Βρυξελλών επιμύθιο

14 09 2008

5 μέρες μετά την επιστροφή μας από τις Βρυξέλλες σχεδόν τα πάντα που αφορούν το χρονικό της επίσκεψής μας στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχουν γραφτεί (links στο τέλος του post). Με τα γεγονότα πανκοίνως γνωστά, θα σταθώ μόνο στα σημεία που θα με ενδιέφερε να συζητήσω λίγο παραπάνω:

1) Κάλυψη: Δεν γνωρίζω πολλά μη-μαζικά γεγονότα που να έχουν τύχει τέτοιας λεπτομερούς και σφαιρικής (κυριολεκτικά – υπάρχουν βίντεο σχεδόν από κάθε οπτική γωνία) κάλυψης. Ίσως η διείσδυση των blogs σε πλατιές μάζες να μην συγκρίνεται με τα παραδοσιακά ΜΜΕ, τελικά όμως η επικοινωνιακή τους αποτελεσματικότητα, λαμβάνοντας υπόψιν ότι once-on-the-net-forever-on-the-net, νομίζω ότι είναι συγκρίσιμη. Για εκείνα τα δημόσια πρόσωπα των οποίων οι πράξεις είναι υψηλού επιπέδου και διαφανείς ώστε να μην χρειάζονται editing και «απόδοση», τα νέα μέσα είναι οι φυσικοί τους σύμμαχοι. Όσοι παρακολούθησαν από κοντά το -υψηλού ρίσκου- πείραμα των Λαμπρινίδη/Ματσούκα λογικά αυτό θα πρέπει να το έχουν αντιληφθεί, οπότε αναμένω όλο και περισσότερα δημόσια πρόσωπα (όχι μόνο πολιτικοί) να επιλέγουν αυτό το κανάλι για την προβολή των δράσεών τους.

2) Είμαι ένα τίποτα: Η επαφή με τους Ευρωπαϊκούς θεσμούς αφήνει μια μικτή γεύση τελικά. Γλυκιά γιατί φαίνεται να έχουν μια καλύτερη ισορροπία μεταξύ των εξουσιών και Πικρή λόγω της μικρής απόλυτης πολιτικής αξίας που έχει το κάθε άτομο σε μια τόσο πολυπρόσωπη πολιτική οντότητα όπως η Ευρώπη. Η αίθουσα του Ευρωκοινοβουλίου είναι επιβλητική αλλά ταυτόχρονα σου γεννά μια θλίψη. Οι αντιπροσωποι είναι περισσότεροι από 750, και ο καθένας από αυτούς αντιπροσωπεύει περισσότερους από 400.000 εκλογείς. Με ποιο μηχανισμό φτάνει η δική μου πολιτική βούληση μέχρι αυτή την αίθουσα? Ποια είναι η απόλυτη αξία της? Αν και τυπικά θα μπορούσε κάποιος εύκολα να το αντικρούσει, ουσιαστικά η πολιτική στην Ευρώπη συμβαίνει ερήμην μας.

3) Τα μεγάλα καράβια στρίβουν αργά και πλέουν στα ανοικτά: Κάτι ακόμα που μου έμεινε ως αίσθηση είναι το πόσο πραγματικά τεράστια αδράνεια έχει ένα τέτοιο πολιτικό σώμα. Δεν είναι απαραίτητα κακό αυτό, αλλά τελικά είναι βέβαιον ότι οι οποίες αλλαγές συμβαίνουν αργά. Επίσης είναι βέβαιο, λόγω του τρόπου που παράγεται η πολιτική (μέσα από συνεχείς ευκαιριακές συμμαχίες, συμβιβασμούς κλπ) ότι σχεδόν ποτέ δεν θα ληφθεί μια απόφαση που να ενστερνίζεται πλήρως τα αιτήματα μιας από τις κατά περίπτωση αντιμαχόμενες πλευρές. Υπ’ αυτό το πρίσμα, μάλλον δεν μπορούμε να περιμένουμε μια στάση 100-0 υπέρ των ατομικών δικαιωμάτων. Κάποιος συμβιβασμός θα υπάρξει – το διακύβευμα είναι η έκτασή του.

