Στην αναμπουμπούλα ο λύκος χαίρεται

30 08 2015

Ωσάν να μην μας έφτανε η φοροκαταιγίδα, φαίνεται ότι σύντομα θα βρεθούμε προ μιας απείρως πιο ανυπόφορης προοπτικής.

Διαβάζω εδώ ότι με την ευκαιρία της αυξημένης χρήσης των πιστωτικών καρτών λόγω capital controls, γίνονται σκέψεις και ίσως σχέδια για το δραστικό περιορισμό ή και απάλειψη των μετρητών από την οικονομία.

Τελικός στόχος είναι η εφορία να γνωρίζει ΚΑΘΕ συναλλαγή που κάνει ο ΚΑΘΕ ένας με ΚΑΘΕ άλλον ώστε να περιοριστεί η φοροδιαφυγή.

Το πλήγμα στην ιδιωτικότητα είναι προφανές.

Και είναι τέτοια η φύση της ιδιωτικότητας που η διάρρηξή της είναι αναντίστρεπτη. Οι οικονομικές συναλλαγές μεταξύ των ανθρώπων αντανακλούν τις προτιμήσεις τους στο προσωπικό, κοινωνικό και πολιτικό πεδίο.

Τα βιβλιοπωλεία από τα οποία αγοράζω βιβλία, τα eshop από τα οποία ψωνίζω προϊόντα, τις διευκολύνσεις που μπορεί να κάνω σε συγγενείς οι φίλους που είναι σε ανάγκη, η οικονομική βοήθεια που δίνω σε πολιτικά κόμματα ή κοινωνικές οργανώσεις, όλες αυτές οι συναλλαγές μιλούν για εμένα περισσότερο από τα λόγια μου.

Όλη αυτή η πληροφορία, συγκεντρωμένη, για τις συναλλαγές όλων μας είναι αδιανόητα πολύτιμη και άρα πρόσφορη για πώληση από αυτούς που την ελέγχουν.

Μην ξεχνάμε ότι μέσα από την ΓΓΠΣ διέρρεαν ανάλογα δεδομένα επί πληρωμή για 12 χρόνια (και κανείς δεν την πλήρωσε παρά οι ίδιοι οι  θιγόμενοι φορολογούμενοι με πρόστιμο που επιβλήθηκε στην κρατική ΓΓΠΣ!).

Άπαξ και τα στοιχεία διαρρεύσουν, η ζημιά δεν διορθώνεται. Γι’ αυτό η προάσπιση της ιδιωτικότητας είναι σημαντικότερη από ας πούμε τις προφυλάξεις που παίρνουμε απέναντι σε ληστές, την λεία των οποίων μπορούμε θεωρητικά να αναπληρώσουμε στο μέλλον.

Τα προσωπικά μας στοιχεία είναι μια «λεία» που δεν πρέπει κατ’ αρχήν να υπάρξει διαθέσιμη προς αρπαγή.

Δευτερευόντως μόνο, έχει ενδιαφέρον να αναλογιστούμε και τι έχουμε να κερδίσουμε από το προτεινόμενο μέτρο.

Δυστυχώς σε κράτη σαν το δικό μας, η ωφέλεια εξαρτάται από το ποιος είσαι. Ας σκεφτεί ο καθένας για τον εαυτό του αν θεωρεί ότι η εφορία λειτουργεί υπέρ του ή εναντίον του. Αν το κράτος το οποίο σιτίζεται μέσα από τον εισπρακτικό μηχανισμό λειτουργεί υπέρ του ή εναντίον του. Για την ευημερία ποιου καλούμαστε να παραιτηθούμε της ιδιωτικότητάς μας.

Γνώμη μου είναι ότι, οσαδήποτε τα πιθανά ωφέλη, η αξία της ιδιωτικότητας είναι μεγαλύτερη και είμαι έτοιμος, ζωσμένος τα bitcoins μου να βγω στο «αντάρτικο» αν το μέτρο προχωρήσει.

Αλλά ακόμα και αν το θέμα μπει σε μια βάση κόστους/ωφέλους, το Ελληνικό Δημόσιο έχει πάρα πολύ δρόμο εξορθολογισμού και αναδιάρθρωσης να διανύσει πριν μπορέσει να βρεθεί σε θέση να αξιώσει από τους πολίτες να παραιτηθούν από τόσο θεμελιώδη δικαιώματα.