Έφυγε ο Άκης Δαβής

26 01 2008

Με τον Άκη Δαβή δεν θα είχαμε μιλήσει πάνω από 20 φορές. Νοιώθω όμως ότι τον γνώριζα πολύ καλά. Η Εβίτα είναι -ήταν- μαθήτριά του τα τελευταία 6 χρόνια. Έζησα τον Άκη μέσα από την Εβίτα. Ήταν ένας ξεχωριστός άνθρωπος.

akis_davis.jpgΝομίζω είχε όλα τα qualities που εκτιμώ. Ήταν άνθρωπος αρχών, ακέραιος, ταπεινός αλλά περήφανος, δημιουργικός, ακατάβλητος. «Είχε όραμα για το θέατρο. Και παρήγαγε έργο», όπως είπε η κ. Ρούλα Πατεράκη στο συγκλονιστικό τελευταίο κατευώδιο που του απηύθυνε. Ήταν ένας άνθρωπος σε αποστολή.

Όταν ο ιερέας είπε: «πᾶν ἁμάρτημα τὸ παρ᾿ αὐτῶν πραχθέν, ἐν λόγῳ ἢ ἔργῳ ἢ διανοίᾳ, ὡς ἀγαθὸς καὶ φιλάνθρωπος Θεὸς συγχώρησον, ὅτι οὐκ ἔστιν ἄνθρωπος ὃς ζήσεται καὶ οὐχ ἁμαρτήσει·«, η Εβίτα γύρισε και μου είπε «ο Άκης δεν είχε καμμία αμαρτία». Από όλους τους ανθρώπους, για τον άνθρωπο αυτόν το πιστεύω.

Το θέμα του θανάτου είναι πολύ δύσκολο. Είναι ίσως το δεύτερο σημαντικότερο θέμα που έχει απασχολήσει περισσότερο τους ανθρώπους, μετά από αυτό του έρωτα. Δεν κρίνω εαυτόν κατάλληλο να το διαπραγματευτώ. Μέχρι σήμερα άλλωστε έχω υπάρξει πολύ τυχερός και δεν το έχω βιώσει από κοντά.

Δεν μπορείς όμως όταν βλέπεις ανθρώπους σαν και αυτόν, πάλλευκους, διάφανους, δράστες μόνο του καλού και θεράποντες του πνεύματος να φεύγουν και να μένουν τόσα και τόσα κατακάθια, σκατόψυχοι που να ζουν μέχρι τα βαθιά γεράματα για να πράττουν μόνο το κακό, δεν μπορείς παρά να στέκεις απελπισμένος μπροστά στην καταφανή απουσία οποιουδήποτε «μεγάλου σχεδίου». Δυστυχώς όχι Freddy, there seems not to be any kind of justice under the sky.

Πολύς ο πόνος σήμερα και για πολλούς ανθρώπους.

Ο Άκης Δαβής έφυγε, αλλά και πάλι όχι. Παρότι το σώμα του σήμερα ετάφη, ένα κομμάτι από το πνεύμα του ζει μέσα στις ψυχές των μαθητών του και θα συνεχίσει να δρα μέσα από αυτούς.

Ένα μικρό κομμάτι του είναι και μαζί μας.

Advertisements

Ενέργειες

Information

2 Σχόλια

27 01 2008
ector

Άκη Δαβή!Καλό σου ταξίδι , εκεί σε περιμένουν πολλοί ομότεχνοί σου ισάξιοι, αόρατου θιάσου, Σαν άξαφνα μεσάνυχτα.

28 01 2008
Αττιλας

δεν μπορείς παρά να στέκεις απελπισμένος μπροστά στην καταφανή απουσία οποιουδήποτε “μεγάλου σχεδίου

—- Οπερ μεθερμηνευομενον οτι ψαχνεις να βρεις ενα τετοιο σχεδιο αλλα δεν το βρισκεις. Αν, απο την αλλη, εισαι πεπεισμενος οτι δεν υπαρχει κανενα τετοιο σχεδιο κ’ πως η γεννηση σου ηταν ενα απλο ατυχημα, τοτε (σχεδον) απαλασεσσαι απο ενα μεγαλο αχθος.

Μπορω να πω πολλα αλλα δεν ειναι της παρουσης, θελω να πιστευω ομως οτι η υπαρξη κ’ μονο του μικρου (εννοω ως οργανισμου που μεγαλωνει, που ολα μεσα του δουλευουν με «πληρη στοιχεια» που λενε κ’ στην αεροπορια) αντισταθμιζει την θλιψη σας απο την (βιολογικη) απωλεια.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s




Αρέσει σε %d bloggers: