Το outsourcing είναι η λύση

10 12 2009

Παρακαλώ να μου εξηγηθεί ποιο είναι το όφελος για τον πολίτη – δημότη* από την αποκομιδή σκουπιδιών από Δημοσίους Υπαλλήλους, αντί εταιρειών που θα αναλάμβαναν το ίδιο έργο κατόπιν διαγωνισμού και με strict SLAs και ρήτρες, που οι ίδιοι οι δημότες, μέσα από τις καταγγελίες τους, θα βοηθούσαν τον Δήμο να ελέγξει.

Τα αρνητικά από τον εγκλωβισμό μας σε μια ακόμη συντεχνία τα βλέπουμε αυτές τις μέρες στους δρόμους γύρω μας.

*Ειδικά μητροπολιτικών περιοχών όπως η Αττική

ΥΓ: Η φώτο (περσινή τέτοιες μέρες – τι σύμπτωση!) από εδώ

Advertisements




Ένας δίκαιος μα τόσο άνισος αγώνας

8 07 2009

XYTA_2Θέλω να εκφράσω την συμπάθεια και την συμπαράστασή μου στους κατοίκους του Γραμματικού σήμερα όπως τη συμπάθειά μου είχαν οι κάτοικοι της Λευκίμμης και του Καρβουναρίου εχθές και θα έχουν και οι κάτοικοι της Κερατέας αύριο. Είναι ακόμη μια περίπτωση που οι «ανάγκες των πολλών», μέσα από μια νομότυπη δημοκρατική διαδικασία έρχονται να τσαλαπατήσουν τους λίγους. Σταλινικές πρακτικές με δημοκρατική λεοντή.

Διαβάζω ότι τον υπάρχοντα σχεδιασμό στηρίζουν η Κεντρική Ενωση Δήμων και Κοινοτήτων Ελλάδας (ΚΕΔΚΕ) και ο ο Ενιαίος Σύνδεσμος Δήμων και Κοινοτήτων Ν. Αττικής (ΕΣΔΚΝΑ). Λογικό. Πόσες ψήφους έχουν το Γραμματικό και η Κερατέα σε αυτά τα όργανα; Υπήρχε πρίπτωση η Παιανία, Λούτσα, η Νέα Μάκρη κλπ να ψηφίσουν κόντρα σε αυτήν την NIMBY (για αυτές) διευθέτηση;

Η πολιτική διαδικασία είναι εγγενώς άδικη όταν έρχεται να διαχειριστεί θέματα που έχουν επίπτωση στα περιουσιακά στοιχεία των πολιτών. Σε κάθε περίσταση είναι δυνατόν να συμπτυχθεί (και συνηθέστατα συμπτύσσεται) μια ad hoc πλειοψηφία που πιέζει για την λήψη μέτρων που ευνοούν (οικονομικά) την ίδια και θίγουν την μειοψηφία που υπολείπεται (ένα παράδειγμα είναι οι ακτιβιστές των «ελεύθερων χώρων» οι οποίοι αφού πρώτα τσιμέντωσαν τις δικές τους ιδιοκτησίες, πιέζουν για να αποτραπούν εκείνοι που δεν έχουν χτίσει ακόμα, κραυγάζοντας -οι τσιμεντώσαντες- ότι «πήξαμε στο τσιμέντο» και «όχι άλλο τσιμέντο»). Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »





«Η δικαίωση είναι ένα πιάτο που τρώγεται κρύο»

7 05 2009

cool_alexisυποστηρίζει ξεδιάντροπα ο κ. Αλέξης Τσίπρας, παρότι αυτό που λέει τώρα είναι το αντίθετο από αυτό που υποστήριζε πριν 5 μήνες. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »





Ποιο θα είναι το αύριο του Ελαιώνα…

15 03 2009

… αν ακυρωθεί η Διπλή Ανάπλαση;

Ας δούμε μια κάπως ομοιάζουσα περίπτωση στην Θεσσαλονίκη [via]:

3irokrini«Μέχρι χθες δέσποζαν οι παράγκες, που χρησιμοποιούνταν ως μηχανουργεία και συνεργεία αυτοκινήτων, τα άγρια χόρτα και τα σκουπίδια που θύμιζαν τριτοκοσμικές καταστάσεις, σε πολύ μικρή απόσταση από το κέντρο της Θεσσαλονίκης. Χθες το πρωί μπήκαν οι μπουλντόζες, παρουσία του δημάρχου Βασίλη Παπαγεωργόπουλου, άρχισαν να κατεδαφίζουν τις παράγκες και σύντομα η περιοχή θα γίνει αγνώριστη, θα αλλάξει εντελώς όψη. Πρόκειται για τέσσερα οικόπεδα συνολικής έκτασης 4 στρεμμάτων, που ανήκαν στη Διεύθυνση Υγείας και Πρόνοιας της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας. Τα οικόπεδα αυτά είναι πολύ κοντά στο Βαρδάρι και βρίσκονται δίπλα ακριβώς στην οδό Λαγκαδά, από την οδό Δραγουμάνου μέχρι την Αγίων Πάντων. Χρειάστηκαν 21 χρόνια κι ένας μαραθώνιος προσπαθειών για να καταλήξουν στην κυριότητα του δήμου, καθώς από το 1988, που χαρακτηρίστηκαν χώρος πρασίνου, μόλις πρόσφατα ολοκληρώθηκαν οι σχετικές διαδικασίες παραχώρησης, όπως και το έργο της απομάκρυνσης των επαγγελματιών.» (Η έμφαση δική μου). Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »





Γεννηθήτω Malls!

11 03 2009

the_mall_athensΤο υπό ανέγερση Mall στην περιοχή του Βοτανικού (στην οποία κατοικώ) έχει ως γνωστόν πυροδοτήσει αντιδράσεις (προερχόμενες σχεδόν αποκλειστικά από μη κατοίκους του Βοτανικού – οι Βοτανικιώτες είναι συντριπτικά υπέρ της Διπλής Ανάπλασης). Η επιχειρηματολογία που αφορά την μη σκοπιμότητα δημιουργίας ενός Mall εν γένει (τα νομικά θέματα της υπόθεσης δεν θα τα αγγίξω) έχει βασικά δύο σκέλη: Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »





Παρέμβαση στο ΣτΕ για το θέμα του Ελαιώνα

23 02 2009

elaiwnas

Ασκώντας τo σχετικό νόμιμο δικαίωμά μας, μαζί με άλλους 12 πολίτες, καταθέσαμε σήμερα το πρωί Παρέμβαση στο Συμβούλιο της Επικρατείας για το θέμα του Ελαιώνα.

Παραθέτω την εισαγωγή της παρέμβασής μας:

«Παρεμβαίνουμε υπέρ του κύρους των διοικητικών πράξεων που προσβάλλονται με την υπ’ αριθμόν καταθέσεως 6567/ 27.10.2008 αίτηση ακυρώσεως ενώπιον του Δικαστηρίου Σας, δικάσιμος για τη συζήτηση της οποίας ορίσθηκε η 6 Μαρτίου 2009.
Οι παρεμβαίνοντες είμαστε κάτοικοι του Πολεοδομικού Συγκροτήματος Αθηνών και, ειδικότερα, οι δεύτερος, ένατος, ενδέκατος, δωδέκατος και δέκατος τρίτος από εμάς εργαζόμαστε ή κατοικούμε πλησίον των περιοχών (Βοτανικός και Αμπελόκηποι – περιοχή γηπέδου Παναθηναϊκού), της οποίας η αναβάθμιση επιδιώκεται με την εφαρμογή των διατάξεων του ν. 3481/2006 (άρθρα 11 και 12) και των διοικητικών πράξεων που εκδίδονται κατά εξουσιοδότηση των ως άνω διατάξεων, στις οποίες περιλαμβάνονται και οι προσβαλλόμενες πράξεις. Έχουμε, συνεπώς, έννομο συμφέρον για τη διατήρηση της ισχύος των προσβαλλομένων πράξεων, καθώς δι’ αυτών θα επιτευχθεί η αναβάθμιση του περιβάλλοντος στις περιοχές μας, αλλά και στο ευρύτερο πολεοδομικό συγκρότημα Αθηνών – Πειραιώς, περιβάλλον στο οποίο ζούμε και εργαζόμαστε καθημερινά.
Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »





Κουπόνια εκπαίδευσης in our lifetime

20 09 2008

Είδα πριν λίγες μέρες [via] τα παρακάτω twits του messinis και απελπίστηκα:

Τελικά στην Ελλάδα φαίνεται ότι η Δημόσια Εκπαίδευση παρουσιάζει τις ίδιες παθογένειες, ανεξάρτητα από το διοικητικό βαθμό που την διαχειρίζεται (κράτος ή ΟΤΑ). Είναι μια ακόμα εκδήλωση της συστημικής παθογένειας του μοντέλου «Τρίτοι ξοδεύουν λεφτά τρίτων υπέρ τρίτων» που τόσο εύστοχα είχε καταδείξει ο M. Friedman.

Συχνά ακούω ότι πολλές από τις μεταρρυθμίσεις που προτείνουμε (όπως πχ τα κουπόνια εκπαίδευσης) είναι τόσο δραστικές που ουσιαστικά καθίστανται ουτοπικές, Για μένα, αυτή είναι μια κριτική που έχει βάση και δημιουργεί πεδίο για πραγματικά δημιουργικό πολιτικό προβληματισμό. Το έχω άλλωστε ξαναγράψει ότι μικρή αξία έχει να μιλάς για κάποια γη της επαγγελίας αν δεν είσαι σε θέση να περιγράψεις τον τρόπο με τον οποίο μπορεί κάποιος να φτάσει εκεί.

Θεωρώ ότι πρέπει να αρπάζουμε κάθε ευκαιρία προκειμένου να δημιουργούμε μικρές νησίδες ελευθερίας, οι οποίες θα δώσουν το απτό παράδειγμα και θα οπλίσουν με θάρρος τους πολίτες να προχωρήσουν ακόμη παραπέρα, σε περιοχές που σήμερα για αυτούς είναι άγνωστες. Οι επικείμενες δημοτικές εκλογές μας δίνουν μια τέτοια ευκαιρία. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »