν οχι σε μια Εμπιστοσυνη αλλά σε μια Δυσπιστία
Σε μια Αρχή Δυσπιστιας καλύτερα … Και αυτή η Δυσπιστια αφορά στη Σχεση Πολιτών και Κρατους με ολες τις εκφανσεις της εξουσιας του τελευταιου…

Ε δεν θελω να λεω πολλά… Εκείνο που λεω ειναι οτι Η βιντεοσκόπηση με τα του Σανιδά ειναι σαν να λεει στους πολιτες (η Αστυνομία του Καραμανλή του Πολυδωρα πριν , του Βουλγαρακη , του Στρατηγου του πως τον λένε τωρα κλπ)
π.χ.. Εμπιστευτειτε μας ..Θα διαχειριζομαστε καλά τις Πληροφοριες …. κ.λ.π

Αν οι Πολιτες λοιπόν πουν Ναι σας εμπιστευομαστε ω ! Κυριοι Κυριοι της Κυβερνησης (Σεβαστε κ Καραμανλά της εκτελεστικής κ. Σανιδά της Δικαστικής κ.λ.π γιατί ξερουμε τι καλοιπου ειστε και δεν κανετε καθόλου μαλαγανιες(υπκλοπές π.χ βασανιστηρια σε μεταναστες, απαγωγές κ.λ.π μπα…παναγιες είστε!)

ειναι σαν μονοι τους να δινουν μια κλωτσια στην Καρδαρα με το Γαλα

Δηλαδή στην Αρχή της Δυσπιστιας εναντι του Κρατους-πεμπτουσια του Κρατους Δικαιου και της Φιλελευθερης Δημοκρατιας

Και πολύ θα με λυπουσε αν αυτή η Κλωτσιά ευρισκε ποδι και στην Φι.Σ

30 11 2007
Σπύρος Ντόβας

Αγαπητέ Νοσφεράτε,

Η εντύπωση που μου δημιουργεί το σχόλιό σου είναι ότι ΔΕΝ αποτελεί σχόλιο ΕΠΙ του post αυτού καθαυτού, αλλά γενικότερα περί του θέματος που το post πραγματεύεται. Και αυτό γιατί:

1) Και disclaimer έχω βάλει ότι αυτές οι απόψεις είναι δικές μου και όχι της ΦΙΣ (η ΦΙΣ, εξ’ όσων γνωρίζω, δεν έχει πάρει επίσημη θέση – ίσως γιατί το θέμα των καμερών, μαζί με το θέμα της υποχρεωτικότητας του κράνους και μερικά θέματα εξωτερικής πολιτικής έχουν υπάρξει αντικείμενο μακρύτατων debates στο forum μας, σε πολύ πρότερο χρόνο, χωρίς να καταλήξουμε κάπου)

2) και το post μου μόνο εμπιστοσύνη δεν εκφράζει στο κράτος και τις εξουσίες του

Το βασικό μου point όμως – το οποίο φαίνεται να σου διέφυγε- είναι ότι μιας και, όπως φαίνεται, δεν μπορούμε να απαλλαγούμε εντελώς από το κράτος και τις αρνητικές εκδηλώσεις του, σκόπιμο είναι να επιδιώξουμε:

1) Να το αποστερήσουμε από κάθε μορφής μυστικότητα και ιδιωτικότητα. Να το καταστήσουμε πραγματικά δημόσιο. Μπορούμε να έχουμε μια κάμερα σε κάθε δικαστική αίθουσα να κάνει stream στο internet τα τεκταινόμενα? Σε κάθε δικαστικό συμβούλιο? Σε κάθε αστυνομικό τμήμα? Σε κάθε φυλακή? Στο control room των καμερών της αστυνομίας? Σε κάθε συνεδρίαση υπηρεσιακών παραγόντων? Μπορώ να κουβαλάω μια κάμερα μαζί μου και να καταγράφει κάθε συναλλαγή μου με το δημόσιο? Να καταγράφω το συμβάν κάθε φορά που με σταματούν για έλεγχο οι αστυνομικοί? Κάθε φορά που θα έρχεται στο (μελλοντικό) κατάστημά μου η αγορανομία, το υγειονομικό κλπ κλπ?

2) Να περιορίσουμε στο μέγιστο δυνατό τον βαθμό που μπορεί το κράτος να επηρεάσει την ζωή μας, ώστε, ακόμα και αν έχει δεδομένα για εμάς να μην έχει δικαιοδοσία να τα χρησιμοποιήσει εναντίον μας με κανέναν τρόπο.

Τα παραπάνω αποτελούν μια πρόταση παραγωγικής συνύπαρξης πολιτών και κράτους. Θα δούλευε? Ας το συζητήσουμε. Αυτό που εσύ προτείνεις -ναι μεν μεγάλο κράτος για «κοινωνική» πολιτική κλπ, αλλά ταυτόχρονα ανταρτοπόλεμος με αυτό- μου φαίνεται κάπως σχιζοφρενικό. Δεν είναι?

1 12 2007
Νοσφεράτος

Αυτό που εσύ προτείνεις -ναι μεν μεγάλο κράτος για “κοινωνική” πολιτική κλπ, αλλά ταυτόχρονα ανταρτοπόλεμος με αυτό- μου φαίνεται κάπως σχιζοφρενικό. Δεν είναι?

Που το προτεινα αυτό ;
( Βεβαια θεωρώ αυτονοητο οτι θα παραμεινουν ανεγγιχτα και απαραβίαστα και τα κοινωνικά δικαιωματα οπως και τα Ατομικά και τα Πολτικά ..Ως τριπτυχο των Συνταγματικών μας Ελευθεριων….Εσύ Δεν το δεχεσαι αυτό;

Δεν θα το πιστευα αυτό , ποτε για κανεναν Γνησια Φιλελευθερο και οχι Γιαλαντζί οπως το Κομμα της Νου Δου και του Καραμα΄νλή τζουνιορ . )

Οσο για τα αλλα που προτεινεις αγαπητε Σπυρο , μου θυμιζουν μια ταινία :
» Το Τρουμαν Σώου» ..( Οπου ενας παραδεισος αποδεικνυεται οτι ηταν ενας Εφιάλτης .)

αν εσυ νομίζεις οτι φιλελευθερη κοινωνια ειναι ενας εφιαλτης οπου ολοι -ηδονοβλεπτικά-παρακολουθουν ολους 🙂 Ε τι να πώ ….
( Και ο Φιλελευθερος Μπενθαμ το φανταστηκε αυτό με το »Πανοπτικό του»
Αλλά -οπως σιγουρα ξερεις – Αυτο (το Πανοπτικό του Μπένθαμ δηλαδή αφορουσε μονο μια Φυλακή) …και οχι την Κοινωνια …

που να το φανταστει ο καυμενος ο Μπένθαμ …

1 12 2007
Νοσφεράτος

η ΦΙΣ, εξ’ όσων γνωρίζω, δεν έχει πάρει επίσημη θέση -»

Και – παιδια της ΦΙΣ – πως ειναι δυνατόν να μην εχετε παρει επισημη Θεση , εσεις οι Φιλελευθεροι , σε ενα τεραστιο Ζητημα που ακουμπα στην καρδιά του Φιλελευθερισμού , δηλαδή του Κρατους Δικαιου…
Δηλαδή το αναφαιρετο Συνταγματικό Δικαιωμα ολων μας να κανουμε συγκεντρωσεις διαδηλώσεις και Πορειες χωρίς να μας Βινετεοσκοπεί καταγραφει , φακελώνει ο Κατ εξοχήν Κατασταλτικός Μηχανσισμός του κρατους δηλαδή η Αστυνομία
και μαλιστα με την Νομιμμοποιητική Βουλα του κ Σανιδά ..(και τα αδι-ανοητα λογια τουκ Υπουργου Δικαιοσυνης)

Δεν θα πίστευα ποτε βεβαια οτι οταν μιλατε για φιλελευθερισμό εννοειτε μονο τις ελευθεριες του καθε Επιχειρηματία να κανει Οτι Γουσταρει…Αυτόδεν ειναι Φιλελευθερισμός αλλά ωμός Νεο-Φιλελευθερισμός….

1 12 2007
Σπύρος Ντόβας

Που το προτεινα αυτό;
Σωστά, δεν το έγραψες κάπου explicitely, και για να μην αποπροσανατολίζουμε την κουβέντα, το αποσύρω. Για τα ατομικά και τα πολιτικά δικαιώματα, μαζί σου. Για τα «κοινωνικά» το συζητάμε, ξεκινόντας από τον καθορισμό του τι εννοούμε «κοινωνικά» δικαιώματα.

Δεν θα το πιστευα αυτό , ποτε για κανεναν Γνησια Φιλελευθερο…

Δεν αυτοπροσδιορίζομαι ως γνήσια φιλελεύθερος και δεν έχω πρόβλημα να μην χρησιμοποιώ καν τον όρο «φιλελεύθερος» για τον εαυτό μου αν αυτό οδηγεί σε παρεξηγήσεις σχετικά με τις απόψεις μου, ή αν αυτό «δυσφημεί» αυτούς που επιλέγουν να αυτοπροσδιορίζονται ως «γνήσια φιλελεύθεροι» (αν και δεν τους αναγνωρίζω δικαιώματα «πατέντας» πάνω στον συγκεκριμένο όρο).
Ίσως είναι καλό προκειμένου να τίθεται σε σωστό επίπεδο ο πήχης των προσδοκιών σου από μένα, να σου πω ότι δεν κατέληξα να λέω αυτά έχοντας διαβάσει τους λεγόμενους φιλελεύθερους διανοητές. Σε αυτά που λέω και πιστεύω έχω φτάσει μάλλον βιωματικά, και εκ των υστέρων ανακάλυψα ότι υπάρχει και ένα label κάτω από το οποίο συνήθως κωδικοποιούνται. Βέβαια, αυτά που έχουν ειπωθεί από αυτούς, λογικά μέσα από τις αντανακλάσεις τους στην κοινωνία και τον τρόπο σκέψης των ανθρώπων γύρω μου με έχουν επηρεάσει, αλλά δευτερογενώς. Το «On liberty» το διάβασα αυτό το καλοκαίρι. Τον κ. Μπένθαμ δεν τον γνωρίζω (και δεν βλέπω γιατί μπορεί να θεωρηθεί καημένος επειδή ένας blogger κάπου στην Ελλάδα λέει αυτά που λέει – χωρίς να έλκει μάλιστα την έμπνευσή του από αυτόν).

Τέλος πάντων, αν πρόσεξες όσα έχω γράψει δεν έχω μιλήσει πουθενά για φακέλωμα. Επίσης αυτό που λέω καμμία σχέση δεν έχει με το Truman Show. Αυτό που λέω είναι να υπερασπιστούμε και να επιτείνουμε την ιδιωτικότητα του ιδιωτικού χώρου και την δημοσιότητα του δημόσιου χώρου. Και μια διαδήλωση εμπίπτει εξ ορισμού στην σφαίρα του δημόσιου χώρου. Όπως φυσικά και η δραστηριότητα κάθε βραχίονα του Δημόσιου Τομέα (που ήταν και ένα από τα δύο βασικά point του post).

Ουφ, πιο λιανά δεν μπορώ να το κάνω.

1 12 2007
Νοσφεράτος

και να επιτείνουμε την ιδιωτικότητα του ιδιωτικού χώρου και την δημοσιότητα του δημόσιου χώρου. Και μια διαδήλωση εμπίπτει εξ ορισμού στην σφαίρα του δημόσιου χώρο

Αγαπητε φίλε χαιρομαι που για αυτά που λές παραδεχεσαι οτι δεν στηριζονται σε κανενος ειδους αρχες και θεσεις. ειτε της Φιλελευθερης Θεωριας ειτε του Κρατους Δικαιου οπως το εχει αποδεχτει ο Νομικός -Πολιτικός μας Πολιτισμός »αλλά έχει φτάσει μάλλον βιωματικά». Ειλικρινεστατος και συμπαθέστατος

… Θα ελεγα βεβαια οτι τα προσωπικά βιωματα δεν φτανουν και χρειαζονται επεξεργασία … Και θα προτεινα ενα
κλασσικό εισαγωγικό βιβλιο Το : Μακφερσον , Η ιστορική πορεια της Φιλλευθερης Δημοκρατίας, εκδ Γνωση….

Ελπίζω να μου συγχωρεθεί η οποια διαθεση αστεισμου ..Πραγματι μου φαινεσαι ειλικρινής και καλοπροαιρετος ..Απλα αυτά που λες για (την δημοσιοτητα και Δημοσιο χωρο …σε σχεση με τις καμερες κ.λ.π δεν στεκουν με τίποτα φιλε μου ….Και φαντασου για λίγο μια Φάνταστική μελλοντική Κοινωνία οπου σε καθε μα καθε Δημοσιο Χωρο (και σε χωρους εργασιας φανταζομαι ) τα πάντα καλύπτονται με καμερες … ενας τετοιος Εφιαλτης δεν ειναι και πολύ Μακρινός …Αλλα , κατι τετοιο δεν θα ηταν Απολύτως Ολοκληρωτικό;

( με καθε καλή διαθεση τα λεω ολα αυτά)

2 12 2007
Σπύρος Ντόβας

Δεν βλέπω τίποτα στην κουβέντα μας που να δικαιολογεί αστεϊσμούς – και δεν αντιλήφθηκα και κανέναν τέτοιον-, αλλά τέλος πάντων.

Το ότι δεν κάνω cite βιβλιογραφικές αναφορές, δεν σημαίνει αυτόματα ότι ενδεχομένως δεν υπάρχουν και τέτοια ερίσματα για αυτά που λέω. Αλλά μιας και δεν μπορώ να αναφέρω τέτοια, ας εξετάσουμε αυτά που λέω αυτοτελώς. Άλλωστε για κάθε τι που λέγεται είναι σχεδόν βέβαιο ότι μπορούν να βρεθούν αξιόλογες αναφορές υπέρ και εναντίον – και συζητήσεις του τύπου «αυτός είπε αυτό, ο άλλος είπε το άλλο» θεωρώ ότι δεν είναι παραγωγικές σε νέες ιδέες, είναι μόνο αποδοτικές ως προς το ότι πυκνώνουν τα μηνύματα με ολιγόλογες αναφορές σε εκτενείς θεωρίες.

Ως προς το ερώτημά σου, οι χώροι εργασίας δεν είναι δημόσιοι χώροι. Είναι ιδιωτικοί χώροι. Κατ’ αρχήν μου φαίνεται ότι ο εργοδότης έχει δικαίωμα να παρακολουθεί την δουλειά σου – αν δηλαδή τηρείς το δικό σου μέρος του deal που έχετε κάνει: δουλεύω τόσες ώρες, μου δίνεις τόσα λεφτά-, και το κάνει ήδη, με επιστάτες, μανατζερς κλπ. Τίποτα δεν τον εμποδίζει να έχει έναν επιστάτη ανά εργαζόμενο – δεν το κάνει γιατί δεν είναι οικονομικά αποδοτικό. Δεν βλέπω άδικο να παρακολουθεί την δουλειά σου με τεχνικά μέσα αρκεί να το ξέρεις. Έτσι και αλλιώς, κανείς δεν σε αναγκάζει να δουλεύεις για αυτόν. Αν το κάνει, το πιθανότερο είναι ότι θα χάσει πολύ από το καλό του έμψυχο δυναμικό το οποίο δεν επιθυμεί τέτοιους καταναγκασμούς. Και τίποτα δεν εμποδίζει «προοδευτικούς» επιχειρηματίες να τους προσεταιριστούν προσφέροντας ένα «χαλαρότερο» περιβάλλον εργασίας.

Βέβαια, με τον «τίτλο» μου του «εργοδότη» των Δημοσίων Υπαλλήλων, πολύ θα ήθελα και νομίζω ότι δικαιούμαι να απαιτώ -ειδικά μιας και δεν μπορώ να παραιτηθώ από αυτόν τον ρόλο- καλύτερη πληροφόρηση -τουλάχιστον- σχετικά με τα πεπραγμένα τους. Πόσοι απασχολούνται π.χ. στο Υπουργείο Τύπου, πόσο πληρώνονται και πως ξόδεψαν ο καθένας τις 168 εργάσιμες ώρες του Νοεμβρίου? Με ποια projects ασχολήθηκαν? Πως αυτά ευθυγραμμίζονται με τους σκοπούς του Υπουργείου? (Ποιοι είναι οι σκοποί του -συγκεκριμένου- υπουργείου for starters)?. Τι στο καλό «Δημόσιοι» Υπάλληλοι είναι αυτοί αν δεν υπάρχει δημόσιος απολογισμός του έργου τους?

Για να το συμμαζέψω όμως, γιατί νομίζω ότι το ξεχειλώσαμε. Δεν επιθυμώ ακριβώς παντού κάμερες. Ούτε να γράφουν/αρχειοθετούν συνέχεια. Αν μη τι άλλο είναι σπατάλη. Σε συγκεκριμένες περιστάσεις όμως όπου η πιθανότητες τέλεσης εγκληματικών πράξεων είναι αυξημένες (και ας ξεκινήσουμε από τις αστυνομικές δράσεις) είναι λογικό και συμφέρον να χρησιμοποιήσουμε την τεχνολογία για να διευκολύνουμε τον καταλογισμό και την απόδοση δικαιοσύνης.

4 12 2007
Νοσφεράτος

»Σε συγκεκριμένες περιστάσεις όμως όπου η πιθανότητες τέλεσης εγκληματικών πράξεων είναι αυξημένες (και ας ξεκινήσουμε από τις αστυνομικές δράσεις) είναι λογικό και συμφέρον να χρησιμοποιήσουμε την τεχνολογία για να διευκολύνουμε τον καταλογισμό και την απόδοση δικαιοσύνης.»

αυτό ομως φίλε μου ειναι Τό Προβλημα .. Στην περιπτωση της αστυνομίας και της εγκληματικότητας ..υφισταται η μονιμη συγκρουση
Δυο Αρχών: Της Νομιμοτητας και της Αποτελεσματικότητας

Η αρχή της Νομιμοτητας λεει περίπου: Δεν εξεταζουμε τα πριν της Πραξης… Η αστυνομία σε ενα Κρατος Δικαιου μπορει να επεμβαινει Μόνο μετά την Πράξη……

Η αρχή της αποτελεσματικότητας : λεει περιπου …Καλά ρε παιδια θα με τρελανετε ; Δηλαδή θα περιμενω να εκτραπεί π.χ μιαδιαδηλωση σε εγκληματικές πραξεις για να παρεμβω; … Βλεπω τους υποπτους (γνωστους αγνωστους) τους ξερω απο πριν (παρακολουθώντας ή υποκλεπτωντας συνομιλιες κ.λ.π ) τους συλλαβανω προληπτικά και τελειωσε …
Λοιπόν … Δεν αξιολογώ .. Περιμενω απο εσενα να μου πεις που κοντυτερα τοποθετεις αυτά που λες περι αξιοποιησης των τεχνολογιων κ.λ.π…..

τωρα αυτα τα περι εργασιας κ.λ.π Θα μπορουσαν να γραφουν (και εχουν γραφει χιλιαδες σελιδες) ..Το μόνο που περιοριζομαι να πώ ειναι οτι (κατα τη δική μου αντίληψη)
μαλλον συναρτας πολύ -πολύ στενα το δικαιωμα στα προσωπικά δεδομενα και αξιοπρεπεια (δικια »μου΄΄ ή των αλλων-με το δικαιωμα στην ιδιοκτησια)
( Δεν μπορώ να αντισταθώ
στον πειρασμό να σου προτεινω κι αλλο βιβλιο ,παλι του Μακ φερσον :» Ατομικισμός και Ιδιοκτησία»

10 12 2007
Σπύρος Ντόβας

Νομίζω ότι έγραψα ήταν σαφές και δεν άφηνε περιθώρια για απορίες σχετικά με το αν εγκρίνω τις προληπτικές συλλήψεις:

«…είναι λογικό και συμφέρον να χρησιμοποιήσουμε την τεχνολογία για να διευκολύνουμε τον καταλογισμό και την απόδοση δικαιοσύνης«.