4) Η «νέα μεταπολίτευση»: Ο Νίκος Δρανδάκης έχει ήδη γράψει για την έλλειψη αυτοδυναμίας που χαρακτηρίζει το Ευρωκοινοβούλιο και πως αυτό κάθε άλλο παρά οδηγεί σε ακυβερνησία την Ευρώπη. Ένα διαφορετικό πολιτειακό σύστημα, όπου οι πολίτες εκλέγουν αντιπροσώπους χαλαρά συνδεδεμένους με κόμματα, οι οποίοι ασκούν σχετικά ανεξάρτητα πολιτική και λογοδοτούν πρωτίστως στους εκλογείς τους (αντί για την κομματική ηγεσία) ασκεί και σε μένα μεγάλη γοητεία. Δυστυχώς, δεν υπάρχει τρόπος αυτό να συμβεί, μιας και το Σύνταγμα μας το οποίο συνέταξαν κάποιοι άλλοι όταν οι περισσότεροι από μας ήταν αγέννητοι ή βρέφη δεν προβλέπει διαδικασία αλλαγής τους πολιτεύματος. Αναγκαστικά θα πρέπει να επαναστατήσουμε.

Πριν όμως φτάσουμε στην επανάσταση, τίποτα δεν μας εμποδίζει να τρέξουμε ένα πιλοτικό ώστε να δούμε τα συν και τα πλήν σε ένα σενάριο χαμηλού ρίσκου. Και τι προσφορότερο από τις Ευρωεκλογές και την αντιπροσώπευσή μας στους Ευρωπαϊκούς θεσμούς.

Γνωρίζετε την διαδικασία με την οποία εκλέγονται σήμερα οι Ευρωβουλευτές μας. Συντάσσονται κομματικές λίστες και ουσιαστικά οι Ευρωβουλευτές διορίζονται από τους κομματικές ηγεσίες. Αυτό, πέραν του ότι περιορίζει σημαντικά την δυνατότητα για γνήσια πολιτική έκφραση των πολιτών, υποβιβάζει τις Ευρωεκλογές σε ένα επίσημο γκάλοπ όπου τα κόμματα μετρούν τις δυνάμεις τους. Σοβαρός διάλογος για τα Ευρωθέματα δεν γίνεται.

Τίποτα δεν μας εμποδίζει να αλλάξουμε τον τρόπο με τον οποίο διορίζουμε τους αντιπροσώπους μας στις Βρυξέλλες. Είναι νομίζω δίκαιο (για να μην πω ζωτικό – δεδομένης της αυξανόμενης επίδρασης των αποφάσεων των Ευρωπαϊκών οργάνων) αίτημα να απαιτήσουμε αμεσότερη εκπροσώπιση. Αντί των κομματικά οριζόμενων λιστών θα μπορούσαμε/έπρεπε να έχουμε ένα ευρωψηφοδέλτιο με όλους τους υποψηφίους -ανεξαρτήτως κόμματος προέλευσης- και οι πολίτες να σταυρώνουν εκείνους που θεωρούν καταλληλότερους να προωθήσουν τις πολιτικές που επιθυμούν στην Ευρώπη. Με τον τρόπο αυτό, ο κάθε Ευρωβουλευτής θα είναι υπόλογος πρωτίστως -ή μόνον- στους εκλογείς του και όχι στην κομματική ηγεσία, και παράλληλα θα πάψουμε να εξάγουμε την νοσηρή εγχώρια κομματική αντιπαράθεση. Οι δε πολίτες θα μπορούν να ψηφίζουν π.χ. Λαμπρινίδη χωρίς να είναι αναγκασμένοι να ψηφίζουν ταυτόχρονα Ματσούκα (ή και το αντίθετο, γιατί όχι)

Δεν είμαι σε θέση τώρα να προτείνω τρόπο με τον οποίο το αίτημα αυτό μπορεί να προωθηθεί. Άλλωστε είναι καλό να τρέχουμε μια καμπάνια την φορά :-). Πάντως αρκετό καιρό έχουμε μέχρι τις ευρωεκλογές, οπότε ας κρατήσουμε την ιδέα.

5) Το δις εξαμαρτείν: Τέλος, η επίσκεψη στις Βρυξέλλες μου άφησε μια μεγάλη απογοήτευση από τον ΓΑΠ. Γενικά τον ΓΑΠ τον συμπαθώ, νομίζω ότι είναι ένας καλός άνθρωπος με αγαθές προθέσεις, άσχετα με το αν έχει το μέταλλο για να κάνει την δουλειά για την οποία αιτείται. Υπάρχουν όμως πράξεις που δίνουν πολιτικό στίγμα και μιλούν για τον πολιτικό, και δυστυχώς μιλούν όχι και πολύ κολακευτικά. Η τοποθέτηση της κ. Ματσούκα στην κορυφή του Ευρωψηφοδελτίου του ΠΑΣΟΚ είχε όπως θυμάστε δημιουργήσει πολλές συζητήσεις, οι περισσότερες από τις οποίες έμεναν στο φαίνεσθαι (όπως συμβαίνει και με τις περισσότερες συζητήσεις στα ελληνικά ΜΜΕ). Ήλπιζα ότι οι ενστάσεις που είχαν ακουστεί είχαν να κάνουν με την αναμενόμενη αντίσταση των κομματικών μηχανισμών στην ταχεία ανάδειξη (εκτόξευση για την ακρίβεια) ενός χαμηλόβαθμου στελέχους σε υψηλή θέση. Ήλπιζα ότι ο ΓΑΠ κάποια ιδιαίτερη αξία είχε εντοπίσει στο συγκεκριμένο στέλεχος του ΠΑΣΟΚ και μέσα στη γενικότερη προσπάθεια για εμπέδωση κλίματος ανανέωσης είχε χρησιμοποιήσει την εξουσία του για να κάνει μια δήλωση, ότι η πραγματική αξία είναι υπέρτερη της κομματικής επετηρίδας. Η εμπειρία μου από τις Βρυξέλλες διέψευσε πανηγυρικά αυτές τις ελπίδες, και απέδειξε ότι ήταν μια επιλογή καθάρα του φαίνεσθαι. Λαμβάνοντας υπόψιν ότι οι Έλληνες Σοσιαλιστές έχουν μόλις 8 θέσεις (σε σύνολο 785 εδρών) σε ένα σώμα που παράγει πολιτική με άμεση επίδραση πάνω μας, δεν μπορούμε να μιλάμε παρά για μια ΑΝΕΠΙΤΡΕΠΤΗ και ΑΣΥΓΧΩΡΗΤΗ ΣΠΑΤΑΛΗ. Και έχοντας και το ανάλογο παράδειγμα της κ. Φώφης Γενημματά στα εγχώρια ψηφοδέλτια, καταλήγουμε ότι δεν μπορούμε να μιλάμε περί ανδρός σοφού.

ΥΓ: Θα ήθελα και από εδώ να απευθύνω τα συγχαρητήρια μου για την υποδειγματική διοργάνωση και τις ευχαριστίες μου για την φιλοξενία στους οικοδεσπότες μας. Επίσης να ευχαριστήσω τους υπόλοιπους συμμετέχοντες το υψηλό επίπεδο της παρουσίας των οποίων έκανε το ταξίδι αυτό μια αξιομνημόνευτη εμπειρία.

Έχουν επίσης γράψει (με σειρά in.gr): Πρόχειρο Τετράδιο[1] [2] [3], ΠοΠο Culture (Προοίμιο), NYLON, Η γενιά των 700 ευρώ, Ειρήνη Βουτσκόγλου, e-Lawyer, metablogging.gr [1] [2] [3] [4], pestaola.gr, nikosvasilakos.gr, adeligia.net, Ματθαίος Τσιμιτάκης, arkoudos.com, Στέφανος Παπανώτας, Αθήναιος, vrypan, kalimera.pasok.gr, neolaia.gr, magicasland.com [1] [2] [3]

Η φώτο είναι του Νίκου Δρανδάκη

Advertisements

Ενέργειες

Information

22 Σχόλια

14 09 2008
» Βρυξελλών επιμύθιο » NYLON

[…] το (καθυστερημένο – που ήσουν Σπύρο τόσες μέρες;) σημερινό άρθρο του Σπύρου Ντόβα με τις εντυπώσεις του από τις Βρυξέλλες. Συμφωνώ μέχρι […]

14 09 2008
vrypan

Ε, καλά, και με το 5) με οδηγείς στο συμπέρασμα ότι δεν μπορώ να μιλώ περί «ανδρός αντικειμενικού».

Δεν σχολιάζω την κρίση σου, για τους ευρωβουλευτές του ΠΑΣΟΚ. Αυτή είναι προσωπική και σεβαστή.

Σχολιάζω ότι καταλήγεις σε ένα συμπέρασμα για τον Παπανδρέου με βάση μόνο 2 επιλογές που θεωρείς λανθασμένες (εμφανίζοντάς το ως 2/2 λάθη) ενώ ο Παπανδρέου έχει αναδείξει δεκάδες ανθρώπους.

Ενδιαφέρον έχει επίσης ότι οι άνθρωποι που εσύ θεωρείς «σπατάλη», είναι οι μόνοι που δείχνουν έμπρακτα να ξεφεύγουν από λογικές «δικών μας παιδιών», π.χ. με την πρόσκληση για επίσκεψη στις Βρυξέλλες που σου απεύθηναν.

14 09 2008
Πάρης

«Ένα διαφορετικό πολιτειακό σύστημα, όπου οι πολίτες εκλέγουν αντιπροσώπους χαλαρά συνδεδεμένους με κόμματα, οι οποίοι ασκούν σχετικά ανεξάρτητα πολιτική και λογοδοτούν πρωτίστως στους εκλογείς τους (αντί για την κομματική ηγεσία) ασκεί και σε μένα μεγάλη γοητεία. Δυστυχώς, δεν υπάρχει τρόπος αυτό να συμβεί, μιας και το Σύνταγμα μας το οποίο συνέταξαν κάποιοι άλλοι όταν οι περισσότεροι από μας ήταν αγέννητοι ή βρέφη δεν προβλέπει διαδικασία αλλαγής τους πολιτεύματος. Αναγκαστικά θα πρέπει να επαναστατήσουμε.»

Μα δε νομίζω ότι χρειάζεται να αλλάξει το πολίτευμα για να υπάρχει αποδέσμευση από τα κόμματα. Μπορέι να γίνει με εισαγωγή επιπλέον άρθρων στο Σύνταγμα, ενδεχομένως απάλειψη ή τροποποίηση κάποιων τωρινών που αναφέρονται στη λειτουργία των κομμάτων όπως επίσης με νομοθετικές αλλαγές σε ότι αφορά την εκλογική διαδικασία και την ψηφοφορία.

14 09 2008
S G

παναγιωτη εγω παντως θα συμφωνησω οτι ο ΓΑΠ δεν φαινεται να χρησιμοποιει σοφα την σημαντικη εξουσια που εχει να επιλεγει ευθεως τους βουλευτες μας στην ΕΕ ή στην ελληνικη βουλη (δια της λιστας επικρατειας). Οχι οτι η ΝΔ τα παει πολυ καλυτερα (στην ΝΔ δεν μπηκε ο Ιωαννιδης στο επικρατειας?), αλλα ο ΓΑΠ θελει να το παιζει διαφορετικος.

Για την κα Ματσουκα, μου ηταν συμπαθης αλλα δεν εδειξε σημαδια μεγαλου πολιτικου βεληνεκους ή βαθιας σοφιας. Σιγουρα υπαρχουν νεοι ανθρωποι με περισσοτερα πραγματα να πουν και να προσφερουν. Απο την αλλη, θα πω προς υπερασπιση της οτι ο πολιτικος δεν χρειαζεται να ειναι παντογνωστης αλλα να καταφερνει να περναει καποιες θεσεις που ισως τις παιρνει απο αλλους. Αν η κα Ματσουκα εχει την ωριμοτητα και ανοιχτομυαλια που χρειαζεται για να διαλεγει καλους συμβουλους που θα τις δωσουν τις απαραιτητες γνωσεις, τοτε μπορει να γινει πετυχημενη και χρησιμη για την χωρα.
Δεν εχω αρκετη πληροφορια για να κρινω, αλλα οντως οτι καλεσε βλογερς απο καθε γωνια ειναι ενα καλο σημαδι.

14 09 2008
vrypan

S.G.: απλά σημειώνω ότι αυτό που παρουσιάστηκε ως λογικό συμπέρασμα δεν στηρίζεται σε ένα λογικό συλλογισμό.

14 09 2008
Κωνσταντίνος Μιχαηλίδης

Θα ήθελα να σχολιάσω το (2). Με μια πρώτη ματιά έτσι είναι. Οι 700+ αντιπρόσωποι είναι τελικά λίγοι όταν αναλογίζεται κανείς ότι αντιπροσωπεύουν τόσους εκλογείς.

Αλλά όπως και στο [εθνικό μας] Κοινοβούλιο… φτάνει να γνωρίζεις τους κατάλληλους Ευρωβουλευτές, τις κατάλληλες ομάδες που έχουν φωνή ή μπορούν να εξασκήσουν πιέσεις. Το βρίσκω φυσιολογικό μια Βουλή που αντιπροσωπεύει 300+ εκατομμύρια κόσμου να είναι ένα δυσκίνητο τέρας.

Αλλά θα ήταν λάθος κάποιος να πιστέψει- ακόμα κι αν δεν υπογραφεί η ρύθμιση του [τέως] Ευρωσυντάγματος- πως η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν είναι το κλειδί για επιτυχημένες εθνικές επιλογές. Δεν είναι λίγες φορές που μετά από Οδηγία ή Σύσταση της ΕΕ χρειάστηκαν εθνικές κυβερνήσεις να μεταρυθμίσουν κακές τους πολιτικές για να πετύχουν την πολυπόθητη εναρμόνιση.

14 09 2008
Σπύρος Ντόβας

@vrypan:
Ποιος εξ ημών μπορεί να διεκεδικεί τον τίτλο του αντικειμενικού; Εγώ πάντως σίγουρα όχι. Οι κρίσεις μου είναι εξ ορισμού υποκειμενικές.

Δεν γνωρίζω ποιοι είναι οι δεκάδες άνθρωποι στους οποίους αναφέρεσαι, ίσως θα μπορούσες να μας βοηθήσεις σχετικά με αυτό.

Το θέμα είναι ότι σε δύο περιπτώσεις που ο ΓΑΠ είχε την απόλυτη ευχέρεια να κάνει μια πολιτική δήλωση επιλέγοντας τους αρίστους για να τους βάλει επικεφαλής του ψηφοδελτίου επικρατείας και του ευρωψηφοδελτίου, έκανε επιλογές απογοητευτικές για το δικό μου κριτήριο. Πόσες φορές πρέπει να αστοχήσει ο αντρειωμένος πριν αρχίσεις να τον κλαις?

Η πρόσκληση προς τους μπλόγγερς ήταν μια επαινετέα ενέργεια, και αυτό το έχω ήδη γράψει. Το μείζον όμως είναι οι πολιτικοί να κάνουν για την δουλειά – ειδικά όταν αυτή αποδεικνύεται τόσο σημαντική.

14 09 2008
Σπύρος Ντόβας

@Πάρης:
Ypu probably got me there. Θα ξαναδιαβάσω το Σύνταγμα για να το επιβεβαιώσω.
Η ουσία όμως της πρότασης παραμένει. Αν δεν νιώθουμε εμπιστοσύνη για μια μείζωνα αλλαγή στην πολιτειακή μας οργάνωση, μπορούμε για μια-δυο τετραετίες να γευτούμε τα θετικά μιας αμεσότερης εκπροσώπησης στους Ευρωπαϊκούς θεσμούς.

14 09 2008
vrypan

@Σπύρος: ας πούμε, πόσοι από τους 8 ευρωβουλευτές θεωρείς ότι ήταν πετυχημένες επιλογές;

14 09 2008
Σπύρος Ντόβας

Έχω άποψη για δύο, από τους οποίους ο ένας ήταν καλή επιλογή.

Φυσικά, δεν μπορούμε να ξέρουμε αν η καλή αυτή επιλογή ήταν ανεπηρέαστη επιλογή του ΓΑΠ ή ήταν αποτέλεσμα εσωκομματικών ζυμώσεων.

Αντίθετα, μπορώ ευκολότερα να δεχθώ ότι η επιλογή των επικεφαλής στα ψηφοδέλτια, η οποία αποτελεί πολιτική πράξη με έντονα συμβολικό χαρακτήρα, είναι προϊόν της βούλησης του αρχηγού του κόμματος. Είναι για μένα από εκείνες τις περιπτώσεις που κάποιος έχει την ευκαιρία βάλει το στίγμα του, να δείξει ποιος είναι. Και γι’ αυτό η κριτική μου στρέφεται προς τον ΓΑΠ και όχι προς το ΠΑΣΟΚ ως σύνολο.

Αν γνωρίζεις ότι αυτή η βασική υπόθεση – ότι οι επικεφαλής αποτελούν προσωπικές επιλογές του ΓΑΠ – είναι εσφαλμένη, πες το μου και θα ανασκευάσω.

Και, τέλος, ας σε ρωτήσω και γω κάτι: Αν ήταν στο χέρι σου να επιλέξεις τους/τις επικεφαλής των ψηφοδελτίων, οι επιλογές σου θα ήταν αυτές?

14 09 2008
Nikos

@vrypan έχω ακούσει πολλές φορές ανθρώπους από το πασοκ να παραδέχονται ότι η συγκεκριμένη επιλογή ήταν μεγάλη πατάτα του ΓΑΠ. Δε νομίζω ότι χωράει αμφισβήτηση πλέον αυτό…

14 09 2008
Sotiris Koukios

Θα παρέμβω στην συζητησή σας για 2 διευκρινίσεις :
Η ιδέα για την επίσκεψη των bloggers δεν ήταν καν ιδέα ΠΑΣΟΚ ή Παπανδρέου και υπάρζουν και τα πειστήρια επ αυτού…
Ναι και εγώ θα ήθελα να ξέρω τους δεκάδες που αναδείχτηκαν…πριν αρχίσουμε να χάνουμε και την λογική μας…
Επίσης θα συμφωνήσω με την κριτική σου Σπύρο και ως προς το έλλειμμα δημοκρατίας στο Ευρωκοινοβούλιο και ως προς την αναδυόμενη ευκαιρία στις επόμενες ευρωεκλογές…
Και τέλος σίγουρα ως προς την επιλογή Ματσούκα…έχω πάει παλιότερα προσκαλεσμένος στο Ευρωκοινοβούλιο μέσω της Καταναλωτικής Οργάνωσης που ήμουν διευθυντής της. Δεν ξέρω το δικό σας ταξίδι, το δικό μας ήταν μια χαρά «ρουσφετολογικό»….
Τέλος καλό θα ήταν οι προσκαλεσμένοι στο Κοινοβούλιο να μην αντιμετωπίζονται ως ιθαγενείς με χαντρούλες…
Σίγουρα για να είμαι και δίκαιος αποτελεί φωτεινή εξαίρεση ο Λαμπρινίδης!

14 09 2008
Σπύρος Ντόβας

@Σωτήρης
Άσχετα με το ποιος διατύπωσε την ιδέα, το μεγαλύτερο μέρος των credits πάει σε αυτούς που πήραν την απόφαση να την κάνουν πράξη και αυτοί είναι ο κ. Λαμπρινίδης και η κ. Ματσούκα.
Κατά την επίσκεψή μας δεν αντιλήφθηκα ότι μας αντιμετώπισαν ως ιθαγενείς με χαντρούλες, κάθε άλλο. Η οργάνωση ήταν σχεδόν άψογη – με εξαίρεση τα προβλήματα πρόσβασης στο internet, για τα οποία δεν ξέρω αν θα μπορούσαν να κάνουν κάτι, ακόμη και αν είχαν προβλέψει να ελέγξουν και αυτή την παράμετρο.

15 09 2008
Πάρης

«Οι αντιπροσωποι είναι περισσότεροι από 750, και ο καθένας από αυτούς αντιπροσωπεύει περισσότερους από 400.000 εκλογείς. Με ποιο μηχανισμό φτάνει η δική μου πολιτική βούληση μέχρι αυτή την αίθουσα? Ποια είναι η απόλυτη αξία της? Αν και τυπικά θα μπορούσε κάποιος εύκολα να το αντικρούσει, ουσιαστικά η πολιτική στην Ευρώπη συμβαίνει ερήμην μας.»

Αυτό είναι όντως ένα μεγάλο θέμα. Πάντως και στις ΗΠΑ με ανάλογο πληθυσμό δε νομίζω ότι ο αριθμός των αντιπροσώπων σε Γερουσία ή στη Βουλή τους να υπερβαίνει τους 750. Δηλαδή η αναλογία είναι και εκεί αρκετά δυσαναλογη.

@Σπύρος
«Η ουσία όμως της πρότασης παραμένει. Αν δεν νιώθουμε εμπιστοσύνη για μια μείζωνα αλλαγή στην πολιτειακή μας οργάνωση, μπορούμε για μια-δυο τετραετίες να γευτούμε τα θετικά μιας αμεσότερης εκπροσώπησης στους Ευρωπαϊκούς θεσμούς.»

Σε αυτό είμαι σύμφωνος

16 09 2008
Blogs, ενεργοί πολίτες και άλλα παραμύθια … « Κάτοικος γυάλινου πύργου

[…] blog.cosmix.org, metablogging.gr, e-diva.eu, elawyer.blogspot.com, g700.blogspot.com, nylon.gr, voteforliberty.wordpress.com, pestaola.gr, nikosvasilakos.gr, proxeirotetradio.blogspot.com, blogs.hiveworks.com, […]

16 09 2008
Ασμοδαίος

Σχετικά με το (2) δηλαδή το ζήτημα της αντιπροσώπευσης των πολιτών σε ένα τέτοιο επίπεδο, μία λύση θα μπορούσε να είναι η εφαρμογή του παραδείγματος της Βρετανικής Κολομβίας*: προκειμένου να ληφθεί απόφαση για τη μεταρρύθμιση του εκλογικού συστήματος, η κυβέρνηση όρισε με κλήρωση μία συνέλευση πολιτών, οι οποίοι μετά από εντατική διαβούλευση κατέληξαν στην πρόταση υπέρ ενός συστήματος STV (παρόμοιο με το (4) ), που υποβλήθηκε σε δημοψήφισμα, αλλά απορρίφθηκε. Ίσως, ένα τέτοιο σώμα θα μπορούσε να λειτουργήσει σε μόνιμη βάση ως Άνω Βουλή ή ως τμήμα του Κοινοβουλίου.


*λινκ: http://www.citizensassembly.bc.ca/public

19 09 2008
goculture.gr

καλημέρα σας..

νομίζω οτι η κάλυψη σας ήταν αρκετά εμπεριστατωμένη..

20 09 2008
logicomix

Ο μέσος όρος ηλικίας των μπλόγκερς μπορεί και να είναι 45 χρονών.
Οι απόψεις που διατυπώνονται στα ελληνικά μπλόγκς -για οποιοδήποτε θέμα- είναι οι “μοντέρνες” απόψεις της προηγούμενης γενιάς.
Οι εικοσάρηδες δεν είναι εδώ .
Οι τριαντάρηδες είναι με το ένα πόδι.
Από κει και πάνω τα μπλόγκς εμφανίζουν πληθωρισμό.
Αυτοί οι αμετανόητοι σαραντάρηδες και βάλε εχουν φάει το χαστούκι εκεί έξω στην κοινωνία και έρχονται εδώ να πολεμήσουν ανεμόμυλους .
Είναι πολύ εύκολο να τα βάζεις με ανεμόμυλους , αλλά κάποτε το παιγνίδι τελειώνει και επιστρέφει το αδιέξοδο.
Με λίγα λόγια οι ελληνες μπλόγκερς δεν έχουν να πουν και πολλά πράγματα σε κανένα τομέα.
Άλλωστε εδώ τους έφερε η δυνατότητα να έχουν ένα λαπτοπ που δεν το έχουν οι 20αρηδες , η ευκολία να πληρώνουν το ΕΙ-ΝΤΙ-ΕΣ-ΕΛ , τα απωθημένα τους , λίγη μοναξιά , η πιθανότητα για κανένα καινούριο αίσθημα , λίγη περιπέτεια και λίγη εκτόνωση .
Σε γενικές γραμμές το μπλόκιν στην Ελλάδα εξυπηρετεί ανάγκες βολεμμένων ανθρώπων. Ακριβώς με την ίδια λογική τροφοδοτείται η αναπτυξη του ίντερνετ από τις ΗΠΑ και από τις εταιρείες . (Οι αναγκες βολεμενων και με βεντάλια γούστων για περισσότερο τζίρο )
Τώρα υπάρχουν κάποιοι που μεσα σπο τα μπλόγκς περιμένουν ανατροπές …
… ας περιμένουν .
Για το μεσο όρο 45 θα συμπληρώσω πως στις γυναίκες έχουμε περισσότερες 20 – 30 χρονών ίσως γιατι έχουν μια έφεση στο γράψιμμο. Σε αλλη περιπτωση ο μέσος όρος των μπλόγκερς θα ήταν 50 .
Σύγνωμη που το παρακάνω αλλά θα ρωτήσω : εσάς δεν σας μυρίζουν ακόμα μεταπολίτευση τα μπλογκς ; δεν εχουν κατι απο τον ενθουσιασμό των πρωτοπασοκικών χρόνων; δεν πιάνετε στον αέρα κατι από τις εφημερίδες που στηρίζουν τις σοσιαλιστικές ιδέες ; δεν βλέπετε τους πιό χύμα να επαναλαμβάνουν τους τηλεοπτικούς καυγάδες και τους πιο ψαγμένους να αναπαράγουν το βήμα και το θεμα;

21 09 2008
Σπύρος Ντόβας

@Ασμοδαίος: Ενδιαφέρον! Ξέρεις τους λόγους για τους οποίους απορρίφθηκε?
Σχετικά με την μόνιμη λειτουργία ενός σώματος κληρωτών (αν αυτό εννοείς) προτιμώ την μόνιμη λειτουργία ενός σώματος άμεσα εκλεγμένων (εννοώ εκτός κομματικού aggregation)

@gocolture: μερσί

@logicomix: Νομίζω έχεις πάρει ικανοποιητικές απαντήσεις από τα υπόλοιπα blogs όπου έχεις δημοσιεύσει το ίδιο σχόλιο με copy-paste, οπότε δεν θα ασχοληθώ

25 09 2008
Ασμοδαίος

Για την έγκριση της πρότασης της συνέλευσης των πολιτών απαιτούνταν πλειοψηφία 60%, η οποία, όμως, δε σημειώθηκε για λίγες μόνο ποσοστιαίες μονάδες, παρόλο που σχεδόν σε όλες τις περιφέρειες της Βρετανικής Κολομβίας η πρόταση της συνέλευσης είχε αποσπάσει την πλειοψηφία. Fear not. 🙂 Μέσα στο 2009 το δημοψήφισμα θα επαναληφθεί.

Νομίζω ότι η άμεση εκλογή δεν είναι επαρκής όρος για την κάλυψη του διαστήματος αντιπροσώπου-εκλογέα, παρά μόνο αν υπάρχει και η δυνατότητα «άμεσης» ανάκλησης του αντιπροσώπου με πρωτοβουλία ενός ορισμένου αριθμού πολιτών.

25 09 2008
Σπύρος Ντόβας

Συμφωνώ στο θέμα της ανακλητότητας του αντιπροσώπου – αν και υπάρχουν τεχνικά θέματα (πως γνωρίζουμε ποιοι τον ψήφισαν ώστε να τους δώσουμε το δικαίωμα να τον ανακαλέσουν?)

7 10 2008
The Reality Tape » Blog Archive » ePrivacy: τα κουκιά (και η απαραίτητη ίντριγκα στο παραπέντε)

[…] αλπικής τούντρας, έχουν γράψει θαυμάσια ο Νίκος και ο Σπύρος. Θα ήμουν λίγο πιο συγκρατημένος από τον Νίκο στην […]

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s




Αρέσει σε %d bloggers: