Η επόμενη μέρα

27 03 2011

Περιπτώσεις δύο:

1) Σχετικά ομαλά, η ελληνική οικονομία και γενικότερα κοινωνία μετασχηματίζονται και οδηγούνται σε ένα νέο σημείο ισορροπίας. Είναι η περίπτωση που δεν θα μας απασχολήσει σε αυτό το ποστ (πως, ποιο νέο σημείο, ποια η πιθανότητα αυτού του σεναρίου κλπ).

2) Σε κάποιο σημείο του χρόνου, η ελληνική κοινωνία (και κατά συνέπεια οικονομία) βιώνει ένα «σημείο ασυνέχειας». Το θέμα μας.

Ως «σημείο ασυνέχειας» εννοώ ένα ή έναν μικρό αριθμό πολύ σημαντικών πιθανών γεγονότων που είναι ικανά αλλάξουν άρδην αυτά που σήμερα τείνουμε θεωρούμε σταθερές. Δυστυχώς τα γεγονότα αυτά και οι βραχυπρόθεσμες συνέπειές τους δεν μπορούν παρά να είναι δυσάρεστα. Πιθανά τέτοια γεγονότα μπορεί να είναι η παύση χρηματοδότησης από την τρόικα και η στάση πληρωμών, η επιστροφή στη δραχμή, κοινωνικές εντάσεις με νεκρούς κλπ. Το πόσο πιθανά είναι αυτά τα ενδεχόμενα, και ποια τα ακριβή αποτελέσματά τους είναι πολύ δύσκολο να ειπωθεί και να τεκμηριωθεί. Η πιθανότητα πάντως, εδώ που είμαστε, είναι μη μηδενική και σίγουρα όχι αμελητέα, λαμβάνοντας υπόψιν τη σοβαρότητα των συνεπειών.

Είναι κατά την άποψή μου επιτακτικό να ξεκινήσουμε να σχεδιάζουμε και για αυτό το ενδεχόμενο. Και δεν εννοώ να βγάλουμε τα λεφτά μας στο εξωτερικό, ή να έχουμε φουλαρισμένο το αυτοκίνητο έτοιμο για τη μεγάλη απόδραση. Όσοι θεωρούν πιθανό ότι η επόμενη μέρα μιας τέτοιας ασυνέχειας, θέλοντας ή μη, θα περιλαμβάνει τους ίδιους και τα παιδιά τους, πρέπει να αρχίζουν να εργάζονται για την προετοιμασία της.

Πως θα μοιάζει η D+1 μέρα; Εξαρτάται σίγουρα από την D μέρα. Μπορούμε πάντως με βεβαιότητα να υποθέσουμε ότι το πολιτικό σύστημα δεν θα επιβιώσει μιας τέτοιας ασυνέχειας (θα έλεγα ότι η μη επιβίωσή του *ορίζει* την ασυνέχεια). Τι θα πάρει την θέση του; Ποιοι; Τι θα έχουν να προτείνουν;

Από τις παρούσες πολιτικές δυνάμεις, λογικά το ΚΚΕ θα είναι εκεί, μάλλον ενδυναμωμένο. Το ίδιο και η πατριωτική-λαϊκιστική-δεξιά. Στην αναμπουμπούλα ο λύκος χαίρεται.

Απέναντί τους ποιοι; Λέγοντας τι;

Όταν κατακάτσει ο κουρνιαχτός, το καλό σενάριο λέει ότι θα συνέλθει μια εθνοσυνέλευση να ψηφήσει νέο Σύνταγμα και να θεμελιώσει τους νέους θεσμούς, να σχεδιάσει εκ νέου το πολιτικό σύστημα, να διαχωρίσει αποτελεσματικά την λειτουργία των εξουσιών, να βάλει τους ελέγχους και τα στοιχεία εξισορρόπησης κλπ. Πως θα γίνουν όλα αυτά, και πάνω σε ποια βάση;

Η ιδέα λοιπόν λέει το εξής: Ας αρχίσουμε (και δεν εννοώ μόνο οι φιλελεύθεροι) από τώρα, ως «insurance», να συζητάμε και να σχεδιάζουμε για εκείνη τη μέρα. Ας το πούμε The Day After Project, και ας αρχίσουμε να βάζουμε στους εαυτούς μας τις ερωτήσεις που τότε πιεστικά θα τεθούν. Ας δημιουργήσουμε τη βάση, κάτι off-the-shelf, το οποίο όταν έρθει η ώρα θα ανακαλέσουμε και θα προσαρμώσουμε ώστε να προταθεί ως πειστικό αντίβαρο στο τσουνάμι του λαϊκισμού που χωρίς αμφιβολία θα έχει πλημμυρίσει το δημόσιο διάλογο.

Νομίζω ότι θα είναι καλά ξοδεμένος χρόνος. Αν δεν το κάνουμε θα γίνουμε εύκολη βορά για τους λύκους.

Advertisements