Μάλιστα αμέσως πριν έχω πει ότι θα προτιμούσα να ξεκινούσαμε προς την κατεύθυνση αυτή από την παρακολούθηση των πεπραγμένων της αστυνομίας.

Η ανάγνωση του Macpherson (αν γίνει) μετατίθεται για το καλοκαίρι. (Νομίζω πιο δόκιμη μετάφραση του «Possessive Individualism» είναι «Κτητικός Ατομικισμός»)

15 12 2007
Νοσφεράτος

Απο τον σημερινο ”Ιό” της Ελευθεροτυπίας :

Δημοκρατία κλειστού κυκλώματος

«Κάμερες στις παιδικές χαρές ζητάει ο Κακλαμάνης»

(«Ελευθεροτυπία», 8.12.07)

Η πρόθεση της κυβέρνησης να καταγράφει τις διαδηλώσεις μέσω των καμερών παρακολούθησης «της κυκλοφορίας» επισημοποιεί αυτό που όλοι γνωρίζαμε. Οτι δηλαδή όλη αυτή η επένδυση σε μέτρα ελέγχου και παρακολούθησης των δημόσιων χώρων, που κορυφώθηκε με την οργάνωση των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004, δεν ήταν συγκυριακή ούτε είχε κύριο στόχο την αόρατη τρομοκρατική απειλή. Πριν από έναν χρόνο αποκαλύπταμε («Το νέο 1-1-4», 6.1.07) ότι ήδη πριν από την Ολυμπιάδα η ΕΛ.ΑΣ. είχε προειδοποιήσει ότι τα «τεχνικά μέσα» που αποκτήθηκαν για το 2004 θα εξακολουθούν να μας προσφέρουν τις υπηρεσίες τους, ενώ το 2005 και το 2006 οι κάμερες παρακολουθούσαν ειρηνικές διαδηλώσεις, παρά τις εντολές της Αρχής Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων.

Και βέβαια είναι απολύτως αποκαλυπτική για τις πραγματικές προθέσεις της κυβέρνησης η φούρια της να περάσει από τη Βουλή το σχετικό νομοσχέδιο που ουσιαστικά καταργεί την ήδη αποδυναμωμένη Αρχή και νομιμοποιεί τη χρήση του συστήματος παρακολούθησης των διαδηλωτών, σε μια περίοδο που επιχειρεί να επιβάλει τα κύρια μέτρα του αντιλαϊκού της προγράμματος.

Φυσικά, πρόσχημα για τη γενίκευση της παρακολούθησης των πολιτών είναι ο «πόλεμος κατά της τρομοκρατίας» ή γενικότερα η «πάταξη της εγκληματικότητας». Μάλιστα επισημαίνεται ότι με την ανάπτυξη του συστήματος των καμερών θα χτυπηθεί η παραβατικότητα κάθε είδους και θα προστατευθούν οι πολίτες και οι περιουσίες τους. Τα πραγματικά δεδομένα δεν επιβεβαιώνουν αυτό τον ισχυρισμό.

Ενα πρώτο δείγμα για το πού οδηγεί η αστυνομική υπερπαρακολούθηση μάς ήρθε από τον αθλητικό χώρο, εκεί δηλαδή όπου συνήθως δοκιμάζονται τα μέτρα καταστολής πριν εφαρμοστούν σε όλους τους χώρους κοινωνικής διαμαρτυρίας. Μόλις άρχισε να εφαρμόζεται η τηλεοπτική σάρωση των κερκίδων από κάμερες, οι συγκρούσεις των χούλιγκαν μεταφέρθηκαν εκτός γηπέδων. Και είχαμε τη φονικότερη μάχη των τελευταίων δεκαετιών, με νεκρό και τραυματίες, έπειτα από δολοφονικό ραντεβού στο «ασφαλές» τυφλό σημείο της Παιανίας.

Και ας μην υποστηρίξει κανείς ότι αυτά συμβαίνουν επειδή δεν έχει πλήρη ανάπτυξη το σύστημα παρακολούθησης. Τα μηνύματα από τη Μεγάλη Βρετανία δεν είναι καθόλου διαφορετικά, παρά την προπαγάνδα των εμπόρων αυτών των πανάκριβων συστημάτων. Η Βρετανία είναι η πρώτη χώρα στον κόσμο που έχει τόσο πολύ στηρίξει την αστυνομική πρόληψη και καταστολή στις κάμερες κλειστού κυκλώματος. Και βέβαια η Βρετανία ήταν η πρώτη χώρα που μετέτρεψε τις κάμερες ελέγχου της κυκλοφορίας σε σταθμούς ελέγχου διαδηλωτών. Ηταν το 1984, όταν η κυβέρνηση Θάτσερ συνέδεσε τις 145 κάμερες της τροχαίας με τα κεντρικά γραφεία της Σκότλαντ Γιαρντ για να αντιμετωπίσει τις διαδηλώσεις των εξεγερμένων ανθρακωρύχων. Σήμερα οι κάμερες στη Βρετανία ξεπερνούν τα 4,2 εκατ., ενώ υπολογίζεται ότι κάθε Λονδρέζος που ξεμυτάει απ’ το σπίτι του φιλμάρεται 300 φορές.

Με ποιο αποτέλεσμα; Οι κάμερες αυτές άντλησαν την τελευταία δεκαετία το 78% του προϋπολογισμού πρόληψης εγκλήματος του βρετανικού υπουργείου Εσωτερικών. Ομως, σύμφωνα με τις τελευταίες στατιστικές, παρά το γεγονός ότι πέρυσι η συνολική εγκληματικότητα έπεσε κατά δύο εκατοστιαίες μονάδες, στο ίδιο χρονικό διάστημα αυξήθηκαν κατά 13% οι κλοπές στους δρόμους και οι επιθέσεις σε δημόσιους χώρους, δηλαδή τα εγκλήματα ακριβώς που υποτίθεται ότι αποτρέπουν οι κάμερες.

Το βρετανικό υπουργείο Εσωτερικών ανέθεσε σε επιστήμονες του Πανεπιστημίου Leicester τη διερεύνηση της αποτελεσματικότητας του μέτρου με εξίσου πενιχρά αποτελέσματα. Το συμπέρασμα της έρευνας ήταν ότι μόνο σε κλειστούς χώρους στάθμευσης αυτοκινήτων είναι αποτελεσματικός αυτός ο μηχανισμός παρακολούθησης. Στα πάρκινγκ του μετρό και του κέντρου του Λονδίνου παρατηρήθηκε σημαντική υποχώρηση των κλοπών, έως και 73%. Σε όλες όμως τις άλλες περιοχές που καλύπτονταν από κάμερες οι εγκληματολόγοι «δεν διαπίστωσαν καμία ουσιώδη αλλαγή».

Το τελικό συμπέρασμα της έρευνας ήταν ότι «η χρήση των καμερών δεν μπορεί να χαρακτηριστεί επιτυχής. Κόστισε πολλά χρήματα και δεν απέφερε το προσδοκώμενο όφελος». Βέβαια σε κάποιους απέφερε όφελος. Σ’ αυτούς ακριβώς που είχαν άμεσο οικονομικό συμφέρον από τη δημόσια χρηματοδότηση αυτού του πανάκριβου και αντιδημοκρατικού μέτρου.

15 12 2007
Σπύρος Ντόβας

Ενα πρώτο δείγμα για το πού οδηγεί η αστυνομική υπερπαρακολούθηση μάς ήρθε από τον αθλητικό χώρο, εκεί δηλαδή όπου συνήθως δοκιμάζονται τα μέτρα καταστολής πριν εφαρμοστούν σε όλους τους χώρους κοινωνικής διαμαρτυρίας.

Μόνο σε μένα αυτή η διατύπωση αφήνει την εντύπωση ότι οι αθλητικοί χώροι είναι και αυτοί χώροι κοινωνικής διαμαρτυρίας?

Ειδικά αυτό το παράδειγμα με τα γήπεδα που αναφέρει είναι αντιφατικό, μιας και διαψεύδει τον παρακάτω ισχυρισμό ότι στους παρακολουθούμενους χώρους δεν μειώνεται η παραβατικότητα. Μας λέει δηλαδή ότι χάρη στις κάμερες η βία φεύγει από τα γήπεδα και πηγαίνει αλλού. Εμένα που θέλω να πάω με τον γιο μου στο γήπεδο και δεν πρόκειται να πάω σε κάποιο ραντεβού για μάχη, με ικανοποιεί που τουλάχιστον φεύγει από τα γήπεδα.

Κατά τα άλλα, πάμε πάλι: Δεν θυμάμαι να μίλησα πουθενά για πρόληψη, μόνο για καταλογισμό. Και στοιχεία για την επίδραση των καμερών στα ποσοστά των παραστατικών που εξιχνιάζονται με την βοήθεια των καμερών, ο Ιός έκρινε ότι δεν θα μας ενδιέφεραν προκειμένου να τα αναζητήσει.

Το αν το συνολικό αποτέλεσμα αξίζει τα λεφτά του, είναι μια πραγματικά ουσιαστική συζήτηση. Τα περι «αντιδημοκρατικότητας» τα ακούω βερεσέ.

15 12 2007
15 12 2007
Νοσφεράτος

»Το αν το συνολικό αποτέλεσμα αξίζει τα λεφτά του, είναι μια πραγματικά ουσιαστική συζήτηση. Τα περι “αντιδημοκρατικότητας” τα ακούω βερεσέ.»

Αγαπητε μου σε μια Δημοκρατια Τα περι “αντιδημοκρατικότητας”είναι μια πραγματικά ουσιαστική συζήτηση….»Το αν το συνολικό αποτέλεσμα αξίζει τα λεφτά του,» μπορει να αφορά εναν ιδιωτη πειχειρηματια για την επιχειρησ του αλλά δεν ειναι επιχειρημα για την Δημοκρατια ..Εκτος αν αντιλαμβανομαστε την Δημοκρατια ως Ιδιωτική επιχειρηση …

Ε! υπαρχουν και καποιοι που το βλεπουν ετσι( Συνήθως ειναι αυτοι που παν να βαλουν και χερι (βλ σκανδαλο με μίζες των »δομημένων») ή να περικόψουν τις συνταξεις των εργαζομένων
http://www.enet.gr/online/online

16 12 2007
Σπύρος Ντόβας

Εννοούσα – ίσως μην ήταν καθαρό – ότι τα ακούω βερεσέ για το συγκεκριμένο θέμα, το οποίο στο δικό μου μυαλό είναι μάλλον καθαρό.

Γενικά, φυσικά να συζητήσουμε σχετικά με την αντιδημοκρατικότητα συμβάντων και αποφάσεων. Έχει βέβαια ενδιαφέρον να καθορίσουμε πρώτα τα κριτήρια με βάση τα οποία κάτι κρίνεται δημοκρατικό και αντιδημοκρατικό, (θέμα επί του οποίου αυτοί που συνήθως επικαλούνται την αντιδημοκρατικότητα φροντίζουν να συντηρούν μια ασάφεια).

Ας πούμε, για μένα το όριο του 3% και η ενισχυμένη αναλογική είναι σαφώς αντιδημοκρατικά.

Οι κάμερες (στο πλαίσιο που εγώ τις βάζω) γιατί?

Τέλος, νομίζω είναι προφανές ότι η διαχείριση των χρημάτων των φορολογουμένων πρέπει να γίνεται με όρους κόστους-οφέλους. Ξέρεις κάποιον άλλο τρόπο?

28 12 2007
Τζιτζιμιτζιχόντζιρας
2 05 2012
Πολιτικό ερωτηματολόγιο ΙΙ « αναΜορφωση – συνΙστολογιο

[…] τη μαγνητοσκόπησή του. Ένα παλιό σχετικό μου άρθρο εδώ. 2. Υποχρέωση της αστυνομίας να μαγνητοσκοπεί τις […]

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s




Αρέσει σε %d bloggers: